सभर्तृकाश्च भगिनीर्नवालंकृतिशालिनीः
तिने आपल्या बहिणींना, नव्या दागिन्यांनी सजलेल्या, त्यांच्या पतींसह पाहिले.
अचिंतिता त्वनाहूता विमानाद्धरवल्लभा
आवाहन न करता आणि विचार न करता, हराची प्रिया विमानातून खाली उतरली.
असंभाष्या पिताः सर्वा गता दक्षांतिकं सती
सती कोणत्याही पित्यांशी न बोलता, थेट दक्षाजवळ गेली.
कथं नाहं समाहूता यथैता मे सहोदराः ।। 4.2.88.
"माझ्या या सख्ख्या बहिणींना बोलावलं, मग मलाच का नाही?"
अयं ते न मनाग्दोषो दोष एष ममैव हि
हा दोष तुझा नाही, अगदी थोडाही नाही; हा दोष फक्त माझाच आहे.
तादृग्विधाय यत्पत्ये मया दत्ताज्ञबुद्धिना
अशा प्रकारे वागत, मी स्वतःच्या आज्ञेने आणि विचाराने तुला पतीला दिलं.
तदा कथमदास्यं त्वां तस्मै मायास्वरूपिणं
मग, मायेसारख्या स्वरूप असलेल्या त्याला मी तुला कसं दिलं असतं?
पितामहेन बहुधा वर्णितोसौ ममाग्रतः
पितामहांनी त्याचं माझ्यासमोर अनेक प्रकारे वर्णन केलं होतं.
श्रीकंठोसौ महेशोऽसौ सर्वज्ञोसौ वृषध्वजः
तोच श्रीकंठ, तोच महेश, तो सर्वज्ञ, आणि वृषध्वज आहे.
वाक्याच्छतधृतेस्तस्मात्तस्मै दत्ता मयानघे
शतहस्ताच्या शब्दावरून, हे निष्पापे, मी तुला त्याला दिलं.
पितृकाननसंवासं शूलिनं च कपालिनम्
तो पितरांच्या अरण्यात राहतो, त्रिशूळ धारण करतो, आणि कवटी घेऊन असतो.
कलंकिकृतमौलिं च धूलिधूसरचर्चितम्
त्याचं मुकुट डागाळलेलं आहे, अंगावर राख आणि धूळ फासलेली आहे.
क्वचिच्च चर्मवसनं क्वचिद्भिक्षाटनप्रियम्
कधी तो कातड्याचे वस्त्र घालतो, कधी भिक्षा मागण्यात आनंद मानतो.
रुद्रं रौद्रपरीवारं महाकालवपुर्धरम् 4.2.88.
तो रुद्र, त्याच्या भोवती भयंकर गण आहेत, आणि तो महाकाळाच्या रूपात आहे.
न सम्यग्वेत्ति तं कश्चिज्जानानोपि प्रतारितः
कोणीही त्याला खरं ओळखू शकत नाही; जे जाणतात, तेही फसवले जातात.
क्व पांसुलपटच्छन्नो महाशंखविभूषणः
एकीकडे तो मळकट वस्त्र घालतो, तर दुसरीकडे मोठ्या शंखांनी सजलेला आहे.
डमड्डमरुकव्यग्र हस्ताग्रः खंडचंद्रभृत्
त्याच्या हातात डमरू आहे, आणि तो अर्धचंद्र धारण करतो.
मृडानि सहरः क्वाऽयमध्वरो मंगलालयः
मृडासोबत पर्वतावर असणारा आणि हा यज्ञमय, मंगलमय निवास, यात काय साधर्म्य?
दुकूलान्यनुकूलानि रत्नालंकृतयः शुभाः
मऊ, मनासारखी वस्त्रे, रत्नांनी सजलेली, सुंदर आणि शुभ्र दिसणारी.
इह मंगलवेशेषु देवेंद्रेषु स शूलधृक्
इथे मंगलमय वेशातील देव-इंद्रांमध्ये तो त्रिशूळ घेऊन उभा आहे.
इत्याकर्ण्य सती साध्वी जनेतुरुदितं तदा
मग आईने सांगितलेलं सती ही साध्वी ऐकत होती.
सत्युवाच नाकर्णितं मया किंचित्त्वयि प्रब्रुवति प्रभो
सती म्हणाली: 'प्रभो, तुम्ही बोलत असताना मी एकही गोष्ट ऐकली नाही असं नाही.'
न सम्यग्वेत्ति तं कश्चिज्जानानोपि प्रतारितः
कोणीही त्याला खरं ओळखू शकत नाही; जे जाणतात असं वाटतं, तेही फसवले जातात.
त्वं तु प्रतारितः पूर्वमधुनापि प्रतारितः 4.2.88.
तू पूर्वी फसला होतास, आणि आत्ताही फसतच आहेस.
यादृशं वक्षितं शंभुं तादृशं यद्यमन्यथाः
तू जसा शंभूचं वर्णन केलंस, तसंच जर इतरांनी वेगळं काही सांगितलं—
अथवा तेन संबंधे न हेतुर्भवतो मतिः
किंवा त्या संदर्भात, तुझ्या मनाला काही कारणच सापडत नाही.
अथोक्त्वैवं बहुतरं त्वं जनेतास्य वर्ष्मणः
किंवा असं बरंच काही बोलून, त्याच्या रूपाचा जन्म घडवशील.
पुरश्चरणमेवैतद्यदस्यैव विसर्जनम् यावज्जीवितनाथस्याश्रवणीया विगर्हणा
याचं विसर्जन करणं हेच त्याचं एक व्रत आहे; जोवर जीवनाचा स्वामी आहे, तोवर निंदा ऐकू येत राहील.
इत्युक्त्वा क्रोधदीप्ताग्नौ महादेवस्वरूपिणि
असं म्हणून, महादेवाच्या रूपात क्रोधाने पेटलेल्या ज्वाळेत—
ततो विवर्णतां प्राप्ताः सर्वे देवाः सवासवाः
तेव्हा सर्व देव, इंद्रासह, फिकट पडले.