जित्वा देवान्रणे सर्वानिंद्रादीन्मृगलोचने
मृगनयनी, मी रणांगणात इंद्रासह सर्व देवांना जिंकले.
आधायांके त्रिशूलं स्वे सुष्वापेति प्रलप्य सः
तो म्हणाला, 'त्रिशूळ तुझ्या मांडीवर ठेव आणि झोप,' असे पुटपुटत होता.
वरं स्मरंती सा गौर्या विद्याधरकुमारिका
ती विद्याधरकन्या, वर आठवत आणि गौरीला मनात ठेवून,
आहूय तं नरवरं वरं सर्वांगसुंदरम्
तिने सर्वांगसुंदर असा तो श्रेष्ठ पुरुष, आपला वर म्हणून बोलावला.
शूलं तदंकादादाय गृहाणेमं जहि द्रुतम्
मांडीवरून त्रिशूळ उचलून तिने सांगितले, 'हे घे आणि पटकन त्याला मार.'
समादाय महाबाहुः स तदा मित्रजिन्नृपः
मग तो बलवान, मित्रांना जिंकणारा राजा ते त्रिशूळ उचलतो.
वामपादप्रहारेण तमाताड्य स निर्भयः
त्याने डाव्या पायाने जोरात मारून त्याला निर्भयपणे आपटले.
जर्गाद तिष्ठ रे दुष्ट कन्याधर्षणलालस
तो ओरडला, 'थांब, दुष्ट, कन्येचा अपमान करण्याची इच्छा असणारा!'
इति संश्रुत्य संभ्रांत उत्थाय स दनोः सुतः 4.2.82.
हे ऐकून, दानवाचा मुलगा घाबरून उठून उभा राहिला.
त्वया कपटरूपेण बलिनः कैटभादयः 4.2.82.
तुझ्या कपटी रूपाने बलवान कैटभ वगैरे मारले गेले.
निजघान महाबाहुः स च प्राणाञ्जहौ क्षणात् 4.2.82.
त्या बलवानाने त्याला मारले आणि क्षणात त्याचा प्राण घेतला.
अपि स्मृत्वा पुरीं यां वै काशीं त्रैलोक्यकांक्षिताम् ।। 4.2.82.
ती काशी नगरी, जी त्रैलोक्याला हवी आहे, तिचे स्मरणही झाले.
इति राज्ञोदिता राज्ञी प्रवक्तुमुपचक्रमे 4.2.82.
राजाने असे म्हटल्यावर राणी बोलायला लागली.
राज्ञ्युवाच अवधेहि धरानाथ कथयामि यथातथम्
राणी म्हणाली: 'राजन, ऐका, मी घडलेले सर्व खरेखरे सांगते.'
पुरा पुरः श्रीदपत्न्याः श्रीमुख्या ब्रह्मसूनुना
पूर्वी, लक्ष्मीच्या पत्नीसमोर, ब्रह्मपुत्राने—
चीर्णं चाथ तया देव्या पुत्रोभून्नलकूबरः
आणि त्या देवीपासून नलकूबर नावाचा मुलगा झाला.
विधिनाप्यत्र संपूज्या गौरी सर्वविधानवित्
सर्व विधी जाणणाऱ्याने येथे गौरीचे विधीपूर्वक पूजन करावे.
मार्गशीर्ष तृतीयायां शुक्लायां कलशोपरि
मार्गशीर्ष महिन्यातील शुक्ल पक्षातील तृतीया दिवशी, कलशावर
अविच्छिन्नं नवीनं च रजनीरागरंजितम्
न तुटलेली, ताजी आणि रातराणीच्या रंगाने रंगलेली फांदी ठेवावी.
तस्योपरि शुभं पद्मं रविरश्मिविकासितम्
त्या फांदीवर सूर्यकिरणांनी उमललेले शुभ कमळ ठेवावे.
विधिं संपूजयेद्भक्त्या रत्नपट्टाबंरादिभिः
मुलीने भक्तीने, रत्नजडित वस्त्र व इतर अलंकारांनी त्या मूर्तीचे पूजन करावे.
सुगंधैश्चंदनाद्यैश्च कर्पूर मृगनाभिभिः
चांगल्या सुगंधी चंदन, कापूर, कस्तुरी यांसारख्या सुगंधांनी पूजन करावे.
धूपैरगुरुमुख्यैश्च रम्ये कुसुममंडपे 4.2.83.
अगर्वु आणि इतर धूपांनी, फुलांनी सजवलेल्या सुंदर मंडपात पूजन करावे.
हस्तमात्रमिते कुंडे जातवेदस इत्यृचा
हाताएवढ्या आकाराच्या कुंडात, जातवेदस ऋचांचे पठण करावे.
सहस्रकमलानां च स्मेराणां स्वयमेव हि
स्वतःच हसऱ्या हजार कमळांची अर्पण करावी.
दद्यादाचार्यवर्याय सालंकारां सलक्षणाम्
मुख्य आचार्याला सर्व अलंकारांनी सजवलेली शुभ वस्तू द्यावी.
प्रातःस्नात्वा चतुर्थ्यां च संपूज्याचार्यमादृतः
चतुर्थीच्या सकाळी स्नान करून, आदराने आचार्याचे पूजन करावे.
सोपस्करां च तां मृर्तिमाचार्याय निवेदयेत्
ती मूर्ती सर्व उपस्करांसह आचार्याला अर्पण करावी.
नमो विश्वविधानज्ञे विधे विविधकारिणि
विश्वाची रचना जाणणाऱ्या, विविध कर्म करणाऱ्या विधीला नमस्कार.
सहसं भोजयित्वाथ द्विजानां भक्तिपूर्वकम्
नंतर, भक्तीभावाने द्विजांना जेवू घालावे.