ब्रह्मांडभांडमथवा स्फोटयामः क्षणेन हि
क्षणातच आपण हे ब्रह्मांडाचं कवच फोडू शकतो.
ग्रसामो वाथ भुवनं मुक्त्वा वाराणसीं पुरीम्
किंवा संपूर्ण जग गिळून टाकू, फक्त वाराणसी नगरी सोडून.
कुतोऽयं धूमसंभारो ज्वालावल्यः कुतस्त्वमूः
हा धुराचा ढग कुठून आला? या ज्वाळा कुठून उठल्या?
इति पारिषदाः शंभोर्महाभय भयप्रदाः
अशा रीतीने, शंभूचे भयावह आणि भीती पेरणारे गण बोलू लागले.
शकलीकृत्य बहुशः शिलावत्प्रलयानलम्
ते वारंवार प्रलयाच्या ज्वाळा दगडासारख्या फोडत होते.
महाहनुर्महाग्रीवो महाकालो जितांतकः
महाकाय, महाकंठ, महाकाळ, मृत्यूला जिंकणारा,
क्षोभणो द्रावणो जृंभी पचास्यः पंचलोचनः 4.2.85.
हलवणारा, पळवणारा, फुलवणारा, तोंडात जाळणारा, पाच डोळ्यांचा,
चंडो भृंगिरिटिस्तुंडी प्रचंडस्तांडवप्रियः
तिव्र, भृंगाच्या मुकुटासारखा, चोच असलेला, अत्यंत उग्र, तांडवाला प्रिय,
क्षेमकः क्षेमधन्वा च वीरभद्रो रणप्रियः
रक्षण करणारा, कल्याणाचा धनुष्य असलेला, वीरभद्र, युद्धाला आवडणारा,
दीर्घग्रीवोथ पिंगाक्षः पिंगलः पिंगमूर्धजः
लांब मान असलेला, पिंगट डोळ्यांचा, पिंगट, पिंगट केस असलेला,
गोकर्णो गजकर्णश्च कोकिलाख्यो गजाननः
गाईसारखे कान, हत्तीचे कान, कोकिळ नाव असलेला, हत्तीचा चेहरा असलेला,
सीरपाणिः शिवारावो वैणिको वेणुवादनः
नांगर हातात असलेला, शिवाचा गजर करणारा, वीणा वाजवणारा, बासरी वाजवणारा,
इत्यादयो गणेशानाः शतकोटि दुरासदाः
अशा प्रकारचे हे गणेशांचे शंभर कोटी अजेय सेनापती होते.
क्षुब्धेषु तेषु वीरेषु चकंपे भुवनत्रयम्
ते वीर संतप्त झाले तेव्हा तीनही लोक थरथरले.
तदा विविशतुः काश्यां सूर्याचंद्रमसावपि
तेव्हा सूर्य आणि चंद्र सुद्धा काशीमध्ये शिरले.
निवार्य प्रमथानीकमतिक्षुब्धमुमाधवः
खूपच संतप्त असलेल्या प्रमथांच्या सैन्याला उमा-पतीने थांबवले.
अथो दुर्वाससे लिंगादाविरासीत्कृपानिधिः 4.2.85.
मग दुर्वासांच्या लिंगातून कृपेचा सागर प्रकट झाला.
माभूच्छापो मुनेः काश्यां निर्वाणप्रतिबंधकः
काशीमध्ये त्या ऋषीचा शाप मुक्तीला अडथळा ठरू नये.
उवाच च प्रसन्नोस्मि महाक्रोधन तापस
तो म्हणाला, "हे महाक्रोधी तपस्वी, मी तुझ्यावर खूश आहे."
ततो विलज्जितोगस्त्य शापोद्यतकरो मुनिः
मग अगस्त्य ऋषी, ज्यांनी शाप देण्यासाठी हात उचलला होता, ते लाजून गेले.
उवाच चेति बहुशो धिङ्मां क्रोधवशंगतम्
ते पुन्हा पुन्हा म्हणू लागले, "अरेरे, मी रागाच्या भरात वागलो."
दुःखार्णव निमग्नानां यातायातेति खेदिनाम्
दुःखाच्या समुद्रात बुडालेल्या, येण्या-जाण्याने थकलेल्या सर्वांसाठी,
सर्वेषां जंतुजातानां जनन्येकैक्काशिका। महामृतस्तन्यदात्री नेत्री च परमं पदम्
सर्व जीवजंतूंसाठी काशी ही एकच खरी आई आहे; ती अमरत्वाचं दूध पाजणारी आणि सर्वोच्च स्थान देणारी आहे.
जनन्या सह नो काशी लभेदुपमितिं क्वचित्
आईसोबतसुद्धा काशीची बरोबरी कुठेच मिळू शकत नाही.
एवंभूतां तु यः काशीमन्योपि हि शपिष्यति
अशी महान असलेल्या काशीला जो कोणी शाप देईल,
इति दुर्वाससो वाक्यं श्रुत्वा देवस्त्रिलोचनः
दुर्वासांच्या या शब्दांनी त्रिनेत्र असलेल्या देवाने ऐकले.
यः काशीं स्तौति मेधावी यः काशीं हृदि धारयेत् 4.2.85.
जो ज्ञानी काशीचे स्तवन करतो, जो काशीला आपल्या हृदयात ठेवतो,
जिह्वाग्रे वर्तते यस्य काशीत्यक्षरयुग्मकम्
ज्याच्या जिभेवर 'काशी' हे दोन अक्षरं वास करतात,
यो मंत्रं जपति प्रातः काशी वर्णद्वयात्मकम्
जो सकाळी 'काशी' या दोन अक्षरांचा मंत्र जपतो,
आनुसूयेय ते ज्ञानं काशीस्तवन पुण्यतः
हे अनुसूये, तुला काशीच्या स्तवनाचे पुण्य मी देतो.