स्वोदरं भर यः सर्वे पशुपक्षिमृगादयः
सर्व पशु, पक्षी, प्राणी आणि इतर सगळे आपापली भूक भागवतात.
तपसाद्य निजेनाहं प्रेतमेतमघातुरम्
माझ्या तपश्चर्येच्या जोरावर मी या पापी पिशाच्याला मुक्त करीन.
विमृश्येति स वै चित्ते पिशाचं प्राह सत्तमः
असे मनात ठरवून त्या श्रेष्ठ पुरुषाने पिशाच्याला सांगितले.
पिशाच ते पिशाचत्वं तीर्थस्यास्य प्रभावतः
पिशाच्या, या तीर्थाच्या प्रभावाने तुझे पिशाच्यत्व नाहीसे होईल.
श्रुत्वेति स मुनेर्वाक्यं प्रेतः प्राह प्रणम्य तम्
मुनीचे हे शब्द ऐकून, त्या प्रेताने त्याला वंदन करून सांगितले.
पानीयं पातुमपि नो लभेयं मुनिसत्तम । स्नानस्य का कथा नाथ रक्षेयुर्जलदेवताः
हे श्रेष्ठ मुनी, मला प्यायला पाणीही मिळत नाही; अंघोळीची तर गोष्टच सोडा, कारण जलदेवता ते पाणी राखतात.
पानस्याप्यत्र का वार्ता जलस्पर्शोपि दुर्लभः
इथे पाणी पिण्याबद्दल काय बोलायचं, पाण्याला हात लावणंही कठीण झालं आहे.
उवाच च तपस्वी तं जगदुद्धरणक्षमः 4.2.54.
जगाचा उद्धार करू शकणारा तो तपस्वी त्याला म्हणाला.
अस्माद्विभूतिमाहात्म्यात्प्रेत कोपि न कुत्रचित्
या विभूतीच्या महिमेमुळे कुठेही कोणताही प्रेतात्मा त्रास सहन करत नाही.
भालं विभूतिधवलं विलोक्य यमकिंकराः
ज्याच्या कपाळावर शुभ्र विभूती लावलेली असते, त्याला पाहून यमाचे सेवक
अस्थिध्वजांकितं दृष्ट्वा यथा पांथा जलाशयम्
हाडांच्या ध्वजाचा चिन्ह पाहिल्यावर, जसं एखादा प्रवासी पाण्याचं तळं पाहतो,
कृतभूति तनुत्राणं शिवमंत्रैर्नरोत्तमम्
शिवमंत्रांनी आणि विभूतीने शरीराचं रक्षण केलेला तो उत्तम पुरुष,
सर्वेभ्यो दुष्टसत्त्वेभ्यो यतो रक्षेदहर्निशम्
तो सर्व दुष्ट जीवांपासून दिवसरात्र सुरक्षित राहतो.
भासनाद्भर्त्सनाद्भस्म पांसुः पांसुत्वदायतः
ते तेजस्वी आणि तिरस्काराने, विभूती धुळीसारखी होऊन पसरते.
गृहीत्वा धारमध्यात्स भस्म प्रेतकरेऽर्पयत्
ती विभूती घेऊन त्याने ती प्रेताच्या हातात ठेवली.
विभूतिधारिणं वीक्ष्य पिशाचं जलदेवताः
विभूती लावलेला तो भूत पाहून जलदेवतांनी त्या पिशाच्चाकडे पाहिलं.
स्नात्वा पीत्वा स निर्गच्छेद्यावत्तस्माज्जलाशयात् 4.2.54.७
स्नान आणि पाणी पिऊन, तो त्या जलाशयातून बाहेर पडावा.
दिव्यमालांबरधरो दिव्यगंधानुलेपनः
तो दिव्य माळा आणि वस्त्र घालून, दिव्य सुवासिक उटणे लावलेला,
गच्छता तेन गगने स तपस्वी नमस्कृतः
तो आकाशातून जात असताना त्या तपस्व्याला नमस्कार करण्यात आला.
तस्मात्कदर्ययोनित्वादतीव परिनिंदितात्
म्हणून त्या नीच आणि निंदनीय जन्मातून,
पिशाचमोचनं तीर्थमद्यारभ्य समाख्यया
आजपासून हे तीर्थ 'पिशाच्चमोचन तीर्थ' म्हणून ओळखलं जाईल.
अस्मिंस्तीर्थे महापुण्ये ये स्नास्यंतीह मानवाः
या पवित्र तीर्थात जे मानव स्नान करतील,
दैवात्पैशाच्यमापन्नास्तेषां पितृपितामहाः
दैवाने त्यांना पिशाच्चत्व प्राप्त झालं असेल, तरी त्यांच्या वडिलांना आणि आजोबांना
अद्यशुक्लचतुर्दश्यां मार्गेमासि तपोनिधे
आज मार्गशीर्ष महिन्यातील शुक्ल पक्षातील चतुर्दशीला, हे तपश्चर्येचा खजिना,
इमां सांवत्सरीं यात्रां ये करिष्यंति मानवाः
जे लोक ही वार्षिक यात्रा करतात,
पिशाचमोचने स्नात्वा कपर्दीशं समर्च्य च
पिशाचमोचन येथे स्नान करून, कपर्दीश्वराची पूजा करतात,
मार्गशुक्लचतुर्दश्यां कपर्दीश्वर संनिधौ 4.2.54.
मार्गशीर्ष महिन्यातील शुक्ल पक्षातील चतुर्दशीला, कपर्दीश्वराच्या सान्निध्यात,
इत्युक्त्वा दिव्यपुरुषो भूयोभूयो नमस्य तम्
असा सांगून, त्या दिव्य पुरुषाने पुन्हा पुन्हा त्याला वंदन केले.
तपोधनोपि तं दृष्ट्वा महाश्चर्यं घटोद्भव
तपस्व्याने त्याला पाहून, घटोद्भव, फारच आश्चर्य वाटले.
पिशाचमोचनं तीर्थं तदारभ्य महामुने
त्या वेळेपासून, हे महर्षे, पिशाचमोचन हे तीर्थस्थान झाले.