सूर्योदयमनुप्राप्य प्राच्यां शुष्कतरूपरि
सूर्योदयानंतर, पूर्वेकडे, एका सुकलेल्या झाडावर,
मध्ये विपणि यतूर्णं कौचिच्चारण्यचारिणौ
बाजाराच्या मधोमध, दोन जंगलात फिरणारे लोक झपाट्याने दिसले.
रसालशालमुकुलं वीक्ष्यते यच्छरद्यदः
आंबा, शाल आणि कळी तसेच शरद ऋतूतील नदी पाहिली जाते.
साध्वसंजनयित्वेति केचिदुच्चाटिताः पुरः 4.2.56.
भीती निर्माण करून, काहींना शहरातून हाकलून दिले गेले.
अथ मध्येवरोधं स प्रविश्य निजमायया
मग त्याने आपल्या मायेमुळे राजमहलाच्या आतील भागात प्रवेश केला.
तव पुत्रशतं जज्ञे सप्तोनं शुभलक्षणे
तुला शंभर पुत्र झाले, सर्व शुभ चिन्हांनी युक्त.
अंतर्वत्नी त्वियं कन्या जनयिष्यति शोभनाम्
ही कन्या, तुझी पत्नी, सुंदर मुलीला जन्म देईल.
असौ हि राज्ञो राज्ञीनामत्यंतमिहवल्लभा
ती येथे राजाला आणि राणीला अत्यंत प्रिय असेल.
पंचसप्तदिनान्येव जातानीतीह तर्क्यते
पाच किंवा सात दिवसांतच त्यांचा जन्म झाला असे अनुमान आहे.
इति दृष्टार्थकथनै राज्ञीमान्योभवद्द्विजः
अशा रीतीने घडलेल्या गोष्टी सांगून त्या ब्राह्मणाला राणीने मान दिला.
अहो यादृगसौ विप्रः सर्वत्रातिविचक्षणः
वा! हा ब्राह्मण किती अद्भुत आणि सर्व गोष्टींमध्ये अत्यंत शहाणा आहे!
अलोलुप उदारश्च सदाचारो जितेंद्रियः
तो लोभी नाही, उदार आहे, नेहमी चांगला आचार करणारा आणि इंद्रियांवर विजय मिळवलेला आहे.
जितक्रोधः प्रसन्नास्यस्त्वनसूयुरवंचकः
ज्याने रागावर विजय मिळवला आहे, ज्याचे मुख प्रसन्न आहे, जो दुसऱ्यावर मत्सर करत नाही आणि फसवणूक करत नाही.
पुण्योपदेष्टा पुण्यात्मा सर्वव्रतपरायणः ।। 4.2.56.
तो सद्गुण शिकवणारा, स्वतःही पुण्यवान आणि सर्व धार्मिक कृत्यांना पूर्णपणे समर्पित आहे.
धीरः पुण्येतिहासज्ञः सर्वदृक्सर्वसंमतः
तो धीर आहे, पुण्यकथा जाणणारा, सर्व गोष्टी पाहणारा आणि सर्वांचा सन्माननीय आहे.
क्षमी कुलीनोऽकृपणो भोक्ता निर्मलमानसः
तो क्षमाशील, उच्च कुळातील, दयनीय नसलेला, योग्य रीतीने उपभोग घेणारा आणि निर्मळ मनाचा आहे.
इत्थं तास्तद्गुणग्रामं वर्णयंत्यः पदेपदे
अशा प्रकारे, प्रत्येक क्षणी त्याचे अनेक गुण वर्णन केले जात होते.
एकदावसरं प्राप्य दिवोदासस्य भूभुजः
एकदा योग्य संधी मिळताच, दिवोदास हा पृथ्वीचा राजा—
राजन्वृद्धो गुणैर्वृद्धो ब्राह्मणः सुविचक्षणः
वयाने आणि गुणांनी वृद्ध असा राजा, आणि अत्यंत बुद्धिमान ब्राह्मण—
राज्ञी राज्ञा कृतानुज्ञा सखीं प्रेष्य विचक्षणाम्
राणीने राजाची परवानगी घेऊन, एक बुद्धिमान सखी पाठवली.
राजापि दूरादायांतं त विलोक्यमहीसुरम्
राजाही, दूरवरून येणाऱ्या त्या भूमिपतीला पाहून—
पदैर्द्वित्रैर्नृपतिना कृताभ्युत्थानसत्कृतिः
राजाने काही पावले पुढे जाऊन त्याचे स्वागत व सन्मान केला.
कृतप्रणामो राज्ञा स सादरं दत्तमासनम्
त्याने राजाला वंदन केले, आणि राजाने आदराने त्याला आसन दिले.
परस्परं कुशलिनौ कुशलौ च कथागमे 4.2.56.
त्यांनी एकमेकांची कुशलता विचारली आणि गप्पांमध्ये आनंदाने रमले.
कथावसाने राज्ञाथ गेहं विससृजे द्विजः
संवाद संपल्यावर, ब्राह्मणाने राजाची परवानगी घेऊन घरी प्रस्थान केले.
गतेऽथ स्वाश्रमं विप्रे दिवोदासो नरेश्वरः
ब्राह्मण आपल्या आश्रमात गेल्यावर, दिवोदास हा नरांचा अधिपती—
महादेवि महाप्राज्ञे लीलावति गुणप्रिये
हे महादेवी, हे अत्यंत बुद्धिमती, हे लीलावती, गुणांची आवड असणारी—
अतीतं वेत्ति सकलं वर्तमानमवैति च
तो भूतकाळातील सर्व गोष्टी जाणतो आणि वर्तमानकाळातीलही जाण ठेवतो.
महाविभव संभारैर्महाभोगैरनेकधा
मोठ्या संपत्तीने आणि अनेक प्रकारच्या भोगांनी—
सत्कृत्य तं द्विजं भक्त्या दुकूलादि प्रदानतः
त्याने त्या ब्राह्मणाचा भक्तीभावाने सन्मान केला आणि उत्तम वस्त्रे व इतर भेटवस्तू दिल्या.