वरं विषमपिप्राश्यं शिवस्वं नैव भक्षयेत्
शिवाचे उरलेले खाण्यापेक्षा विष खाणेही चांगले.
शिवस्य परिपुष्टांगाः स्पर्शनीया न साधुभिः
शिवाच्या नैवेद्याने पोसलेली माणसे साधूंनी स्पर्श करू नयेत.
कश्चित्काकः समालोक्य मंडूकीं तामितस्ततः
एका कावळ्याने ती बेडूकण पाहून इकडून तिकडे तिच्याजवळ गेला.
वर्षाभ्वी तेन सा क्षिप्ता काकेन क्षेत्रबाह्यतः
पावसाळ्यात त्या कावळ्याने ती बेडूकण पकडून क्षेत्राबाहेर नेली.
प्रदक्षिणीकरणतो लिंगस्यस्पर्शनादपि
लिंगाची प्रदक्षिणा केल्यामुळे आणि त्याला स्पर्श केल्यामुळे,
शुभावयवसंस्थाना शुभलक्षणलक्षिता
तिला सुंदर अवयव आणि शुभ लक्षणे लाभली.
सम्यग्गीतरहस्यज्ञा नितरां मधुरस्वरा 4.2.74.
तिला गाण्याचं गुपित पूर्णपणे माहीत होतं आणि तिचा आवाज अतिशय गोड होता.
ताना एकोनपंचाश ताला एकोत्तरंशतम्
एकूण एकोणपन्नास सूर आणि एकशेएक ताल आहेत.
षड्विंशद्रागरागिण्य इति रागि मुदावहाः
सहा वीस राग आहेत आणि प्रत्येक राग आनंद देणारा आहे.
यावंत एव तालाः स्यु रागास्तावंत एव हि
जितके ताल आहेत तितकेच राग आहेत; खरंतर रागांची संख्या तालांइतकीच आहे.
माधवी मधुरालापा सदोंकारं समर्चयेत्
माधवी आपल्या मधुर बोलण्याने आणि ओंकाराच्या ध्वनीसह पूजा करायची.
प्राग्जन्मवासनायोगादोंकारं बह्वमंस्त वै
पूर्वजन्मातील संस्कारांमुळे तिला ओंकाराचा फार मोठा आदर होता.
दमनस्थैर्यमगमद्योगेनेव महात्मनः
स्वयंवर संयम आणि स्थैर्यामुळे तिने महात्म्य प्राप्त केलं.
अतंद्रितमना आसीत्सा तल्लिंग निरीक्षणे
तिचं मन एकाग्र होतं आणि ती त्या लिंगाकडे पाहत बसली होती.
तावत्कालस्तया साध्व्या महान्विघ्नोऽनुमीयते लिंगानवेक्षणात्तत्र प्रायश्चित्तं कथं भवेत
ती साध्वी जिथेपर्यंत होती तिथे लिंग न पाहिल्यामुळे मोठा विघ्न जाणवला; यासाठी प्रायश्चित्त काय असावं?
इति संचितयंत्येव सेवां तत्याज नोंकृतेः
ती सेवा करत असतानाही तिने ओंकाराची पूजा कधीच सोडली नाही.
नान्य द्दिदृक्षिणी तस्या अक्षिणी श्रुतिगे अपि 4.2.74.
तिच्या डोळ्यांना दुसरं काहीच पाहायचं नव्हतं, आणि कानांनाही दुसरं काही ऐकायचं नव्हतं.
तस्याः शब्दग्रहौ नान्य शब्दग्रहणतत्परौ
तिचे ऐकण्याचे इंद्रिय दुसऱ्या कोणत्याही गोष्टीत गुंतले नव्हते, किंवा दुसरे आवाज ऐकण्याची इच्छा नव्हती.
नान्यत्र चरणौ तस्याश्चरतः सुखवांछया
तिचे पाय दुसरीकडे गेले नाहीत, ते फक्त सुखाच्या शोधात चालायचे.
ओंकारं प्रणवं सारं परब्रह्मप्रकाशकम्
ओंकार, म्हणजे प्रणव, हेच सार आहे आणि तेच परब्रह्म प्रकट करणारं आहे.
सदक्षरं चादिरूपं विश्वरूपं परावरम्
हे अक्षय अक्षर, आदिरूप, विश्वरूप आणि सर्वश्रेष्ठ आहे.
सर्वलोकैकजनकं सर्वलोकैकरक्षकम्
हेच सर्व लोकांचे एकमेव सर्जनहार आणि एकमेव रक्षक आहे.
आद्यंतरहितं नित्यं र्शिवं शंकरमव्ययम्
हे आरंभ आणि अंत नसलेलं, शाश्वत, मंगल, कल्याणकारी आणि अविनाशी आहे.
निरुपाधिं निराकारं निर्विकारं निरंजनम्
हे कोणत्याही उपाधीशिवाय, आकाराशिवाय, बदलाशिवाय आणि कलंकाशिवाय आहे.
स्वात्माराममनंतं च सर्वगं सर्वदर्शिनम्
स्वतःमध्ये आनंदी, अनंत, सर्वत्र असणारा आणि सर्व काही पाहणारा तो परमात्मा.
वागिंद्रियं तदीयं च प्रोच्चरत्तदहर्निशम्
त्याची वाणी आणि इंद्रिये, दिवस-रात्र अखंडपणे कार्यरत असतात.
एतन्नामाक्षररसं रसयंती दिवानिशम् 4.2.74.
ही अक्षरांची गोडी जे लोक दिवसरात्र अनुभवतात, ते खरेच भाग्यवान आहेत.
संमार्जनं रंगमालाः प्रासादं परितः सदा
तेथे नेहमी झाडून स्वच्छता केली जाते, रंगमंचासाठी फुलमाळा असतात आणि मंदिर सर्व बाजूंनी सजवलेले असते.
तत्र पाशुपता ये वै प्रणवेशार्चने रताः
त्या ठिकाणी जे भक्त पशुपतीची आणि प्रणवस्वरूप परमेश्वराची भक्ती करतात, त्यांना तेथे आनंद मिळतो.
वैशाखस्य चतुर्दश्यामेकदा सा तु माधवी
वैशाख महिन्यातील चतुर्दशीला, एकदा माधवाचा तो उत्सव साजरा झाला.