तदा हितं ते वक्ष्यामि कुरु चैवाविचारितम् 4.2.76.
आता मी तुला हिताचं सांगते, ते न विचारता कर.
यावदास्यगतास्म्यस्य यावत्खस्थो न भूमिगः
जोपर्यंत मी ह्याच्या तोंडात आहे आणि तो अजून जमिनीवर पोहोचलेला नाही—
सपीडितो दृढं पादे श्येनश्चीत्कृतवान्बहु
घारीच्या पायाखाली दडपली गेल्यावर तिने पुन्हा पुन्हा मोठ्याने ओरडले.
तेन चीत्करणेनाथ मुक्ता सा मुखसंपुटात्
त्या ओरडण्यामुळे ती घारीच्या चोचीच्या पकडीतून सुटली.
विपद्यपि च न प्राज्ञैः संत्या ज्यः क्वचिदुद्यमः
दुर्दैवातही सुज्ञ लोक कधीच प्रयत्न सोडत नाहीत.
क्व च द्वयोस्तथाभूता दरेर्मोक्षणमद्भुतम्
मृत्यूच्या जबड्यातून दोघांचं असं अद्भुत सुटणं अजून कुठे आहे?
तस्माद्भाग्यानुसारेण फलत्येव सदोद्यमः
म्हणून, नशिबानुसार, सातत्याने केलेला प्रयत्न नक्कीच फळतो.
अथ तौ कालयोगेन विपन्नौ सरयूतटे
मग काळाच्या योगाने ते दोघं सरयूच्या काठावर पडले.
मृतानां यत्र जंतूनां काशीप्राप्तिर्भवेद्ध्रुवम्
जिथे मरण पावलेल्या जीवांना काशी मिळणं निश्चित असतं.
अनेकविद्यानिलयः कलाकौशलभाजनम्
ती जागा अनेक प्रकारच्या विद्या आणि कलाकौशल्याचं माहेरघर आहे.
नियमं चातिजग्राह विजितेंद्रियमानसः 4.2.76.
त्याने मन आणि इंद्रिये जिंकून एक व्रत स्वीकारलं.
परयोषित्समासक्तिरायुः कीर्ति बलं सुखम्
परस्त्रीप्रेमामुळे आयुष्य, कीर्ती, बळ आणि सुख नष्ट होतं.
अपरं चापि नियमं स शुचिष्मान्समाददे
शुद्ध आचरण असलेल्या त्याने आणखी एक व्रत घेतलं.
समस्तपुण्यनिलयं समस्तार्थप्रकाशकम्
ती जागा सर्व पुण्यांचं माहेरघर आणि सर्व अर्थांना उजाळा देणारी आहे.
यावच्छरीरमरुजं यावन्नेंद्रियविप्लवः
जोपर्यंत शरीर निरोगी आहे, आणि इंद्रिये व्यवस्थित आहेत,
इत्थं मांदारदामिः स नित्यं परिमलालयः
मांदारदामी, अशा रीतीने तो नेहमी सुगंधाचा निवासस्थान होतो.
पारावत्यपि सा जाता रत्नदीपस्य मंदिरे
पारावती सुद्धा रत्नदीपाच्या महालात जन्मली होती.
समस्तनागकन्यानां रूपशीलकलागुणैः
सर्व नागकन्यांमध्ये रूप, स्वभाव, कौशल्य आणि गुण यांमध्ये,
तस्या सखीद्वयं चासीदेका नाम्ना प्रभावती
तिला दोन सख्या होत्या; त्यातील एकीचे नाव प्रभावती होते.
स्वदेहादनपायिन्यौ छायाकांती यथा तया
त्या दोघी तिच्या शरीरासारख्या नेहमी सोबत असायच्या, जणू सावली आणि तेज.
सा तु बाल्ये व्यतिक्रांते किंचिदुद्रिन्नयौवना 4.2.76.
जेव्हा तिचे बालपण संपले आणि ती तारुण्याच्या पहिल्या उंबरठ्यावर आली,
पितस्त्रिलोचनं काश्यामर्चयित्वा दिनेदिने
तिचे वडील दररोज काशीमध्ये त्रिनेत्राचे पूजन करायचे.
एवं नागकुमारी सा सखीद्वयसमन्विता
अशा प्रकारे ती नागकन्या आपल्या दोन सख्यांसह,
दिनेदिने सा प्रत्यग्रैः कुसुमैरिष्टगंधिभिः
दररोज ताज्या आणि मनासारख्या सुगंधी फुलांनी,
तिस्रोपि गीतं गायंति लसद्गांधारसुंदरम्
ती तिघीही सुंदर गंधारांनी सजलेली गाणी गात असत.
वीणावेणुमृदंगांश्च लयतालविचक्षणाः
लय आणि ताल यातील कौशल्य असलेली ती वाद्ये वाजवत, वीणा, वेणू आणि मृदंग.
इत्थमाराधयंतीशं तिस्रो नागकुमारिकाः
अशा प्रकारे त्या तिघी नागकन्या प्रभूची आराधना करीत.
एकदा माधवे मासि तृतीयायामुपोषिताः
एकदा माधव महिन्यात, तिसऱ्या दिवशी, त्यांनी उपवास केला.
प्रातश्चतुर्थीं स्नात्वाथ तीर्थं पैलिपिले शुभे
पुढच्या दिवशी सकाळी, चतुर्थीला, शुभ पैलिपिलाच्या तीरावर स्नान केले.
सुप्तासु तासु बालासु त्रिनेत्रः शशिभूषणः
त्या मुली झोपलेल्या असताना, चंद्रालंकार असलेला त्रिनेत्र तेथे आला.