तमालनीलसुग्रीवः स्फुरत्फणिविभूषणः ।4.2.76.
त्याची मान तमाळ वृक्षासारखी काळी, आणि झळाळत्या सर्पाभूषणांनी सजलेली होती.
जय श्मशाननिलय जय वाराणसीप्रिय 4.2.76.
जय हो, स्मशानवासी! जय हो, वाराणसीचे प्रिय!
जन्मांतरेपि मे सेवा भवतीभिश्च तेन च 4.2.76.
माझ्या दुसऱ्या जन्मातही तुमच्याकडून आणि त्याच्याकडून माझी सेवा झाली.
उपरिष्टादधस्ताच्च कृता बह्व्यः प्रदक्षिणाः 4.2.76.
वर आणि खाली अशा अनेक प्रदक्षिणा घातल्या गेल्या.
अप्राप्तयौवनः सोथ समिदाहरणाय वै 4.2.76.
तो अजून तरुण वयाला न पोहोचता, समिधा आणायला गेला.
जातिस्वभावचापल्यात्क्रीडंत्यौ च प्रदक्षिणम् 4.2.76.
स्वभावत: आणि चंचलतेमुळे त्या दोघांनी खेळता खेळता प्रदक्षिणा घातली.
एकदा माधवे मासि महायात्रा समागता 4.2.76.
एकदा माधव महिन्यात मोठा उत्सव भरवण्यात आला.
त्रिलोचनकथामेतां श्रुत्वा पापान्वितोप्यहो
अगदी पापी माणसानेही त्रिनेत्रधारीची ही कथा ऐकली, तरी—
वद केदारमाहात्म्यं भक्तानामनुकंपया
भक्तांवर दया करून, केदाराचे माहात्म्य सांग.
तस्मिँल्लिंगे महाप्रीतिस्तव काश्यामनुत्तमा
त्या लिंगात, काशीत तुझी श्रेष्ठ अशी प्रीती अतुलनीय आहे.
समाकर्ण्यापि यां पापोप्यपापो जायते क्षणात्
ही कथा फक्त ऐकली तरी, पापी माणूस क्षणात पापमुक्त होतो.
केदारं यातुकामस्य पुंसो निश्चितचेतसः
केदाराला जायचे ठरवून, मनाने निश्चय केलेल्या पुरुषासाठी—
गृहाद्विनिर्गते पुंसि केदारमभिनिश्चितम्
कोणीतरी पुरुष घरातून निघून, केदाराच्या ठिकाणी जायचे ठरवतो—
मध्ये मार्गं प्रपन्नस्य त्रिजन्मजनितं त्वघम्
मध्य मार्गावर असताना, त्याच्या तीन जन्मांचे पाप—
सायंकेदारकेदारकेदारेति त्रिरुच्चरन्
संध्याकाळी 'केदार, केदार, केदार' असे तीनदा उच्चारल्याने—
दृष्ट्वा केदारशिखरं पीत्वा तत्रत्यमंबु च
केदाराचे शिखर पाहून आणि तिथले पाणी प्यायल्यानंतर—
हरपापह्रदे स्नात्वा केदारेशं प्रपूज्य च
हराचे पाप दूर करणाऱ्या सरोवरात स्नान करून, केदारेश्वराची पूजा केल्यावर—
सकृत्प्रणम्य केदारं हरपापकृतोदकः 4.2.77.
केदाराला एकदाच नमस्कार केल्यावर, हराने पाप नष्ट करण्यासाठी निर्माण केलेले पाणी—
हरपापह्रदे श्राद्धं श्रद्धया यः करिष्यति
जो कोणी श्रद्धेने हराच्या पापहरण सरोवरात श्राद्ध करतो—
पुरा राथंतरे कल्पे यदभूदत्र तच्छृणु
पूर्वी रथंतर कल्पात येथे जे घडले, ते आता ऐक.
एको ब्राह्मणदायाद उज्जयिन्या इहागतः
उज्जयिनीहून एक ब्राह्मणाचा वंशज इथे आला.
स्थलीं पाशुपतीं काशीं स विलोक्य समंततः
त्याने पाशुपतीची काशी ही भूमी सर्वत्र पाहिली.
कृतलिंगसमर्चैश्च भूतिभूषितवर्ष्मभिः
स्थापित लिंगाची भक्ती करणारे, अंगावर भस्म लावलेले लोक त्याने पाहिले.
बभूवानंदितमना व्रतं जग्राह चोत्तमम्
त्याचे मन आनंदित झाले आणि त्याने श्रेष्ठ व्रत स्वीकारले.
स च शिष्यो वशिष्ठोभूत्सर्वपाशुपतोत्तमः
तो सर्व पाशुपतांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या वसिष्ठांचा शिष्य झाला.
विभूत्याहरहः स्नाति त्रिकालं लिंगमर्चयन्
तो दररोज अंगाला भस्म लावून, स्नान करून, दिवसातून तीन वेळा लिंगाची पूजा करायचा.
स द्वादशाब्ददेशीयो वशिष्ठो गुरुणा सह
तो वसिष्ठ आणि त्यांचा गुरु बारा वर्षे तिथे राहिले.
यत्र गत्वा न शोचंति किंचित्संसारिणः क्वचित 4.2.77.
जिथे गेल्यावर संसारात अडकलेल्यांना कधीच कुठल्याही गोष्टीचं दुःख राहत नाही.
असिधारं गिरिं प्राप्य वशिष्ठस्य तपस्विनः
तलवारीसारख्या धारदार पर्वतावर त्या तपस्वी वसिष्ठांनी पोहोचले.
पश्यतां तापसानां च विमाने सार्वकामिके
तपस्वी लोक पाहत असताना, सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या दिव्य विमानात—