शशिलेखेभिलषितप्राप्त्यै लेखांस्त्वमालिख
चंद्रकिरणांनी ज्या गोष्टीची इच्छा केली आहे, ती मिळवण्यासाठी तू त्या चिन्हांची रेखाटने कर.
चित्रगे चित्रलेखे त्वं पातालतलशायिनः 4.2.67.
चित्रलेखे, या चित्रांमध्ये तू पाताळात निवास करणारी आहेस.
अथाकण्येति ताः सख्यस्तच्चातुर्यं प्रवर्ण्य च
मग अकरण्या आणि तिच्या मैत्रिणींनी ते चातुर्य सांगितले.
निर्यत्कौमारलक्ष्मीकान्पुंवत्त्व श्रीसमावृतान्
ज्यांनी कुमारिकेचे लक्षण सोडले होते आणि पुरुषसौंदर्याने शोभले होते,
सर्वान्सुरनिकायान्सा व्यलोकत शुभेक्षणा
ती शुभदृष्टी असलेली सर्व देवांच्या समूहांकडे पाहू लागली.
ततो मध्यमलोकस्थान्मुनिराजकुमारकान्
नंतर, मध्यम लोकांमध्ये राहणारे राजकुमार आणि ऋषी,
अथ रत्नावली बाला कर्णाभ्यर्णविलोचना
आणि रत्नावली ही बालिका, कानाजवळ डोळे असलेली,
दितिजान्दनुजान्वीक्ष्य सा गंधर्वी कुमारकान्
दितीचे पुत्र आणि दानवांना पाहून, ती गंधर्वकन्या,
सुधाकर करस्पृष्टाप्यतिदूनांगयष्टिका
सुधाकराच्या हाताचा स्पर्श जरी झाला तरी तिचे अंग अत्यंत कृश होते.
भोगिनस्तान्विलोक्यापि चित्रंचित्रगतानथ
त्या सर्पांना आणि चित्रात असणाऱ्यांनाही तिने पाहिले.
यूनः प्रत्येकमद्राक्षीदशेषाञ्छेष वंशजान्
तिने प्रत्येक तरुणाला, त्यांच्या वंशातील उरलेल्या सर्वांना पाहिले.
पुलीकानंत कर्कोट भद्रसंतानगानपि 4.2.67.
पुलिका, अनंत, कर्कोटक आणि भद्रसंतानाचे पुत्र यांनाही तिने पाहिले.
एतस्यावगतं सर्वं देशनामान्वयादिकम् 4.2.67.
या सर्व शिकवणी, परंपरा आणि इतर गोष्टी समजून घेतल्या आहेत.
कोसौ मत्स्वामिनो नाम रत्नेशस्य महेशितुः 4.2.67.
माझा हा स्वामी, रत्नेश नावाचा, हा मोठा प्रभू नेमका कोण आहे?
हृदि रत्नेश्वरं लिंगं यस्य सम्यग्विजृंभते ।। 4.2.67.
ज्याच्या हृदयात रत्नेश्वराचे लिंग पूर्णपणे प्रकट होते.
अकारण सखा कोसौ प्रांतरे समुपस्थितः 4.2.67.
हा मित्र कोण आहे, जो कारण नसताना दूरवरून इथे आला आहे?
आरभ्य बाल्यमप्येषा लिंगं रत्नेश्वराभिधम् 4.2.67.
लहानपणापासूनच हे रत्नेश्वर नावाचे लिंग येथे आहे.
निशम्येति स पुण्यात्मा नागराजकुमारकः 4.2.67.
हे ऐकून त्या पुण्यवान राजपुत्राने, जो नगरराजाचा मुलगा होता, उत्तर दिले.
एषा मंदाकिनी नाम दीर्घिका पुण्यतोयभूः 4.2.67.
ही मंदाकिनी नावाची पवित्र जलाशय आहे, जिथे पावन पाणी आहे.
वृद्धकालेश्वरस्यैष प्रासादो रत्ननिर्मितः ।। । प्रतिदर्शं वसेद्यत्र रात्रौ चंद्रः सतारकः ।। 4.2.67.
हा वृद्धकालेश्वराचा रत्नांनी बांधलेला मंदिर आहे; प्रत्येक रात्री येथे चंद्र आणि तारे पाण्यात उमटतात.
अथ सा कथयामास दनुजापहृतेः कथाम् रत्नेश्वरं वरावाप्तिं स्वप्नावस्थां विहाय च।।4.2.67.
मग तिने दैत्याने अपहरण केलेली कथा, रत्नेश्वराने दिलेले वर आणि स्वप्नावस्था सोडली याची गोष्ट सांगायला सुरुवात केली.
यावद्बहिः समागच्छेद्रम्याद्रत्नेशमंडपात 4.2.67.
इतक्यात, सुंदर रत्नेशाच्या मंडपाबाहेर कुणीतरी आले.
विनिवेदितवृत्तांतो रत्नेशानुग्रहस्य च 4.2.67.
घडलेल्या घटना आणि रत्नेशाचा कृपाप्रसाद याची माहिती सांगण्यात आली.
मूर्तः षडाननस्तत्र तव पुत्रः सुमध्यमे 4.2.67.
अगं सुकुमारिणी, तिथे तुझा मुलगा षडानन रूपात प्रत्यक्ष प्रकट झाला.
इतिहासमिमं श्रुत्वा नारी वा पुरुषोपिवा
ही कथा ऐकून, स्त्री असो वा पुरुष,
अन्यच्च शृणु विप्रेंद्र वृत्तातं तत्र संभवम्
आणखी एक गोष्ट ऐक, श्रेष्ठ ब्राह्मण, तिथे काय घडले ते सांगतो.
इत्थं कथां प्रकुर्वाणे रत्नशेस्य महेश्वरे
रत्नेश या महेश्वराची कथा सांगितली जात असताना,
महिषासुरपुत्रोसौ समायाति गजासुरः
महि्षासुराचा मुलगा गजासुर तिथे आला.
यत्रयत्र धरायां स चरणं प्रमिणोति हि
तो पृथ्वीवर जिथे पाऊल ठेवतो,
ऊरुवेगेन तरवः पतंति शिखरैः सह
त्याच्या मांड्यांच्या जोराने झाडे त्यांच्या टोकांसह कोसळतात.