स्कन्दपुराणम्

चक्रे स्वमाश्रमं तत्र तस्य वाक्येन नोदितः ॥ 7.3.3.

त्याच्या आज्ञेने त्याने तिथे स्वतःचा आश्रम उभारला.

पनसैश्चंपकैराम्रैः प्रियंगुबिल्वदाडिमैः

पणस, चंपक, आंबा, प्रियंगु, बेल आणि डाळिंब यांच्या झाडांनी—

तस्थौ तत्र मुनिश्रेष्ठो ह्यरुंधत्या समन्वितः

तिथे अरुंधतीसह तो श्रेष्ठ ऋषी उभा राहिला.

यस्यां स्नात्वा दिवं यांति अतिपापकृतो नराः

जिथे स्नान केल्यावर मोठे पाप केलेले माणसेही स्वर्गात जातात.

येत्र स्नानं करिष्यंति ते यास्यंति परां गतिम्

इथे जे स्नान करतील, त्यांना श्रेष्ठ अवस्था मिळेल.

माघमासे विशेषेण तिलदानं करोति यः

माघ महिन्यात विशेषतः जो इथे तीळ दान करतो—

बहुना किमिहोक्तेन स्तानमात्रं समाचरेत्

खूप बोलण्याची गरज नाही; इथे फक्त स्नान करावे.

वसिष्ठस्य मुखं दृष्ट्वा पुनर्जन्म न विद्यते

वसिष्ठांचे दर्शन झाले की, पुन्हा जन्मच राहत नाही.

सूत उवाच स कृत्वा स्वाश्रमं तत्र वसिष्ठो भगवान्मुनिः

सूतम्हणाले — त्या ठिकाणी वसिष्ठ ऋषींनी स्वतःचा आश्रम उभारला.

स बभूव मुनिः सम्यक्फलाहारसमन्वितः

तो ऋषी तिथे फळाहार करून, पूर्णपणे साधनेत मग्न राहिला.

जलाहारः पञ्चशतवर्षाणि संबभूव ह

पाचशे वर्षे त्याने फक्त पाण्यावरच उपजीविका केली.

पञ्चाग्निसाधको ग्रीष्मे हेमन्ते सलिलाशयः

उन्हाळ्यात त्याने पंचाग्नि तप केले आणि हिवाळ्यात पाण्यातच राहिला.

ततस्तुष्टो महादेवस्तस्यर्षेः सुमहात्मनः तं दृष्ट्वा विस्मयाविष्टो मुनिः स्तोत्रमुदैरयत्

मग त्या महान आत्म्याच्या ऋषीवर महादेव प्रसन्न झाले; त्यांना पाहून तो ऋषी आश्चर्यचकित होऊन स्तुती करू लागला.

नमः शिवाय शुद्धाय सर्वगायाऽमृताय च

शिवाला, शुद्ध स्वरूपाला, सर्वत्र व्यापणाऱ्या आणि अमर असलेल्या तुला नमस्कार.

नमः स्थूलाय सूक्ष्माय व्यापकाय महात्मने

स्थूल आणि सूक्ष्म, सर्वत्र व्यापणाऱ्या, महान आत्म्याला नमस्कार.

नमश्चन्द्रकलाधार नमो दिग्वसनाय च

चंद्रकोरी धारण करणाऱ्या आणि दिशा वस्त्र म्हणून घेणाऱ्या तुला नमस्कार.

नमस्ते ज्ञानरूपाय ज्ञानगम्याय ते नमः

ज्ञानस्वरूप आणि ज्ञानानेच प्राप्त होणाऱ्या तुला नमस्कार.

काशीपते नमस्तुभ्यं गिरिशाय नमोनमः 7.3.4.

काशीचे स्वामी, तुला नमस्कार; गिरिश, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

गौरीकान्त नम स्तुभ्यं नमस्तुभ्यं शिवात्मने

गौरीचे प्रिय, तुला नमस्कार; शुभ स्वरूप असलेल्या तुला नमस्कार.

विश्वरूपाय शुद्धाय नमस्तुभ्यं महात्मने

विश्वस्वरूप, शुद्ध आणि महान आत्म्याला नमस्कार.

परितुष्टोऽस्मि ते भद्रं वरं वरय सुव्रत

मी तुझ्यावर प्रसन्न आहे; तुझ्या कल्याणासाठी, हे दृढव्रती, एखादे वर माग.

इत्युक्त्वा पर्वतं भित्त्वा तत्पुरो लिंगमुत्थितम्

असे म्हणून, पर्वत फोडून त्याच्या समोर लिंग प्रकट झाले.

मया पूर्वं प्रतिज्ञातं नगस्येह महात्मने

या महान पर्वताला मी पूर्वीच हे वचन दिले होते.

त्वद्वाक्याद्ब्राह्मणश्रेष्ठ सर्वं सत्यं भविष्यति

तुझ्या शब्दामुळे, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, सर्व काही खरेच होईल.

स्तोत्रेणानेन यो मर्त्यो मां स्तविष्यति भक्तितः

जो मनुष्य भक्तीने ही स्तुती माझ्यासाठी म्हणेल—

मत्प्रियार्थं तु शक्रेण प्रेषिता मुनिसत्तम

माझ्या आवडीसाठी इंद्राने मला पाठवले, हे श्रेष्ठ ऋषी.

देवस्योत्तरदिग्भागे कुंडं तिष्ठति नित्यशः स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

त्या देवाच्या उत्तरेकडे एक पवित्र कुंड नेहमी असते; जो तिथे जातो, तो वृद्धत्व व मृत्यू यांपासून मुक्त होऊन परम स्थान प्राप्त करतो.

अचलं भेदयित्वा तु यस्मान्मे लिंगमुद्गतम् 7.3.4.

जेव्हा पर्वत फोडला, तेव्हा तिथून माझे लिंग प्रकट झाले.

अस्य लिंगस्य माहात्म्यान्न कदाचिच्चलिष्यति

या लिंगाच्या महानतेमुळे ते कधीच हलणार नाही.