निजघान महाबाहुः स च प्राणाञ्जहौ क्षणात् 4.2.82.
त्या बलवानाने त्याला मारले आणि क्षणात त्याचा प्राण घेतला.
अपि स्मृत्वा पुरीं यां वै काशीं त्रैलोक्यकांक्षिताम् ।। 4.2.82.
ती काशी नगरी, जी त्रैलोक्याला हवी आहे, तिचे स्मरणही झाले.
इति राज्ञोदिता राज्ञी प्रवक्तुमुपचक्रमे 4.2.82.
राजाने असे म्हटल्यावर राणी बोलायला लागली.
राज्ञ्युवाच अवधेहि धरानाथ कथयामि यथातथम्
राणी म्हणाली: 'राजन, ऐका, मी घडलेले सर्व खरेखरे सांगते.'
पुरा पुरः श्रीदपत्न्याः श्रीमुख्या ब्रह्मसूनुना
पूर्वी, लक्ष्मीच्या पत्नीसमोर, ब्रह्मपुत्राने—
चीर्णं चाथ तया देव्या पुत्रोभून्नलकूबरः
आणि त्या देवीपासून नलकूबर नावाचा मुलगा झाला.
विधिनाप्यत्र संपूज्या गौरी सर्वविधानवित्
सर्व विधी जाणणाऱ्याने येथे गौरीचे विधीपूर्वक पूजन करावे.
मार्गशीर्ष तृतीयायां शुक्लायां कलशोपरि
मार्गशीर्ष महिन्यातील शुक्ल पक्षातील तृतीया दिवशी, कलशावर
अविच्छिन्नं नवीनं च रजनीरागरंजितम्
न तुटलेली, ताजी आणि रातराणीच्या रंगाने रंगलेली फांदी ठेवावी.
तस्योपरि शुभं पद्मं रविरश्मिविकासितम्
त्या फांदीवर सूर्यकिरणांनी उमललेले शुभ कमळ ठेवावे.
विधिं संपूजयेद्भक्त्या रत्नपट्टाबंरादिभिः
मुलीने भक्तीने, रत्नजडित वस्त्र व इतर अलंकारांनी त्या मूर्तीचे पूजन करावे.
सुगंधैश्चंदनाद्यैश्च कर्पूर मृगनाभिभिः
चांगल्या सुगंधी चंदन, कापूर, कस्तुरी यांसारख्या सुगंधांनी पूजन करावे.
धूपैरगुरुमुख्यैश्च रम्ये कुसुममंडपे 4.2.83.
अगर्वु आणि इतर धूपांनी, फुलांनी सजवलेल्या सुंदर मंडपात पूजन करावे.
हस्तमात्रमिते कुंडे जातवेदस इत्यृचा
हाताएवढ्या आकाराच्या कुंडात, जातवेदस ऋचांचे पठण करावे.
सहस्रकमलानां च स्मेराणां स्वयमेव हि
स्वतःच हसऱ्या हजार कमळांची अर्पण करावी.
दद्यादाचार्यवर्याय सालंकारां सलक्षणाम्
मुख्य आचार्याला सर्व अलंकारांनी सजवलेली शुभ वस्तू द्यावी.
प्रातःस्नात्वा चतुर्थ्यां च संपूज्याचार्यमादृतः
चतुर्थीच्या सकाळी स्नान करून, आदराने आचार्याचे पूजन करावे.
सोपस्करां च तां मृर्तिमाचार्याय निवेदयेत्
ती मूर्ती सर्व उपस्करांसह आचार्याला अर्पण करावी.
नमो विश्वविधानज्ञे विधे विविधकारिणि
विश्वाची रचना जाणणाऱ्या, विविध कर्म करणाऱ्या विधीला नमस्कार.
सहसं भोजयित्वाथ द्विजानां भक्तिपूर्वकम्
नंतर, भक्तीभावाने द्विजांना जेवू घालावे.
इत्थमेतद्व्रतं राजंश्चिकीर्षामि त्वया सह
राजा, मी हे व्रत तुझ्यासोबत करायचे इच्छितो.
इति भूपालवर्येण श्रुत्वा संहृष्टचेतसा
राजाने हे ऐकून, त्याचे मन आनंदाने भरून गेले.
तयाथ प्रार्थिता गौरी गर्भिण्या भक्तितोषिता 4.2.83.
मग, त्या गरोदर स्त्रीच्या भक्तीने संतुष्ट होऊन, गौरीने तिच्या मागणीला मान दिली.
जातमात्रो व्रजेत्स्वर्गं पुनगयाति चात्र वै
अशा रीतीने जन्मलेले मूल जन्मताच स्वर्गात जाते आणि पुन्हा येथे जन्म घेते.
विनैव स्तन्यपानेन षोडशाब्दाकृतिः क्षणात्
दूध न पिता, तो मुलगा क्षणात सोळा वर्षांचा दिसायला लागला.
मृडान्यापि तथेत्युक्ता राज्ञी भक्त्यातितुष्टया
मृडानीने 'तसेच होवो' असे म्हटल्यावर, भक्तीने ओतप्रोत झालेली राणी फार आनंदली.
हितैरमात्यैरथ सा विज्ञप्तारिष्टसंस्थिता
मित्र असलेल्या मंत्र्यांनी तिला वेढले असता, ती दुःखी अवस्थेत असतानाच तिला ही बातमी कळवली.
सा मंत्रिवाक्यमाकर्ण्य केवलं पतिदेवता
मंत्र्यांचे बोल ऐकून, तिने फक्त आपल्या पतीलाच देव मानले.
धात्रेयिकां समाकार्य प्राहेदं सा नृपांगना
तिने धाईला बोलावून, ती राजकन्या असे म्हणाली.
तदग्रे स्थापयित्वामुं बालं धात्रेयिके वद
मुलाला तिच्यासमोर ठेवून, तिने धाईला सांगितले: