काश्यां स्वलीलया देवि तिर्यग्योनिजुषामपि 4.2.86.
काशीत, माझ्या इच्छेने, हे देवी, नीच योनीत जन्मलेल्यांनाही,
चतुर्दशानां लिंगानां श्रुत्वाख्यानानि सत्तमः
चौदा लिंगांची आख्याने ऐकून, तो श्रेष्ठ पुरुष—
प्रादुर्भावं निशम्यैषां लिंगानां मुक्तिदायिनाम्
ही मुक्तिदायक लिंगांची प्रकट कथा ऐकून,
नितरां परितृप्तोस्मि सुधां पीत्वेव निर्जरः
माझे मन पूर्णपणे तृप्त झाले आहे, जणू अमृत प्यायलेल्या अमरासारखे.
आनंदमेवजनयेदपि पापजुषामिह
इथे पापात गुंतलेल्यांनाही यामुळे फक्त आनंदच मिळतो.
जीवन्मुक्तइवासं हि क्षेत्रतत्त्वश्रुतेरहम् यान्युक्तानि समाचक्ष्व तत्प्रभावमशेषतः
क्षेत्रतत्त्वाचे ऐकून मी जिवंत असतानाच मुक्त झालो आहे; तू सांगितलेल्यांचे सामर्थ्य मला पूर्णपणे सांग.
यो दक्षो गर्हयामास मध्ये देवसभं विभुम्
जो दक्ष देवसभेत प्रभूची निंदा करीत होता—
इति श्रुत्वा शिखिरथः कुंभयोनेरुदीरितम्
कुंभपुत्र शिखिरथाने सांगितलेले हे ऐकून,
आकर्णय मुने वच्मि कथां कल्मषहारिणीम्
हे मुनी, ऐक, मी तुला पाप नष्ट करणारी कथा सांगतो.
छागवक्त्रो विरूपास्यो दधीचि परिधिक्कृतः
बोकडासारखा चेहरा आणि विद्रूप मुख असलेला दधीची वेढला गेला होता.
एकदा देवदेवस्य सेवार्थं शशिमौलिनः
एकदा चंद्रकोरी धारण करणाऱ्या देवाधिदेवाच्या सेवेसाठी,
इंद्रादयो लोकपाला विश्वेदेवा मरुद्गणाः 4.2.87.
इंद्र, इतर लोकपाल, विश्वदेव आणि मरुतगण—
ऋषयोऽप्सरसोयक्षा गंधर्वाः सिद्धचारणाः
ऋषी, अप्सरा, यक्ष, गंधर्व, सिद्ध, चारण —
स्तुतश्च नाना स्तुतिभिः शंभुनापि कृतादराः
शंभूनेही विविध स्तोत्रांनी गौरविले आणि मान दिले.
अथ तेषूपविष्टेषु शंभुना विष्टरश्रवाः
ते सर्व जिथे बसले होते, तिथे वाक्पटू शंभूने —
श्रीवत्सलांछन हरे दैत्यवंशदवानल
श्रीवत्सचिन्ह असलेला, दैत्यांचा नाश करणारा हरि याला उद्देशून म्हणाले —
दितिजान्दनुजान्दुष्टान्कच्चिच्छासि रणांगणे
दिति आणि दनु यांच्या दुष्ट पुत्रांचा रणांगणात नाश करतो आहेस ना?
बाधया रहिता गावः कच्चित्संति महीतले
गायी पृथ्वीवर सुखरूप आणि त्रासमुक्त आहेत ना?
विधियज्ञाः प्रवर्तंते पृथिव्यां बहुदक्षिणाः
पृथ्वीवर विधिपूर्वक, भरपूर दक्षिणेसह यज्ञ होत आहेत ना?
निष्प्रत्यूहं पठंत्येव सांगान्वेदान्द्विजोत्तमाः
श्रेष्ठ ब्राह्मण वेद त्याच्या सर्व शाखांसह अडथळ्याविना म्हणतात ना?
स्वेषु स्वेषु च धर्मेषु कच्चिद्वर्णाश्रमास्तथा
सर्व वर्ण आणि आश्रम आपापल्या कर्तव्यात स्थिर आहेत ना?
धूर्जटिः परिपृछ्येति हृष्टं वैकुंठनायकम्। ब्रह्माणं चापि पप्रच्छ ब्राह्मं तेजः समेधते ।। 4.2.87.
धूर्जटी आनंदाने वैकुंठनाथाला विचारू लागले आणि ब्रह्म्यालाही, ज्याचे ब्राह्म तेज प्रकट होते, प्रश्न विचारले.
सत्यमस्खलितं कच्चिदस्ति त्रैलोक्यमंडपे
त्रैलोक्याच्या सभेत सत्य अखंड आणि शुद्ध आहे ना?
इंद्रादयः सुराः कच्चित्स्वेषु स्वेषु पुरेष्वहो
इंद्र आणि इतर देव आपापल्या नगरीत सुखरूप आहेत ना?
प्रत्येकं परिपृच्छयेशः सर्वानित्थं कृतादरान्
ईश्वराने सर्वांना आदरपूर्वक असेच विचारले.
विससर्जाथ तान्सर्वान्देवः सौधं समाविशत्
मग देवाने सर्वांना निरोप दिला आणि स्वतःच्या राजमहलात गेला.
मध्ये मार्गं स चिंतोभूद्दक्षः सत्याः पिता तदा
मध्य मार्गात, सत्यप्रिय दक्ष विचारात गुंतला.
अतीव क्षुब्धचित्तोभून्मंदराघाततोऽब्धिवत्
त्याचे मन मंदार पर्वताने समुद्र ढवळावा तसे फारच अस्वस्थ झाले.
अतीवगर्वितो जातः सती मे प्राप्य कन्यकाम्
सती कन्या मिळाल्याने तो अत्यंत गर्विष्ठ झाला.
किं वंश्यस्त्वेष किं गोत्रः किं देशीयः किमात्मकः
तुझे कुळ कोणते? तुझा गोत्र कोणता? तू कुठल्या देशातील? तुझा स्वभाव कसा?