कूणिताक्षो गणाध्यक्षस्त्रितुंडादीश दिक्स्थितः
कुणिताक्ष हा गणांचा प्रमुख आणि तृतुण्ड हा दिशांचा स्वामी तेथे आहेत.
प्राच्यां पंचास्यतः पायात्पुरीं क्षिप्रप्रसादनः
पूर्व दिशेला, पंचास्य लवकर कृपा करतो आणि नगरीचे रक्षण करतो.
हेरंबाद्वह्निदिग्भागे चिंतामणि विनायकः
हेरंबापासून, अग्नीच्या प्रदेशात, चिंतामणी नावाचा विनायक आहे.
विघ्नराजादवाच्यां तु दंतहस्तो गणेश्वरः
विघ्नराजापासून, दक्षिण दिशेला, हत्तीच्या सोंडेचा गणेश्वर आहे.
वरदाद्यातुधान्यां च यातुधानगणावृतः
वरद यातुधानांच्या प्रदेशात, यातुधानांच्या समूहाने वेढलेला आहे.
दृष्टः पिलिपिलातीर्थे दक्षिणे मोदकप्रियात्
दक्षिणेला, पिलिपिला या तीर्थस्थळी, मोदकप्रिय देव दिसतो.
प्राकारे पंचमे काश्यां द्विचतुष्क विनायकाः
काशीच्या पाचव्या गडाच्या आत दोन-दोन आणि चार-चार अशा गणांनी विनायक आहेत.
तीरे स्वर्गतरंगिण्या उत्तरे चाभयप्रदात्
स्वर्गासमान नदीच्या उत्तरेकडील तीरावर अभय देणारा आहे.
सिंहतुडादुदग्भागे कलिप्रिय विनायकः
सिंह दरवाजाच्या उत्तरेला कलियुगाला प्रिय असलेला विनायक आहे.
कूणिताक्षात्तथैशान्यां चतुर्दंतो विनायकः 4.2.57.
कुर्ण्या डोळ्यांच्या जवळ, ईशान्य दिशेला, चार सोंडांचा विनायक आहे.
याम्यांसृष्टिगणेशश्च सृष्टिसंहारसूचकः ९ [ प्रतीच्यां गजकर्णश्च सर्वेषां क्षेमकारकः 4.2.57.
दक्षिण दिशेला सृष्टी आणि संहार दाखवणारा सृष्टीगणेश आहे; पश्चिमेला सर्वांना कल्याण करणारा गजकर्ण आहे.
संप्रसाद्य यथायोगं सर्वानुचित चंचुरः 4.2.57.
सर्वांची योग्य प्रकारे पूजा करून, योग्य सोंडेचा तो पूजला जातो.
श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं नरः श्रद्धासमन्वितः
जो मनुष्य श्रद्धेने हा पुण्य अध्याय ऐकतो—
किं चकार हरः स्कंद मंदराद्रिगतस्तदा
स्कंदा, त्या वेळी मंदार पर्वतावर हराने काय केले?
वाराणस्येकविषयामशेषाघौघनाशिनीम्
वाराणसीमध्ये, सर्व पापांचे ढग नाहीसे करणाऱ्या त्या एकमेव क्षेत्रात—
करींद्रवदने तत्र क्षेत्रवर्येऽविमुक्तके
तेथे, अविमुक्त या श्रेष्ठ क्षेत्रात, हत्तींच्या मुखाजवळ—
प्रोक्तोथ बहुशश्चेति बहुमानपुरःसरम्
ते अनेकदा सांगितले गेले आहे आणि नेहमी मोठ्या आदराने सांगितले जाते.
परं फलंति कर्माणि त्वदधीनानि शंकर
शंकरा, सर्व कर्मांचे श्रेष्ठ फळ तुझ्यावरच अवलंबून आहे.
अचेतनानि कर्माणि स्वतंत्राः प्राणिनोपि न
कर्मे जड आहेत; आणि प्राणीही स्वतंत्र नाहीत.
किंतु त्वत्पादभक्तानां तादृशी जायते मतिः
पण तुझ्या पायांवर भक्ती असणाऱ्यांना अशी समज येते.
यत्किंचिदिह वै कर्मस्तोकं वाऽस्तोकमेव वा
इथे जे काही कर्म केले जाते, ते मोठं असो किंवा अगदी लहान—
सुसिद्धमपि वै कार्यं सुबुद्ध्यापि स्वनुष्ठितम्
पूर्णपणे साधलेलं कार्य असो, किंवा योग्य बुद्धीने केलेलं असो—
शंभुना प्रेषितेनाद्य सूद्यमः क्रियते मया 4.2.58.
शंभूच्या आज्ञेने आज मी हा प्रयत्न करतो आहे.
अतीव यदसाध्यं स्यात्स्वबुद्धिबलपौरुषैः
स्वतःच्या बुद्धी, बळ किंवा प्रयत्नाने जे अत्यंत कठीण साधता येत नाही—
यांति प्रदक्षिणीकृत्य ये भवंतं भवं विभो
जे लोक प्रभो, या जगाचा आधार असलेल्या तुमचं प्रदक्षिणा घालतात,
जातं विद्धि महादेव कार्यमेतत्सुनिश्चितम्
हे महादेव, हे कृत्य निश्चितपणे करावंच लागतं, असं समजावं.
अथवा काशिसंप्राप्तौ न चिंत्यं हि शुभाशुभम्
किंवा, काशीमध्ये पोहोचल्यानंतर शुभ किंवा अशुभ असं काहीही मनात आणू नये.
शंभुं प्रदक्षिणीकृत्य प्रणम्य च पुनःपुनः
शंभूची प्रदक्षिणा करून, पुन्हा पुन्हा नमस्कार करून,
दृशोरतिथितां नीत्वा विष्णुर्वाराणसीं ततः
विष्णूने वाराणसीमध्ये पाहुणा म्हणून काही काळ घालवला आणि मग,
गंगावरणयोर्विष्णुः संभेदे स्वच्छमानसः
गंगा आणि वरुणा यांच्या संगमावर, शुद्ध मनाने विष्णूने,