जातूकर्णेश्वरं लिंगं जंबूकेश्वरमेव च
जातूर्णेश्वर लिंग आणि जांबूकेश्वर लिंग तिथे आहेत.
एवमादीनि लिंगानि अयुतार्धानि कुंभज 4.2.65.
अशा प्रकारची दहा हजार पाचशे लिंगे, कुंभज, तिथे आहेत.
न जातु जायते जंतोः कलुषस्य समुद्भवः
कधीही कोणत्याही जीवाच्या जन्मावेळी अपवित्रता निर्माण होत नाही.
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणुष्वाघविनाशनम्
म्हणून मी तुला पाप नष्ट करणारे सांगतो, नीट ऐक.
स्वैरं विहरतस्तत्र ज्येष्ठस्थाने महेशितुः
ती तेथे महादेवाच्या श्रेष्ठ स्थळी मुक्तपणे विहरत होती.
उदंच न्न्यंचदंगानां लाघवं परितन्वती
ती आपल्या अंगातील हलकेपणा दाखवत सहजतेने फिरत होती.
भ्रश्यद्ध म्मिल्लसन्माल्य स्थपुटीकृत भूमिका
तिच्या माळा सैल झाल्या होत्या आणि तिने भूमीच आपली रंगभूमी केली होती.
स्फुटच्चोलांशुकपथनिर्यदंगप्रभावृता
तिच्या अंगावरचे उजळ वस्त्र सरकले आणि तिच्या देहाची कांती प्रकट झाली.
कंदुकानुग सदृष्टि नर्तित भ्रूचलतांचला
ती चेंडूच्या मागे नजर टाकत होती, खेळताना तिच्या भुवया नाचत होत्या.
अंतरिक्षचराभ्यां च दितिजाभ्यां मनोहरा
ती मनोवेधक दिसत होती आणि आकाशात फिरणाऱ्या दोन दैत्यांसोबत होती.
विदलोत्पल संज्ञाभ्यां दृप्ताभ्यां वरतो विधेः
त्यांना विदलोत्पल असे नाव होते, ते गर्वाने भरलेले आणि विधीने निवडलेले होते.
देवीं परिजिहीर्षू तौ विषमेषु प्रपीडितौ 4.2.65.
त्या दोघांना देवीला पकडायची इच्छा होती, पण ते कठीण प्रसंगात सापडले.
धृत्वा पारषदीं मूर्तिमायातावंबिकांतिकम्
ते दोघे पार्षदांचे रूप घेऊन अंबिकेच्या जवळ आले.
सर्वज्ञेन परिज्ञातौ चांचल्याल्लोचनोद्भवात्
सर्वज्ञाने त्यांच्या डोळ्यातील चंचलतेवरून त्यांना ओळखले.
तेनैव कंदुकेनाथ युगपन्निजघान तौ
मग तिने त्याच चेंडूने दोघांनाही एकाच वेळी मारले.
महाबलौ महादेव्या कंदुकेन समाहतौ
महादेवीच्या चेंडूने ते दोन्ही बलाढ्य दैत्य खाली पडले.
वृंतादिव फले पक्वे तालादनिललोलिते
जणू वाऱ्याने हलवलेल्या ताडाच्या घडातील पिकलेले फळ खाली पडावे तसे.
तौ निपात्य महादैत्यावकार्यकरणोद्यतौ
त्या मोठ्या दैत्यांना खाली पाडून ती त्यांना दूर करण्यासाठी सज्ज झाली.
कंदुकेश्वरसंज्ञं च तल्लिंगमभवत्तदा
मग ते लिंग 'कंदुकेश्वर' या नावाने प्रसिद्ध झाले.
कंदुकेश समुत्पत्तिं यः श्रोष्यति मुदान्वितः
जो आनंदाने कंदुकेशाचा जन्मकथा ऐकेल—
कंदुकेश्वर भक्तानां मानवानां निरेनसाम्
कंदुकेश्वर, तुझ्या भक्तांना आणि माणसांना कधीच थकवा येत नाही.
मृडानी तस्य लिंगस्य पूजां कुर्यात्सदैव हि 4.2.65.
मृडानीनं नेहमी आपल्या लिंगाची पूजा करावी.
कंदुकेशं महालिंगं काश्यां यैर्न समर्चितम्
जे लोक काशीमध्ये कंदुकेशाचं मोठं लिंग पूजत नाहीत—
द्रष्टव्यं च प्रयत्नेन तल्लिंगं कंदुकेश्वरम्
कंदुकेश्वराचं ते लिंग मन लावून पाहिलंच पाहिजे.
कंदुकेश्वर नामापि श्रुत्वा वृजिनसंततिः
कंदुकेश्वर हे नाव जरी ऐकलं, तरी पापांची साखळी तुटते.
यद्वृत्तांतमभूद्विप्र परमाश्चर्यकृद्ध्रुवम्
ब्राह्मणांनो, जे काही घडलं, ते खरंच फारच अद्भुत होतं.
दंडखाते महातीर्थे देवर्षिपितृतृप्तिदे
दंडखात या पवित्र तीर्थावर, जिथे देव, ऋषी आणि पितर तृप्त होतात—
दैत्यो दुंदुभिनिर्ह्रादो दुष्टः प्रह्लादमातुलः
तिथे दुष्ट दैत्य दुंदुभिनिर्ह्राद, प्रह्लादाचा मामा, होता.
किं बलाश्च किमाहाराः किमाधारा हि देवताः
देवतांनो, त्यांची शक्ती काय, त्यांचं अन्न काय, आणि त्यांचा आधार काय?
अवश्यमग्रजन्मानो हेतवोत्र विचारतः
इथे जन्माचं कारण नक्कीच शोधायला हवं.