तथापि शांभवी शक्तिर्वेदे विष्णुः प्रपठ्यते 4.2.87.
तरीही वेदात शांभवी शक्ती सांगितली आहे आणि विष्णूचे माहात्म्य गायलं आहे.
दीक्षितो योश्वमेधानां शतस्य कुलिशायुधः
जो शंभर अश्वमेधांची दीक्षा घेतलेला, वज्रधारी आहे.
पुनराराध्य भूतेशं प्रापैकाममरावतीम्
त्याने पुन्हा भूतेशाची पूजा करून एकमेव अमरावती प्राप्त केली.
बलं तस्याखिलैर्ज्ञातं श्वेतं पाशयतः पुरा
त्याचं बळ सगळ्यांना माहीत होतं, जेव्हा त्याने पूर्वी श्वेताला दोरीने बांधलं होतं.
पार्ष्णिग्राह्यभवद्रुद्रो देवाचार्यस्य वै तदा
त्या वेळी पाष्णिग्राही असलेले रुद्र देवांचे गुरु झाले.
तं विदंति वसिष्ठाद्यास्तवार्त्विज्यं भजंति ये
वसिष्ठांसारखे जे यज्ञकर्म करतात, ते त्याला ओळखतात.
प्रावर्तंतर्षयोन्येपि गौरवात्तव ते क्रतौ
इतर ऋषींनीसुद्धा तुझ्या सन्मानासाठी तुझ्या यज्ञात भाग घेतला.
तदा क्रतुफलाधीशं विश्वेशं त्वं समाह्वय
म्हणून, यज्ञाचे फळ देणारा सर्वांचा स्वामी असलेल्या त्याला तू बोलाव.
सति तस्म्निमहादेवे विश्वकर्मैकसाक्षिणि
तो महादेव, साऱ्या सृष्टीचा एकमेव साक्षी, उपस्थित असेल तेव्हा,
यथा जडानि बीजानि न फलंति स्वयं तथा
जशी निर्जीव बियाणे आपोआप फळ देत नाहीत,
अर्थहीना यथा वाणी धर्महीना यथा तनुः ।। 4.2.87.
तशीच अर्थ नसलेली वाणी, किंवा धर्माशिवाय शरीर, निष्फळ असते.
गंगाहीना यथा देशाः पुत्रहीना यथा गृहाः
जसे गंगेशिवाय प्रदेश, किंवा मुलांशिवाय घर,
मंत्रिहीनं यथा राज्यं श्रुतिहीना यथा द्विजाः
जसे मंत्र्याशिवाय राज्य, किंवा वेदांशिवाय द्विज,
दर्भहीना यथा संध्या तिलहीनं च तर्पणम्
जशी कुशाशिवाय संध्या, किंवा तीळांशिवाय तर्पण,
इत्थं दधीचिनाख्यातं जग्राह वचनं न तत्
अशा प्रकारे दधीचिने सांगितले, पण त्याने ती वचने मान्य केली नाहीत.
प्रोवाच च भृशं क्रुद्धः का चिंता तव मे क्रतोः
आणि तो फार रागावून म्हणाला: 'माझ्या यज्ञाशी तुला काय संबंध?'
तानि सिद्ध्यंति नियतं यथार्थकरणादिह
योग्य रीतीने केलेली कर्मे इथे नक्कीच फळ देतात.
स्वकर्मसिद्धये चाथ सर्व एव हि चेश्वरः
आपल्या कर्माच्या सिद्धीसाठी सर्वत्र ईश्वरच आहे.
तत्तथास्तु परं साक्षी नार्थं दद्याच्च कुत्रचित्
तसेच असो; परब्रह्म साक्षी असावा, पण कुठेही फळ देऊ नये.
जडानि सर्वकर्माणि न फलंतीश्वरं विना
ईश्वराशिवाय सर्व कर्मे निर्जीव आहेत आणि त्यांना फळ मिळत नाही.
जडान्यपि च बीजानि कालं संप्राप्यवात्मनः 4.2.87.
निर्जीव बियाणेसुद्धा योग्य वेळ आल्यावर आपली शक्ती दाखवतात.
आदिदेश समीपस्थानालोक्य परितस्त्विति 4.2.87.
त्याने आजूबाजूला पाहून जवळ उभ्या असणाऱ्यांना आज्ञा दिली.
ब्रह्मघोषेण तारेण व्योमशब्दगुणं स्फुटम् 4.2.87.
ब्रह्मनादाच्या त्या सुरामुळे आकाशातील ध्वनीचे गुण अगदी स्पष्ट झाले.
विद्याधरैर्ननंदे च वसुधा ववृधे भृशम् इत्थं प्रवृत्तेऽथ मुनिः कैलासं नारदो ययौ
विद्याधरांच्या आनंदामुळे पृथ्वीवर मोठ्या प्रमाणात समृद्धी आली; असे घडल्यावर, तो मुनी नारद कैलासाकडे गेला.
अगस्त्य उवाच शिवलोकं समासाद्य मुनिना ब्रह्मसूनुना
अगस्त्य म्हणाले: ब्रह्मदेवाच्या पुत्राने, त्या मुनीने, शंकराच्या लोकात प्रवेश केला.
स्कंद उवाच शृणु कुंभज वक्ष्यामि नारदेन महात्मना
स्कंद म्हणाले: कुंभातून जन्मलेल्या, ऐक, मी तुला त्या महात्मा नारदाने सांगितलेले सांगतो.
मुनिर्गगनमार्गेण प्राप्य तद्धाम शांभवम्
तो मुनी आकाशमार्गाने प्रवास करून त्या शंभूच्या निवासस्थानी पोहोचला.
तदुद्दिष्टासनं भेजे पश्यंस्तत्क्रीडनं परम्
त्याच्यासाठी दाखवलेल्या आसनावर तो बसला आणि त्या परम खेळाकडे पाहू लागला.
तदौत्सुक्येन स मुनिः प्रेर्यमाण उवाच ह नारद उवाच देवदेव तव क्रीडाखिलं ब्रह्मांडगोलकम्
तेव्हा उत्कंठेने प्रेरित होऊन तो मुनी बोलला—नारद म्हणाला: देवाधिदेवा, तुझा संपूर्ण खेळ म्हणजे हे ब्रह्मांड आहे.
कृष्णाः कृष्णेतरा या वै तिथयस्ताश्च सारिकाः
कृष्ण पक्ष आणि शुक्ल पक्षातील तिथी या त्या खेळातील पक्ष्यांसारख्या आहेत.