शृणु तत्राभवत्पूर्वं यदाश्चर्यं महीपते
हे राजन, त्या ठिकाणी पूर्वी काय अद्भुत घडले होते ते आता ऐक.
अन्योऽन्यं स्पर्धया सर्वे हेलयाऽर्बुदमागताः
सर्वजण स्पर्धा आणि खेळ म्हणून एकत्र मोठ्या संख्येने आले.
आगमिष्यति यः पश्चाद्ब्राह्मणः श्वा भविष्यति
जो ब्राह्मण नंतर येईल, तो कुत्रा होईल.
इत्येवं स्पर्धमानास्ते हेलयाऽर्बुदमागताः
अशा रीतीने, एकमेकांशी स्पर्धा करत ते निष्काळजीपणे अर्बुद पर्वतावर गेले.
शांतास्तपस्विनः सर्वे वेदविद्याविशारदाः
सर्व तपस्वी शांत होते आणि वेदविद्येत पारंगत होते.
कृपया परयाविष्टो भक्तिभावान्महेश्वरः
महेश्वर अत्यंत करुणेने आणि भक्तिभावाने भरून प्रकट झाला.
एकस्मिन्नेव काले तु सर्वैर्दृष्टो महेश्वरः
त्याच क्षणी सर्वांनी महेश्वराला पाहिले.
अथ ते मुनयः सर्वे समं दृष्ट्वा महेश्वरम्
मग त्या सर्व ऋषींनी एकत्रितपणे महेश्वराचे दर्शन घेतले.
भक्तियुक्ता द्विजाः सर्वेऽस्तुवंस्ते वैदिकैः स्तवैः 7.3.11.
सर्व भक्त ब्राह्मणांनी वैदिक स्तोत्रांनी त्याची स्तुती केली.
श्रीमहादेव उवाच तुष्टोऽहं मुनयः सर्वे श्रद्धया परया हि वः
श्रीमहादेव म्हणाले: हे ऋषींनो, तुमच्या श्रेष्ठ श्रद्धेमुळे मी संतुष्ट आहे.
युगपद्दर्शनाद्देव जायतां फलमुत्तमम्
देवाचे एकत्रित दर्शन झाल्याने तुम्हाला उत्तम फळ मिळो.
दर्शनं ये करिष्यंति तेषां च तीर्थजं फलम्
जे या दर्शनाचा लाभ घेतील, त्यांना तीर्थस्नानाचे पुण्य मिळेल.
एकं कोटिमयं लिंगं क्रियतां वृषभध्वज
वृषभध्वज, एक कोटी लिंगांनी बनलेले एक लिंग स्थापावे.
यस्मिन्दृष्टे फलं नृणां जायते कोटिलिंगजम्
ज्याचे दर्शन केल्याने लोकांना कोटी लिंगांचे फळ मिळते.
निर्भिद्य पर्वतश्रेष्ठं सहसा लिंगमुद्गतम्
तेव्हा अचानक पर्वत फोडून ते लिंग प्रकट झाले.
एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी
त्याच वेळी, एक देहहीन वाणी ऐकू आली.
माघकृष्णचतुर्द्दश्यां यश्चैनं पूजयिष्यति
माघ महिन्यातील कृष्ण पक्षाच्या चतुर्दशीला जो हे पूजेल—
सर्वं कोटिगुणं तस्य फलं विप्रा भविष्यति
हे ब्राह्मणांनो, त्याला सर्व फळ कोटीने वाढून मिळेल.
फलं कोटिगुणं तस्य गयाश्राद्धसमं भवेत् 7.3.11.
त्याचे फळ कोटीने वाढून, गायेला श्राद्ध केल्यासारखे पुण्य मिळेल.
ततस्ते मुनयः सर्वे गंधधूपानुलेपनैः
मग त्या सर्व ऋषींनी सुवासिक द्रव्ये, धूप आणि लेप लावले.
तल्लिंगं पूजयामासुः श्रद्धया परया नृप
राजा, त्यांनी त्या लिंगाची अत्यंत श्रद्धेने पूजा केली.
सर्वपापहरं नॄणां रूपसौभण्यदायकम्
हे सर्व पापे दूर करते आणि माणसाला सुंदर रूप देते.
तत्र पूर्वं वपुर्नाम्ना लोके ख्याता वराप्सराः
तेथे पूर्वी 'वपु' नावाची एक प्रसिद्ध अप्सरा होती.
पुराऽऽसीत्काचिदाभीरी विरूपा विकृतानना
पूर्वी एक अभिरी स्त्री होती, जी कुरूप आणि विकृत चेहऱ्याची होती.
एकदा फलमादातुं भ्रममाणाऽर्बुदाचले
एके दिवशी ती फळे गोळा करण्यासाठी अर्बुद पर्वतावर भटकत होती.
दिव्यमाल्यांबरधरा दिव्यैरंगैः समन्विता
ती दिव्य हार आणि वस्त्रांनी सजली, आणि तिच्या अंगावर दिव्य सौंदर्य आले.
सा संजाता महाराज तीर्थस्यास्य प्रभावतः
हे तीर्थाचे सामर्थ्यामुळे ती बदलली, हे महाराज.
क्रीडार्थं पर्वतश्रेष्ठे तां ददर्श शुभेक्षणाम्
पराकोटीच्या शिखरावर खेळताना त्याने तिला सुंदर दृष्टिने पाहिले.
देवी वा नागकन्या वा सिद्धा विद्याधरी तु वा
ती देवी आहे का, नागकन्या आहे का, सिद्धा की विद्याधरी आहे का?
मनो मेऽपहृतं सुभ्रूस्त्वया च पद्मनेत्रया
सुंदर भुवई आणि कमळासारख्या डोळ्यांनो, माझे मन तू हरपलेस.