मध्ये दुर्गप्रविष्टौ च ममवश्याविमौ न यत्
मधल्या किल्ल्यात शिरल्यावर, हे दोघे माझ्या हाती लागत नाहीत,
अहो दुर्गबलं प्राज्ञाः शंसंत्येवेति हेतुतः 4.2.76.
खरंच, बुद्धिमान लोक नेहमी किल्ल्याच्या बळाचे कौतुक करतात, आणि ते योग्यच आहे.
करिणां तु सहस्रेण वराश्वानां न लक्षतः
हजार हत्ती असले, आणि असंख्य उत्तम घोडे असले,
दुर्गस्थो नाभिभूयेत विपक्षः केनचित्क्वचित्
किल्ल्यात असणाऱ्याला कोणताही शत्रू कुठेही जिंकू शकत नाही,
इति दुर्गबलं शंसञ्श्येनो रोषारुणेक्षणः
अशा रीतीने किल्ल्याच्या बळाचे वर्णन करत, रागाने डोळे लाल झालेले गरुड,
अथ पारावतीदक्षा विपक्षं प्रेक्ष्य पक्षिणम्
मग, हुशार कबुतरीने, समोर शत्रू पक्षी दिसल्यावर,
तव दृग्विषयं प्राप्तः श्येनोय प्रबलो रिपुः
हे प्रिये, तुझ्या नजरेसमोर आता गरुड हा बलवान शत्रू आला आहे,
सावज्ञं वाक्यमाकर्ण्य पारावत्याः स तत्पतिः
कबुतरीच्या उपहासपूर्ण शब्दांनी तिचा नवरा ऐकून,
कति देवालयेष्वेषु खगा नोपविशंति हि
या मंदिरांत किती पक्षी बसत नाहीत,
कति चैव न पश्यंति नौ सुखस्थाविह प्रिये
आणि किती जण आपल्याला इथे सुखात पाहत नाहीत, प्रिये,
रमस्व त्वं मया सार्धं त्यज चिंतामिमां शुभे
हे शुभे, माझ्यासोबत इथे विश्रांती घे, या चिंता सोडून दे.
इत्थं पारावतवचः श्रुत्वा पारावती ततः 4.2.76.
पारावताचे हे शब्द ऐकून, त्या पारावतीने पुढे—
हितवर्त्मोपदिश्यापि प्रिय प्रियचिकीर्षया
प्रियकराने तिच्या हितासाठी योग्य मार्ग दाखवला, पण तिच्या आनंदासाठी आणि प्रेमापोटी—
अन्येद्युरप्यथायातः श्येनो पश्यत्स दंपती
दुसऱ्या दिवशी पुन्हा तो घार आला आणि त्या दोघांना पाहिले.
अथ मंडलगत्या स प्रासादं परितो भ्रमन्
मग तो घार गोल गोल उडत त्या प्रासादाभोवती फिरू लागला.
गतेऽथ नभसि श्येने पुनः पारावतांगना
घार आकाशात गेल्यावर, पुन्हा पारावतीने—
तस्या वाक्यं समाकर्ण्य पुनः कलरवोब्रवीत्
तिचे बोलणे ऐकून, त्याने पुन्हा गोड स्वरात उत्तर दिले.
दुर्गं च स्वर्गतुल्यं मे यत्र नास्त्यरितो भयम्
हे दुर्ग माझ्यासाठी स्वर्गासारखे आहे, इथे मला कुठलाही धोका नाही.
प्रडीनोड्डीन संडीन कांडव्याडकपाटिकाः
खंदक, खोल दरे, काटेरी कुंपण आणि बांबूची तटबंदी—
यथैतास्विह कौशल्यं मयि पारावति प्रिये
जशी तू इथे माझ्यासाठी कौशल्य दाखवलेस, प्रिय पारावती—
सुखेन तिष्ठ का चिंता मयि जीवति ते प्रिये
आता आनंदाने राहा, मी जिवंत असताना तुला काहीच काळजी करू नको, प्रिय.
अपरेद्युरपि श्येनस्तत्र भारशिलातले 4.2.76.
पुढच्या दिवशीही ती घार त्या खडकाच्या कड्यावर आली.
आयामं तत्र संस्थित्वा तत्कुलायं विलोक्य च
तो तिथे थोडा वेळ थांबला आणि त्यांच्या घरट्याकडे पाहू लागला.
प्रियस्थानमिदं त्याज्यं दुष्टदृष्टिविदूषितम्
हे प्रियस्थान आता सोडावे लागेल, कारण वाईट नजरेने ते दूषित झाले आहे.
सावज्ञं स पुनः प्राह किं करिष्यत्यसौ प्रिये
तिने पुन्हा उपेक्षेने म्हटले, 'तो काय करणार, प्रिय?'
इतरेद्युरपि प्राप्तः स च श्येनो महाबलः
पुढच्या दिवशीही तो बलाढ्य घार पुन्हा आला.
पुनर्विलोक्य तद्वर्त्म शीघ्रं यातो यथागतम्
तो पुन्हा तोच मार्ग पाहून, जसा आला तसा लवकर निघून गेला.
नाथ स्थानांतरं यावो मृत्युर्नौ निकटोत्र यत्
नाथा, आपण दुसरीकडे जाऊ या, कारण इथे आपल्याला मृत्यू जवळ आलेला आहे.
प्रिय यस्य सपक्षस्य गतिः सर्वत्र सिद्धिदा
ज्याचा सोबती आपल्याला प्रिय आहे, त्याला सर्व ठिकाणी यश मिळते.
सोपसर्गं निजं देशं त्यक्त्वा योन्यत्र न व्रजेत्
आपल्या देशात त्रास असला तरी, तो सोडून दुसरीकडे जाऊ नये.