कुतस्त्वमिह संप्राप्तः कस्मात्ते गतिरीदृशी
तू इथे कसा आलास, आणि तुला असं काय झालं?
अस्माकं तापसानां च न भयं त्वद्विधान्मनाक्
आम्हा साधूंना तुझ्यासारख्या कुणाकडूनही काही भीती नाही.
तापसोदीरितमिति तद्रक्षः प्रीतिपूवर्कम्
साधूने असं बोलल्यावर ते राक्षस आनंदी झालं.
अनुक्रोशोस्ति यदि ते भगवंस्तापसोत्तम
माझ्यावर दया असेल, हे श्रेष्ठ साधू, तर—
प्रतिष्ठानाभिधानोस्ति देशो गोदावरी तटे
गोदावरीच्या काठी प्रतिष्ठान नावाचं एक गाव आहे.
तेन कर्मविपाकेन प्राप्तोस्मि गतिमीदृशीम्
माझ्या कर्माच्या फळामुळे मला ही अवस्था आली.
गतो बहुतरः कालस्तत्र मे वसतो मुने
मुनिवर, तिथे राहता राहता खूप काळ गेला.
वर्षत्यपि महामेघे धारासारैर्दिवानिशम् 4.2.54.
मोठ्या ढगांनी रात्रंदिवस मुसळधार पाऊस पडत असतानाही,
पर्वण्यदत्तदाना ये कृततीर्थप्रतिग्रहाः
जे लोक सणासुदीला दान देतात आणि तीर्थक्षेत्रात स्नान करतात,
गते बहुतिथे काले मरुभूमौ मुने मया
मुनिवर, त्या वाळवंटात मी खूप काळ घालवला.
सूर्योदयमनुप्राप्य संध्याविधिविवर्जितः
सूर्योदयाच्या वेळी, संध्यावंदन न करता,
मुक्तकच्छमशौचं च संध्याकर्मविवर्जितम्
मोकळ्या वस्त्रांनी, शुद्धता न पाळता आणि संध्याकाळची कृत्ये न करता,
स द्विजो मंदभाग्यान्मे केनचिद्वणिजा सह
माझ्या दुर्दैवाने, तो द्विज आणि एक व्यापारी एकत्र होते.
अंतःपुरि प्रविष्टोभूत्स द्विजो मुनिसत्तम
मुनिश्रेष्ठा, तो द्विज अंतःपुरात गेला.
प्रवेशो नास्ति चास्माकं प्रेतानां तपसां निधे
तपस्व्यांमध्ये श्रेष्ठ, आम्हा प्रेतांना तिथे प्रवेश नाही.
अद्यापि तानि पापानि तद्बहिर्निर्गमेच्छया
आजही, बाहेर जाण्याची इच्छा असल्यामुळे ती पापं राहिली आहेत.
अद्य श्वो वा परश्वो वा स बहिर्निर्गमिष्यति
तो आज, उद्या किंवा परवा बाहेर जाईल.
नाद्यापि स बहिर्गच्छेन्नाद्याप्याशा प्रयाति नः 4.2.54.
आजही तो बाहेर गेला नाही, आणि आमची आशा अजूनही संपलेली नाही.
चित्रमद्यतनं वच्मि तपस्विंस्तन्निशामय
आजची एक अद्भुत गोष्ट मी सांगतो, हे तपस्वी, नीट ऐक.
आप्रयागं प्रतिदिनं प्रयामः क्षुधिता वयम्
दररोज आम्ही उपाशीपोटी प्रयागाकडे जातो.
संति सर्वत्र फलिनः पादपाः प्रतिकाननम्
प्रत्येक जंगलात सर्वत्र फळांनी लगडलेली झाडे आहेत.
अन्यान्यपि च भक्ष्याणि सर्वेषां सुलभान्यहो
इतरही खायला मिळणाऱ्या गोष्टी सहज मिळतात, अहो!
परं नो दृग्गतान्येव दूरे दूरे व्रजंत्यहो
पण डोळ्यांसमोर जे काही येते, ते नेहमी दूर दूर जात राहते, अहो!
तस्यांतिकमहं प्राप्तः क्षुधया परिपीडितः
भूक लागून त्रासलेला मी त्या झाडाजवळ गेलो.
यावत्तं तु जिघृक्षामि तावत्तद्वदनांबुजात्
जसा मी ते फळ तोडायला गेलो, तितक्यात त्या कमळासारख्या तोंडातून
शिवनामस्मरणतो मदीयमपि पातकम्
शिवाचे नाव घेतल्यामुळे माझेही पाप
सीमस्थैः प्रमथैर्नाहं सद्यो दृग्गोचरीकृतः
सीमेवर असलेल्या प्रमथांनी मला लगेच दिसू दिले नाही.
अंतर्गेहस्य सीमानं प्राप्तस्तेन सहाधुना 4.2.54.
आता मी त्याच्यासोबत घराच्या आतल्या सीमेला पोहोचलो आहे.
आत्मानं बहुमन्येहं त्वां विलोक्याधुना मुने
आता तुला पाहून, हे मुनी, मी स्वतःला भाग्यवान समजतो.
इति प्रेतवचः श्रुत्वा स कृपालुस्तपोधनः
पिशाच्याची ही वाक्ये ऐकून तो दयाळू तपस्वी