अथ सा कथयामास दनुजापहृतेः कथाम् रत्नेश्वरं वरावाप्तिं स्वप्नावस्थां विहाय च।।4.2.67.
मग तिने दैत्याने अपहरण केलेली कथा, रत्नेश्वराने दिलेले वर आणि स्वप्नावस्था सोडली याची गोष्ट सांगायला सुरुवात केली.
यावद्बहिः समागच्छेद्रम्याद्रत्नेशमंडपात 4.2.67.
इतक्यात, सुंदर रत्नेशाच्या मंडपाबाहेर कुणीतरी आले.
विनिवेदितवृत्तांतो रत्नेशानुग्रहस्य च 4.2.67.
घडलेल्या घटना आणि रत्नेशाचा कृपाप्रसाद याची माहिती सांगण्यात आली.
मूर्तः षडाननस्तत्र तव पुत्रः सुमध्यमे 4.2.67.
अगं सुकुमारिणी, तिथे तुझा मुलगा षडानन रूपात प्रत्यक्ष प्रकट झाला.
इतिहासमिमं श्रुत्वा नारी वा पुरुषोपिवा
ही कथा ऐकून, स्त्री असो वा पुरुष,
अन्यच्च शृणु विप्रेंद्र वृत्तातं तत्र संभवम्
आणखी एक गोष्ट ऐक, श्रेष्ठ ब्राह्मण, तिथे काय घडले ते सांगतो.
इत्थं कथां प्रकुर्वाणे रत्नशेस्य महेश्वरे
रत्नेश या महेश्वराची कथा सांगितली जात असताना,
महिषासुरपुत्रोसौ समायाति गजासुरः
महि्षासुराचा मुलगा गजासुर तिथे आला.
यत्रयत्र धरायां स चरणं प्रमिणोति हि
तो पृथ्वीवर जिथे पाऊल ठेवतो,
ऊरुवेगेन तरवः पतंति शिखरैः सह
त्याच्या मांड्यांच्या जोराने झाडे त्यांच्या टोकांसह कोसळतात.
यस्य मौलिजसंघर्षाद्घ(?)नाव्योम त्यजंत्यपि
ज्याच्या जटांच्या घर्षणाने ढगसुद्धा आकाश सोडून जातात.
यस्य निःश्वाससंभारैरुत्तरंगा महाब्धयः
ज्याच्या श्वासामुळे मोठ्या समुद्रांना मोठमोठ्या लाटा येतात.
योजनानां सहस्राणि नवयस्य समुच्छ्रयः
ज्याची उंची नऊ हजार योजनांएवढी आहे.
यन्नेत्रयोः पिंगलिमा तथा तरलिमा पुनः
ज्याच्या डोळ्यांना पिंगट रंग आहे आणि पुन्हा ते चमकदारही आहेत.
यांयां दिशं समभ्येति सोयं दुःसह दानवः 4.2.68.
तो भयंकर दानव ज्या दिशेला जातो, तिथे कोणालाही त्याचा सामना सहन होत नाही.
ब्रह्मलब्धवरश्चायं तृणीकृतजगत्त्रयः
जो ब्रह्मदेवाकडून वर मिळवून, तीनही जगाला तृणासारखे समजतो.
ततस्त्रिशूलहेतिस्तमायांतं दैत्यपुंगवम्
मग तू त्रिशूळाने त्या दैत्यांचा श्रेष्ठ असलेल्या दानवावर वार केला.
प्रोतस्तेन त्रिशूलेन स च दैत्यो गजासुरः
त्या त्रिशूळाने भेदल्यावर, गजासुर नावाचा दैत्य मारला गेला.
तव हस्ते मम वधः श्रेयानेव पुरांतक
नगरांचा संहार करणाऱ्या, तुझ्या हातून माझा मृत्यू होणेच मला अधिक श्रेयस्कर वाटते.
किंचिद्विज्ञप्तुमिच्छामि अवधेहि ममेरितम्
मला काही सांगायचे आहे; कृपया माझे बोल ऐक.
त्वमेको जगतां वंद्यो विश्वस्योपरि संस्थितः
तूच एकटा या सगळ्या जगाचा वंदनीय आहेस, सर्व विश्वावर विराजमान आहेस.
धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि त्वत्त्रिशूलाग्रसंस्थितः
मी धन्य आहे, तुझ्या त्रिशूळाच्या टोकावर उभा राहून तुझ्या कृपेचा लाभ मला झाला.
इति तस्य वचः श्रुत्वा देवदेवः कृपानिधिः
त्याचे बोल ऐकून, देवांचा देव, करुणेचा सागर,
स्वानुकूल वरं ब्रूहि ददामि सुमतेऽसुर
आपल्याला हवे असलेले वर माग, मी ते तुला देतो, बुद्धिमान असुरा.
इत्याकर्ण्य स दैत्येंद्रः प्रत्युवाच महेश्वरम् गजासुर उवाच यदि प्रसन्नो दिग्वासस्तदा नित्यं वसान मे ।। 4.2.68.
हे ऐकून दैत्यांचा राजा महेश्वराला म्हणाला — गजासुर म्हणाला, 'जर तू प्रसन्न असशील, हे दिगंबर, तर नेहमी माझ्यात वास कर.'
इमां कृत्तिं विरूपाक्ष त्वत्त्रिशूलाग्निपाविताम्
हे विरूपाक्षा, तुझ्या त्रिशूळाच्या अग्नीने शुद्ध झालेली ही कात,
इष्टगंधिः सदैवास्तु सदैवास्त्वतिकोमला
नेहमी सुगंधी राहो, आणि नेहमी फारच मऊ राहो.
महातपोऽनलज्वालाः प्राप्यापि सुचिरं विभो
म्हणजे जरी तिला मोठ्या तपश्चर्येच्या ज्वाळा मिळाल्या तरी, हे प्रभो, ती खूप काळ तशीच राहो.
यदि पुण्यवती नैषा ममकृत्तिर्दिगंबर
जर ही स्त्री खरोखरच पुण्यवती असेल, तर हे कृत्य माझे नाही, हे दिगंबर.
अन्यं च मे वरं देहि यदि तुष्टोसि शंकर
शंकरा, जर तू समाधानी असशील तर मला दुसरा वर दे.