सा तु बाल्ये व्यतिक्रांते किंचिदुद्रिन्नयौवना 4.2.76.
जेव्हा तिचे बालपण संपले आणि ती तारुण्याच्या पहिल्या उंबरठ्यावर आली,
पितस्त्रिलोचनं काश्यामर्चयित्वा दिनेदिने
तिचे वडील दररोज काशीमध्ये त्रिनेत्राचे पूजन करायचे.
एवं नागकुमारी सा सखीद्वयसमन्विता
अशा प्रकारे ती नागकन्या आपल्या दोन सख्यांसह,
दिनेदिने सा प्रत्यग्रैः कुसुमैरिष्टगंधिभिः
दररोज ताज्या आणि मनासारख्या सुगंधी फुलांनी,
तिस्रोपि गीतं गायंति लसद्गांधारसुंदरम्
ती तिघीही सुंदर गंधारांनी सजलेली गाणी गात असत.
वीणावेणुमृदंगांश्च लयतालविचक्षणाः
लय आणि ताल यातील कौशल्य असलेली ती वाद्ये वाजवत, वीणा, वेणू आणि मृदंग.
इत्थमाराधयंतीशं तिस्रो नागकुमारिकाः
अशा प्रकारे त्या तिघी नागकन्या प्रभूची आराधना करीत.
एकदा माधवे मासि तृतीयायामुपोषिताः
एकदा माधव महिन्यात, तिसऱ्या दिवशी, त्यांनी उपवास केला.
प्रातश्चतुर्थीं स्नात्वाथ तीर्थं पैलिपिले शुभे
पुढच्या दिवशी सकाळी, चतुर्थीला, शुभ पैलिपिलाच्या तीरावर स्नान केले.
सुप्तासु तासु बालासु त्रिनेत्रः शशिभूषणः
त्या मुली झोपलेल्या असताना, चंद्रालंकार असलेला त्रिनेत्र तेथे आला.
तमालनीलसुग्रीवः स्फुरत्फणिविभूषणः ।4.2.76.
त्याची मान तमाळ वृक्षासारखी काळी, आणि झळाळत्या सर्पाभूषणांनी सजलेली होती.
जय श्मशाननिलय जय वाराणसीप्रिय 4.2.76.
जय हो, स्मशानवासी! जय हो, वाराणसीचे प्रिय!
जन्मांतरेपि मे सेवा भवतीभिश्च तेन च 4.2.76.
माझ्या दुसऱ्या जन्मातही तुमच्याकडून आणि त्याच्याकडून माझी सेवा झाली.
उपरिष्टादधस्ताच्च कृता बह्व्यः प्रदक्षिणाः 4.2.76.
वर आणि खाली अशा अनेक प्रदक्षिणा घातल्या गेल्या.
अप्राप्तयौवनः सोथ समिदाहरणाय वै 4.2.76.
तो अजून तरुण वयाला न पोहोचता, समिधा आणायला गेला.
जातिस्वभावचापल्यात्क्रीडंत्यौ च प्रदक्षिणम् 4.2.76.
स्वभावत: आणि चंचलतेमुळे त्या दोघांनी खेळता खेळता प्रदक्षिणा घातली.
एकदा माधवे मासि महायात्रा समागता 4.2.76.
एकदा माधव महिन्यात मोठा उत्सव भरवण्यात आला.
त्रिलोचनकथामेतां श्रुत्वा पापान्वितोप्यहो
अगदी पापी माणसानेही त्रिनेत्रधारीची ही कथा ऐकली, तरी—
वद केदारमाहात्म्यं भक्तानामनुकंपया
भक्तांवर दया करून, केदाराचे माहात्म्य सांग.
तस्मिँल्लिंगे महाप्रीतिस्तव काश्यामनुत्तमा
त्या लिंगात, काशीत तुझी श्रेष्ठ अशी प्रीती अतुलनीय आहे.
समाकर्ण्यापि यां पापोप्यपापो जायते क्षणात्
ही कथा फक्त ऐकली तरी, पापी माणूस क्षणात पापमुक्त होतो.
केदारं यातुकामस्य पुंसो निश्चितचेतसः
केदाराला जायचे ठरवून, मनाने निश्चय केलेल्या पुरुषासाठी—
गृहाद्विनिर्गते पुंसि केदारमभिनिश्चितम्
कोणीतरी पुरुष घरातून निघून, केदाराच्या ठिकाणी जायचे ठरवतो—
मध्ये मार्गं प्रपन्नस्य त्रिजन्मजनितं त्वघम्
मध्य मार्गावर असताना, त्याच्या तीन जन्मांचे पाप—
सायंकेदारकेदारकेदारेति त्रिरुच्चरन्
संध्याकाळी 'केदार, केदार, केदार' असे तीनदा उच्चारल्याने—
दृष्ट्वा केदारशिखरं पीत्वा तत्रत्यमंबु च
केदाराचे शिखर पाहून आणि तिथले पाणी प्यायल्यानंतर—
हरपापह्रदे स्नात्वा केदारेशं प्रपूज्य च
हराचे पाप दूर करणाऱ्या सरोवरात स्नान करून, केदारेश्वराची पूजा केल्यावर—
सकृत्प्रणम्य केदारं हरपापकृतोदकः 4.2.77.
केदाराला एकदाच नमस्कार केल्यावर, हराने पाप नष्ट करण्यासाठी निर्माण केलेले पाणी—
हरपापह्रदे श्राद्धं श्रद्धया यः करिष्यति
जो कोणी श्रद्धेने हराच्या पापहरण सरोवरात श्राद्ध करतो—
पुरा राथंतरे कल्पे यदभूदत्र तच्छृणु
पूर्वी रथंतर कल्पात येथे जे घडले, ते आता ऐक.