एतत्सृजामि पाम्यद्मि त्वल्लीलाप्रेरितोंगने
हे सर्व मी निर्माण करतो आणि पोसतो, हे देवी, तुझ्या लीलेने प्रेरित होऊन.
शिवा शिवोदितं चेति श्रुत्वाप्याह महेश्वरम्
शिवांनी असे बोलल्यावर, देवीने महेश्वराला उत्तर दिले.
मनो मे चरणद्वंद्वे तव स्थास्यति निश्चलम्
माझे मन तुझ्या पायांवर कायम स्थिर राहील.
शंभुः कात्यायनीवाक्यामिति श्रुत्वा तदाब्रवीत् 4.2.88.
कात्यायनीचे हे शब्द ऐकून शंभू पुन्हा बोलले.
मच्छक्ति धारिणी त्वं वा सृजैवान्यां क्रतुक्रियाम्
माझी शक्ती धारण करणारी तू, दुसरी यज्ञकृती करू शकतेस.
अन्यानाशु विधेहि त्वमृषीनार्त्विज्यकर्मणि
ऋषींसाठी यजमानपदाच्या कामासाठी इतरांना लवकर नेम.
पितुर्यज्ञोत्सवो नाथ द्रष्टव्योऽत्र मया ध्रुवम्
नाथा, मला येथे माझ्या वडिलांचा यज्ञोत्सव नक्कीच पाहायचा आहे.
कः प्रतीपयितुं शक्तश्चेतो वा जलमेव वा
कोण विरोध करू शकतो—मन असो किंवा पाणी असो?
निशम्येति पुनः प्राह सर्वज्ञो भूतनायकः
हे ऐकून सर्वज्ञ भूतांचा स्वामी पुन्हा बोलला.
अद्य प्राचीं यियासुं त्वां वारयेत्पंगुवासरः
आजचा दिवस अशुभ आहे; पांगुळ माणूस तुझ्या पूर्वेकडील प्रवासाला अडथळा आणेल.
अद्य सप्तदशो योगो वियोगोद्य तनोऽशुभः
आज सत्ताविसावे योग आहे; आज होणारे वियोग अशुभ आहे.
मा गा देवि गताद्य त्वं नहि द्रक्ष्यसि मां पुनः
देवी, आज जाऊ नकोस; नाहीतर मला पुन्हा पाहू शकणार नाहीस.
तदा तन्वंतरेणापि करिष्ये तव दासताम्
या देहाशिवाय सुद्धा, मी तुझी सेवा करत राहीन.
परिक्षुब्धमनोवृत्तिं स्त्रियं वा पुरुषं तु वा 4.2.88.
स्त्री असो वा पुरुष, ज्याचे मन अस्वस्थ आहे—
परं न देवि गंतव्यं महामानधनेच्छुभिः
देवी, मोठा मान किंवा धन मिळवायची इच्छा असेल तर पुढे जाऊ नये.
यथा सिंधुगता सिंधुर्न पुनः परिवर्तते
जशी एक नदी समुद्रात पोहोचली की परत येत नाही.
तथा त्वमेव मे नाथो भविष्यसि भवांतरे
तसंच, पुढच्या जन्मातसुद्धा फक्त तूच माझा रक्षणकर्ता असशील.
इत्युक्त्वा निर्ययौ देवी कोपांधीकृतलोचना
असं म्हणून, देवी रागाने डोळे भरून बाहेर पडली.
न ननाम महादेवं न च चक्रे प्रदक्षिणम्
ती महादेवांना वंदनही केलं नाही, आणि प्रदक्षिणाही घातली नाही.
अप्रणम्य महेशानमकृत्वापि प्रदक्षिणम्
महेश्वराला नमस्कार न करता, आणि प्रदक्षिणा न घालता,
तया चरणचारिण्या राज्ञ्या त्रिभुवनेशितुः
ती पायी चालणारी राणी, त्रिभुवनाच्या स्वामीला सोडून निघून गेली.
देवोपि तां सतीं यांतीं दृष्ट्वा चरणचारिणीम्
देवताही, सतीला पायी चालताना जाताना पाहून,
गणा विमानं नयत मनःपवनचक्रिणम्
त्याने गणांना सांगितले, "मन आणि वाऱ्यावर चालणारे विमान आणा."
महावातपताकं च महाबुद्ध्यक्षलक्षितम् 4.2.88.
त्या विमानावर मोठ्या झेंड्यांनी शोभा आली होती, आणि त्यावर मोठ्या बुद्धीचे व फासे यांची चिन्हे होती.
[http://vedastudy.tripod.com/pur_index25/ratha.htm रथोपरि टिप्पणी] छत्रीभूतौ च यत्रस्तः सूर्याचंद्रमसावपि
त्या रथावर सूर्य आणि चंद्र छत्रासारखे उभे होते.
धूः स्वयं चापि गायत्री रज्जवस्तक्षकादयः
तेथे गायत्री स्वतः, दोर, कुऱ्हाड व इतर साधने जू म्हणून होती.
अंगानि रक्षका यत्र वरूथश्छंदसां गणः
त्या रथाचे भाग रक्षक होते, आणि छंदांचा समूह त्याचे संरक्षण करत होता.
देव्या सनाथं तं कृत्वा विमानं पार्षदा दिवि
देवीच्या रक्षणाने सज्ज केलेले ते विमान पार्षदांनी आकाशात आणले.
सा क्षणं त्र्यक्षरमणी वीक्ष्य दक्षसभांगणम्
क्षणभर त्रिनेत्राच्या प्रियेने दक्षाच्या सभागृहाकडे पाहिले.
अविशद् यज्ञवाटं च चकितंरक्षि वीक्षिता
ती यज्ञवाटेत गेली नाही, आणि भीतीने आजूबाजूला पाहत होती.