सदक्षरं चादिरूपं विश्वरूपं परावरम्
हे अक्षय अक्षर, आदिरूप, विश्वरूप आणि सर्वश्रेष्ठ आहे.
सर्वलोकैकजनकं सर्वलोकैकरक्षकम्
हेच सर्व लोकांचे एकमेव सर्जनहार आणि एकमेव रक्षक आहे.
आद्यंतरहितं नित्यं र्शिवं शंकरमव्ययम्
हे आरंभ आणि अंत नसलेलं, शाश्वत, मंगल, कल्याणकारी आणि अविनाशी आहे.
निरुपाधिं निराकारं निर्विकारं निरंजनम्
हे कोणत्याही उपाधीशिवाय, आकाराशिवाय, बदलाशिवाय आणि कलंकाशिवाय आहे.
स्वात्माराममनंतं च सर्वगं सर्वदर्शिनम्
स्वतःमध्ये आनंदी, अनंत, सर्वत्र असणारा आणि सर्व काही पाहणारा तो परमात्मा.
वागिंद्रियं तदीयं च प्रोच्चरत्तदहर्निशम्
त्याची वाणी आणि इंद्रिये, दिवस-रात्र अखंडपणे कार्यरत असतात.
एतन्नामाक्षररसं रसयंती दिवानिशम् 4.2.74.
ही अक्षरांची गोडी जे लोक दिवसरात्र अनुभवतात, ते खरेच भाग्यवान आहेत.
संमार्जनं रंगमालाः प्रासादं परितः सदा
तेथे नेहमी झाडून स्वच्छता केली जाते, रंगमंचासाठी फुलमाळा असतात आणि मंदिर सर्व बाजूंनी सजवलेले असते.
तत्र पाशुपता ये वै प्रणवेशार्चने रताः
त्या ठिकाणी जे भक्त पशुपतीची आणि प्रणवस्वरूप परमेश्वराची भक्ती करतात, त्यांना तेथे आनंद मिळतो.
वैशाखस्य चतुर्दश्यामेकदा सा तु माधवी
वैशाख महिन्यातील चतुर्दशीला, एकदा माधवाचा तो उत्सव साजरा झाला.
यात्रामिलितभक्तेषु प्रातर्यातेषु सर्वतः
तीर्थयात्रेसाठी भक्त सकाळी सर्वत्र एकत्र आले.
गायंती मधुरं गीतं नृत्यंती निजलीलया
ते गोड गाणी गातात आणि आपल्या आनंदात नाचतात.
अनेनैव शरीरेण पार्थिवेन महामतिः
या पृथ्वीवरील देहातच तो महान बुद्धिमान प्रकट झाला.
प्रादुर्बभूव यल्लिंगाज्ज्योतिर्जटिलितांबरम्
त्या लिंगातून तेजस्वी रूप प्रकट झाले, जटाधारी वस्त्र घातलेले.
राधशुक्लचतुर्दश्यामद्यापि क्षेत्रवासिनः
आजही राधेच्या शुक्ल पक्षातील चतुर्दशीला, त्या क्षेत्रातील रहिवासी हे साजरे करतात.
तत्र जागरणं कृत्वा चतुर्दश्यामुपोषिताः
तेथे चतुर्दशीच्या दिवशी जागरण करून, उपवास करतात.
ब्रह्मांडोदर मध्ये तु यानि तीर्थानि सर्वतः 4.2.74.
या ब्रह्मांडाच्या मध्यभागी सर्व तीर्थक्षेत्रे एकत्र आहेत.
सर्वाण्यायतनान्याशु साब्धीनि स गिरीण्यपि ।। 4.2.74.
सर्व तीर्थस्थळे, समुद्र आणि पर्वत लवकरच तेथे एकवटतात.
ये निंदंति महादेवं क्षेत्रं निंदंति येऽधियः 4.2.74.
जे महादेवाची निंदा करतात, किंवा या क्षेत्राची निंदा करतात, हे ज्ञानी, ते पापी आहेत.
ओंकारसदृशं लिंगं न क्वचिज्जगतीतले
जगाच्या पृष्ठभागावर ओंकारासारखे लिंग कुठेही नाही.
इममध्यायमाकर्ण्य नरस्तद्गतमानसः
हा अध्याय ऐकून, ज्याचे मन त्यात एकरूप होते, तो खरा पुण्यवान होतो.
न तृप्तोस्मि विशाखाथ ब्रूहि त्रैविष्टपीं कथाम्
माझे समाधान झाले नाही, हे विशाखा, कृपया मला स्वर्गलोकाची कथा सांग.
कथं च कथिता देव्यै देवदेवेन षण्मुख
हे षडानन, देवदेवांनी ती गोष्ट देवीला कशी सांगितली हे कसे होते?
स्कंद उवाच आकर्णय मुने वच्मि कथां श्रमनिवारिणीम्
स्कंद म्हणाले — ऋषीवर, ऐका, मी तुला थकवा दूर करणारी एक कथा सांगतो.
विरजाख्यं हि तत्पीठं तत्र लिंगं त्रिविष्टपम्
त्या स्थळाला विरजा असे नाव आहे; तिथे त्रिविष्टप नावाचे लिंग आहे.
तिस्रस्तु संगतास्तत्र स्रोतस्विन्यो घटोद्भव
तेथे घड्यांमधून उगम पावलेल्या तीन प्रवाह एकत्र येतात.
स्रोतोमूर्तिधराः साक्षाल्लिंगस्नपनहेतवे
हे प्रवाह लिंगाचे अभिषेक करण्यासाठी स्पष्टपणे वाहतात.
तिस्रोपि हि त्रिसंध्यं ताः सरितः कुंभपाणयः
त्या तीन नद्या, दिवसाच्या तीन सांध्यांना, घड्यांनी पाणी वाहतात.
लिंगानि परितस्ताभिः स्वनाम्नास्थापि तान्यपि
त्या नद्यांनी त्यांच्या स्वतःच्या नावांनी लिंगाभोवती स्थान मिळवले आहे.
सरस्वतीश्वरं लिंगं दक्षिणेन त्रिविष्टपात्
त्रिविष्टपाच्या दक्षिणेला सरस्वतीश्वर लिंग आहे.