भारद्वाजेश्वरं लिंगं लिंगं माद्रीश्वरं वरम्
तेथे भारद्वाजेश्वर लिंग आणि उत्तम मद्रीश्वर लिंग आहे.
अरुणि स्थापितं लिंगं तत्रैव कलशोद्भव 4.2.65.
अरुणी यांनी स्थापन केलेले, कलशातून उत्पन्न झालेले लिंग तिथे आहे.
लिंगं वाजसनेयाख्यं तत्रास्त्यतिमनोहृरम्
तेथे वाजसनेय नावाचे, अत्यंत मनोहारी लिंग आहे.
कण्वेश्वरं शुभं लिंगं लिंगं कात्यायनेश्वरम्
कण्वेश्वर हे शुभ लिंग आणि कात्यायनेश्वर लिंग तिथे आहे.
हारीतेश्वरसंज्ञं च लिंगं वै गालवेश्वरम्
तिथे हारीतेश्वर नावाचे लिंग आणि गालवेश्वर लिंग आहे.
अग्निवर्णेश्वरं चैव नैध्रुवेश्वरमेव च
तेथे अग्निवर्णेश्वर आणि नैध्रुवेश्वर ही लिंगे आहेत.
सक्तुप्रस्थेश्वरं लिंगं कणादेशं तथैव च
सक्तुप्रस्थेश्वर लिंग आणि कणादेश लिंग तिथे आहेत.
वाभ्रवेयेश्वरं लिंगं शिलावृत्तीश्वरं तथा
वाभ्रवेयेश्वर लिंग आणि शिलावृत्तीश्वर लिंग तिथे आहेत.
कलिंदमेश्वरं लिंगं लिंगमक्रोधनेश्वरम्
कलींदमेश्वर लिंग आणि अक्रोधनेश्वर लिंग तिथे आहेत.
कंठेश्वरं कहोलेशं लिंगं तुंबुरुपूजितम्
कंठेश्वर लिंग, कहोलेश लिंग आणि तुंबुरूने पूजलेले लिंग तिथे आहे.
जातूकर्णेश्वरं लिंगं जंबूकेश्वरमेव च
जातूर्णेश्वर लिंग आणि जांबूकेश्वर लिंग तिथे आहेत.
एवमादीनि लिंगानि अयुतार्धानि कुंभज 4.2.65.
अशा प्रकारची दहा हजार पाचशे लिंगे, कुंभज, तिथे आहेत.
न जातु जायते जंतोः कलुषस्य समुद्भवः
कधीही कोणत्याही जीवाच्या जन्मावेळी अपवित्रता निर्माण होत नाही.
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणुष्वाघविनाशनम्
म्हणून मी तुला पाप नष्ट करणारे सांगतो, नीट ऐक.
स्वैरं विहरतस्तत्र ज्येष्ठस्थाने महेशितुः
ती तेथे महादेवाच्या श्रेष्ठ स्थळी मुक्तपणे विहरत होती.
उदंच न्न्यंचदंगानां लाघवं परितन्वती
ती आपल्या अंगातील हलकेपणा दाखवत सहजतेने फिरत होती.
भ्रश्यद्ध म्मिल्लसन्माल्य स्थपुटीकृत भूमिका
तिच्या माळा सैल झाल्या होत्या आणि तिने भूमीच आपली रंगभूमी केली होती.
स्फुटच्चोलांशुकपथनिर्यदंगप्रभावृता
तिच्या अंगावरचे उजळ वस्त्र सरकले आणि तिच्या देहाची कांती प्रकट झाली.
कंदुकानुग सदृष्टि नर्तित भ्रूचलतांचला
ती चेंडूच्या मागे नजर टाकत होती, खेळताना तिच्या भुवया नाचत होत्या.
अंतरिक्षचराभ्यां च दितिजाभ्यां मनोहरा
ती मनोवेधक दिसत होती आणि आकाशात फिरणाऱ्या दोन दैत्यांसोबत होती.
विदलोत्पल संज्ञाभ्यां दृप्ताभ्यां वरतो विधेः
त्यांना विदलोत्पल असे नाव होते, ते गर्वाने भरलेले आणि विधीने निवडलेले होते.
देवीं परिजिहीर्षू तौ विषमेषु प्रपीडितौ 4.2.65.
त्या दोघांना देवीला पकडायची इच्छा होती, पण ते कठीण प्रसंगात सापडले.
धृत्वा पारषदीं मूर्तिमायातावंबिकांतिकम्
ते दोघे पार्षदांचे रूप घेऊन अंबिकेच्या जवळ आले.
सर्वज्ञेन परिज्ञातौ चांचल्याल्लोचनोद्भवात्
सर्वज्ञाने त्यांच्या डोळ्यातील चंचलतेवरून त्यांना ओळखले.
तेनैव कंदुकेनाथ युगपन्निजघान तौ
मग तिने त्याच चेंडूने दोघांनाही एकाच वेळी मारले.
महाबलौ महादेव्या कंदुकेन समाहतौ
महादेवीच्या चेंडूने ते दोन्ही बलाढ्य दैत्य खाली पडले.
वृंतादिव फले पक्वे तालादनिललोलिते
जणू वाऱ्याने हलवलेल्या ताडाच्या घडातील पिकलेले फळ खाली पडावे तसे.
तौ निपात्य महादैत्यावकार्यकरणोद्यतौ
त्या मोठ्या दैत्यांना खाली पाडून ती त्यांना दूर करण्यासाठी सज्ज झाली.
कंदुकेश्वरसंज्ञं च तल्लिंगमभवत्तदा
मग ते लिंग 'कंदुकेश्वर' या नावाने प्रसिद्ध झाले.
कंदुकेश समुत्पत्तिं यः श्रोष्यति मुदान्वितः
जो आनंदाने कंदुकेशाचा जन्मकथा ऐकेल—