सृष्टिप्रलय संज्ञौ द्वौ ग्लहौ जयपराजयौ
सृष्टी आणि प्रलय हे दोन खेळातील डाव आहेत, आणि विजय-पराभव हे त्यात आहेत.
भवतोः खेलसमयो यः सा स्थितिरुदाहृता
तुमच्या दोघांच्या खेळाचा जो काळ असतो, त्यालाच स्थिती असे म्हणतात.
न देवी जेष्यति पतिं नेशः शक्तिं विजेष्यति
देवी आपल्या पतीला कधीच जिंकू शकत नाही, आणि ईश्वरही आपल्या शक्तीला हरवू शकत नाही.
देवः सर्वज्ञनाथोपि न किंचिदवबुध्यति 4.2.88.
सर्वज्ञांचा स्वामी असला तरी देव काहीच पूर्णपणे समजू शकत नाही.
लीलात्मा गुणवानेष विचारादतिनिर्गुणः
ज्याचा स्वभाव लीला आहे, जो गुणांनी युक्त आहे, तो विचाराने सर्वथा निर्गुण आहे.
मध्यस्थोपि हि सर्वस्य माध्यस्थ्यमवलंबतै
तो सर्वांमध्ये तटस्थ असूनही, तटस्थतेचं पालन करतो.
त्वं शक्तिरस्य देवस्य सर्वेषां मान्यभूः परा
तू या देवाची शक्ती आहेस, सर्वांची मान्य आणि श्रेष्ठ आहेस.
परं त्वं सर्वजगतां जनयित्र्येकिका ध्रुवम्
तूच नक्की सर्व जगांची सर्वोच्च माता आहेस.
त्वमात्मानं न जानासि त्र्यक्षमायाविमोहिता
तुला स्वतःचं खरं स्वरूप माहीत नाही, कारण त्रिनेत्रधारीच्या मायेमुळे तू मोहात पडली आहेस.
अन्या अपि हि याः सत्यः पातिव्रत्यपरायणाः
इतरही ज्या सत्य आणि पतीपरायण आहेत,
अथवास्तामियं वार्ता प्रस्तुतं प्रब्रवीम्यहम्
किंवा, आता जी गोष्ट घडली आहे, ती मी सांगतो.
अपूर्वमिव संवीक्ष्य परिप्राप्तस्तवांतिकम्
पूर्वी कधीच न पाहिल्यासारखे वाटून, मी तुझ्या जवळ आलो आहे.
आश्चर्यहेतुरेवायं यत्पुंजातं त्रयीतले
माणसं वेदांच्या तीन मार्गांवर आली आहेत, हेच खरे आश्चर्याचे कारण आहे.
सालंकारं समानं च सानंदमुखपंकजम् 4.2.88.
सर्वांनी सारखेच अलंकार घातले होते आणि आनंदाने फुललेल्या कमळासारखे चेहरे होते.
विषादे कारणं चैतद्यतो जातमिदं जगत्
हेच दुःखाचे कारण आहे, कारण ह्याच्यामुळे हे जग निर्माण झाले.
तदेव तत्र नो दृष्टं भवद्वंद्वं भवापहम्
तेथेच, आम्ही तुझे दोघांचे रूप पाहिले, हे संसारातून सोडवणारे.
तदेव नाभवत्तत्र समभूदन्यदेव हि
तेथे तेच नव्हते; प्रत्यक्षात दुसरे काहीतरी घडले.
तानि वाक्यानि चाकर्ण्य द्रुहिणेन ययेततः
ती वचने ऐकून ब्रह्मा तेथून निघून गेला.
शप्तश्च वीक्षमाणानां देवर्षीणां प्रजापतिः
देवर्षी जे पाहत होते, त्यांनी प्रजापतीला शाप दिला.
दधीचिना समं केचिद्दुर्वासः प्रमुखा द्विजाः
दधीची आणि दुर्वासांसह काही ब्राह्मणही त्यात सामील झाले.
प्रावर्तत महायागो हृष्टपुष्टमहाजनः
मोठा यज्ञ सुरू झाला, आणि लोक आनंदी व समृद्ध होते.
भगिन्योपि च या देवि तव तत्र सभर्तृकाः
देवी, तुझ्या बहिणीही त्यांच्या नवऱ्यांसह तिथे होत्या.
इति देवी समाकर्ण्य सती दक्षकुमारिका
हे सर्व ऐकून सती, दक्षाची कन्या,
उवाच च भवत्वेवं शरणं भव एव मे 4.2.88.
म्हणाली, 'तसेच होवो; तूच माझे आश्रय आहेस.'
द्रुतमेव समुत्तस्थौ प्रणनाम च शंकरम्
ती लगेच उठली आणि शंकराला वंदन केले.
चरणौ शरणं ते मे देह्यनुज्ञा सदाशिव
सदाशिवा, तुझे पायच मला आश्रय दे, आणि मला परवानगी दे.
मा निषेधीः प्रार्थयामि यास्यमि पितुरंतिकम्
माझी विनंती आहे, मला थांबवू नकोस; मी वडिलांच्या जवळ जाईन.
अथोक्ता शंभुना देवी मृडान्युत्तिष्ठ भामिनि
तेव्हा शंभूने देवीला सांगितले, 'उठ, हे शुभ्र रूपवती.'
लक्ष्म्या अपि च सौभाग्यं ब्रह्माण्यै कांतिरुत्तमा
लक्ष्मीला सुद्धा सौभाग्य लाभले आहे आणि ब्रह्माणीला श्रेष्ठ तेज आहे.
त्वया च शक्तिमानस्मि महदैश्वर्यरक्षणे
तुझ्यामुळेच मला मोठ्या ऐश्वर्याचे रक्षण करण्याची शक्ती मिळाली आहे.