दृष्ट्वा भूदेवताः शंभुं किमाचख्युः षडानन
षडानन, पृथ्वीवरील देवांनी शंभूला पाहून काय सांगितले?
ज्येष्ठस्थाने महापुण्ये देवदेवस्य वल्लभे
सर्वश्रेष्ठ आणि अत्यंत पवित्र अशा देवदेवतेच्या प्रिय स्थळी,
मंदराद्रिं यदा देवो गतवान्ब्रह्मगौरवात्
जेव्हा देवाने ब्रह्मदेवाच्या सन्मानासाठी मंदार पर्वताकडे प्रस्थान केले,
तदा निराश्रया विप्राः क्षेत्रसंन्यासिनोनघाः
तेव्हा ब्राह्मण, आधार नसलेले, क्षेत्राचा त्याग करून शुद्ध झाले.
खातंखातं च दंडाग्रैर्भूमिं कंदादिवृत्तयः
ते आपल्या दंडाच्या टोकाने भूमी खणत राहिले आणि कंदमुळे वगैरे खाऊन जगू लागले.
तत्तीर्थं परितः स्थाप्य महालिंगान्यनेकशः
त्यांनी त्या तीर्थाच्या सभोवताली अनेक मोठी लिंगे स्थापली.
विभूतिधारिणो नित्यं नित्यरुद्राक्षधारिणः
ते नेहमी अंगावर विभूती लावणारे आणि कायम रुद्राक्ष घालणारे होते.
ते श्रुत्वा देवदेवस्य पुनरागमनं मुने
मुनिवर, देवांचा देव पुन्हा येणार हे ऐकून,
द्विजाः पंचसहस्राणि चरतो विपुलं तपः
पाच हजार ब्राह्मण कठोर तपश्चर्या करू लागले.
तीर्थान्मंदाकिनी नाम्नो द्विजाः पाशुपतव्रताः 4.2.64.
मंडाकिनी नावाच्या तीर्थातून, पाशुपत व्रत पाळणारे ब्राह्मण,
हंसतीर्थात्परिप्राप्ता अयुतं त्रिशतोत्तरम्
हंसतीर्थावरून दहा हजार तीनशे जण आले.
मत्स्योदर्याः परापेतुः सहस्राणि षडेव हि
मत्स्योदर येथून सहा हजार जण निघाले.
ऋणमोचनतस्तीर्थात्सहस्रं द्विशताधिकम्
ऋणमोचन तीर्थातून एक हजार दोनशे जण आले.
ततः पृथूदकात्कुंडात्पृथुना परिखानितात्
मग पृथुने खणलेल्या पृथूदक कुंडातून,
तथैवाप्सरसः कुंडान्मेनकाख्याच्छतद्वयम्
त्याचप्रमाणे, मेनका या अप्सरांचे कुंडातून शंभर आणि सहा बाहेर आले.
तथैरावतकुंडाच्च ब्राह्मणास्त्रिशतानि च
आणि ऐरावत कुंडातून तीनशे ब्राह्मणही प्रकट झाले.
वृषेशतीर्थादाजग्मुर्नवतिः सशतत्रया
वृषशतीर्थातून नव्वद आणि त्यासोबत तीनशे आले.
लक्ष्मीतीर्थात्परं जग्मुः षोडशैव शतानि च
लक्ष्मीतीर्थातून मग सोळाशे निघून गेले.
पितृकुंडाच्छतंसाग्रं ध्रुवतीर्थाच्छतानि षट्
पितृकुंडातून शंभराहून अधिक, आणि ध्रुवतीर्थातून सहाशे आले.
ब्राह्मणा वासुकिहृदात्सहस्राणि दशैव तु 4.2.64.
वसुकिच्या हृदयातून दहा हजार ब्राह्मण आले.
काशीनाथमनुप्राप्ताः परमानंददायिनम्
ते सर्व परमआनंद देणाऱ्या काशीनाथाकडे पोहोचले.
तीर्थाद्दुर्गतिसंहर्तुर्बाह्मणाः प्रतिपेदिरे
दुर्दैव दूर करणाऱ्या त्या तीर्थावर ब्राह्मण पोहोचले.
असीसंभेदमारभ्य गंगातीरस्थिता द्विजाः
असीसंभेदापासून गंगाकाठी उभे असलेले द्विज—
अष्टादशसहस्राणि तथा पंचशतान्यपि
अठरा हजार आणि पाचशेही तिथे होते.
सार्द्रदूर्वाक्षतकरैः सपुष्पफलपाणिभिः
ओल्या दुर्वा, अक्षता, फुले आणि फळे हातात धरून,
स्तुतो मंगलसूक्तैश्च प्रणतश्च पुनःपुनः
मंगलसूक्तांनी स्तुती केली आणि पुन्हा पुन्हा वाकून नमस्कार केला,
ततस्ते ब्राह्मणाः प्रोचुः प्रबद्धकरसंपुटाः
तेव्हा त्या ब्राह्मणांनी हात जोडून असे सांगितले—
विशेषतः कृतोऽस्माभिः साक्षान्नयनगोचरः
विशेष म्हणजे, आम्ही प्रत्यक्ष डोळ्यांनी तुला पाहिले आहे.
सदैवाकुशलं तेषां ये त्वत्क्षेत्रपराङ्मुखाः
जे तुझ्या क्षेत्राकडे पाठ फिरवतात, त्यांना नेहमीच दुर्दैव येते.
येषां हृदि सदैवास्ते काशीत्वाशीविषां गद 4.2.64.
पण ज्यांच्या हृदयात काशी नेहमी वास करते, त्यांना सर्पविष हे फक्त एक आजार असतो.