अलंघ्यशासनः श्रीमान्विष्णुभक्तिपरायणः
त्याचे आदेश मोडता येत नसत; तो तेजस्वी आणि विष्णूभक्त होता.
हरेरायतनान्युच्चैः प्रतिसौधं पदेपदे
त्याने प्रत्येक किल्ल्याच्या भिंतीवर, प्रत्येक पायरीवर हरिची मंदिरे उभारली.
गोविंदगोपगोपाल गोपीजनमनोहर
गोविंदा, गाईंचा रक्षक, गोपाळ, गोपिकांना मोहून टाकणारा,
केशिहृत्कैटभाराते कंसारे कमलापते
केशीचा वध करणारा, कैटभाचा नाश करणारा, कंसाचा शत्रू, कमळाचा स्वामी,
पुरुषोत्तम पापारे पुंडरीकविलोचन
पुरुषोत्तम, पापांचा शत्रू, कमळासारख्या डोळ्यांचा,
जनार्दन जगन्नाथ जाह्नवीजलजन्मभूः
जनार्दन, जगाचा स्वामी, ज्याचा जन्म जाह्नवीच्या पाण्यात झाला.
श्रीवत्सवक्षः श्रीकांत श्रीकर श्रेयसां निधे
ज्याच्या छातीवर श्रीवत्साचा चिन्ह आहे, जो लक्ष्मीचा प्रिय आहे, जो सर्वांना संपत्ती देणारा आहे, आणि सर्व शुभ गोष्टींचा खजिना आहे,
दैत्यारे दानवाराते दामोदर दुरंतक
जो दैत्यांचा शत्रू आहे, दानवांचा नाश करणारा आहे, दामोदर, आणि ज्याला कोणीही जिंकू शकत नाही,
विष्णो वैकुंठनिलय बाणारे विष्टरश्रवः 4.2.82.
हे विष्णू, ज्याचे निवास वैकुंठ आहे, जो बाणाचा शत्रू आहे, आणि ज्याचे यश सर्वत्र पसरले आहे,
त्रिविक्रमत्रिलोकीश चक्रपाणे चतुर्भुज
त्रिविक्रम, तीनही लोकांचा स्वामी, चक्रधारी, आणि चार हातांचा,
स्त्रीवृद्धबालगोपाल वदनोदीरितानि तु
स्त्रिया, वृद्ध आणि लहान मुले जी गोपालाची नावे उच्चारतात,
सुरसाकाननान्येव विलोक्यंते गृहेगृहे
जशी देवांच्या वनात दिसतात, तशीच ही नावे प्रत्येक घरात पाहायला मिळतात,
सौधभित्तिषु दृश्यंते चित्रकृन्निर्मितानि तु
महालांच्या भिंतींवर कलाकारांनी काढलेली चित्रेही दिसतात,
हरिणा नैव विध्यंते हरिनामांशधारिणः
जे हरिची नावे धारण करतात, त्यांना हरि कधीच इजा करत नाही,
न मत्स्या नैव कमठा न वराहाश्च केनचित्
मासे, कासव किंवा वराह यांना कोणीही मारत नाही,
अप्युत्तानशयास्तस्य राष्ट्रे मित्रजितः क्वचित्
मित्रजितच्या राज्यात कधी कधी पाठवर झोपलेली लहान मुलेही आढळतात,
पशवोपि तृणाहारं परित्यज्य हरेर्दिने
हरिच्या दिवशी जनावरेही गवताचा त्याग करतात,
महामहोत्सवः सर्वैः पुरौकोभिर्वितन्यते
सर्व नगरवासीय एकत्र येऊन मोठा उत्सव साजरा करतात,
स एव दंड्योऽभूत्तस्य राज्ञो मित्रजितः क्षितौ 4.2.82.
मित्रजित राजा आपल्या भूमीत फक्त त्यालाच शिक्षा देत असे,
अंत्यजा अपि तद्राष्ट्रे शंखचक्रांकधारिणः
त्या राज्यातील अंती्यज लोकही शंख आणि चक्राची चिन्हे अंगावर धारण करतात,
शुभानि यानि कर्माणि क्रियंतेऽनुदिनं जनैः
लोक दररोज जी शुभ कामे करतात,
विना मुकुंदं गोविदं परमानंदमच्युतम्
ती मुकुंद, गोविंद, परमानंद, अच्युत यांच्या विना अर्थहीन असतात,
कृष्ण एव परो देव कृष्णएव परागतिः
कृष्णच सर्वोच्च देव आहे; कृष्णच अंतिम ध्येय आहे,
एवं तस्मिन्महीपाले राज्यं सम्यक्प्रशासति
असा तो राजा न्यायाने राज्य करत असताना,
राज्ञा समर्चितः सोथ मधुपर्क विधानतः
राजाने त्याची योग्य रीतीने मदुपर्काने पूजा केली.
सर्वभूतेषु गोविंदं परिपश्यन्विशांपते
हे राजाधिराज, सर्व जीवांमध्ये गोविंदाचे दर्शन करीत होता.
यो वेद पुरुषो विष्णुर्यो यज्ञपुरुषो हरिः
जो जाणतो की विष्णूच परम पुरुष आहे, हरिच यज्ञाचा स्वामी आहे—
तन्मयं पश्यतो विश्वं तव भूपालसत्तम
हे श्रेष्ठ राजन, ज्याला हे विश्व त्याच्याने व्यापलेले दिसते—
एक एव हि सारोत्र संसारे क्षणभंगुरे 4.2.82.
या सतत बदलणाऱ्या, क्षणभंगुर जगात खरा सार तो एकच आहे.
परित्यज्य हि यः सर्वं विप्णुमेकं सदा भजेत्
जो सर्व काही सोडून नेहमी फक्त विष्णूची भक्ती करतो—