श्रीसूर्य उवाच तथास्त्विति महाप्राज्ञ शृण्वन्यं वरमुत्तमम्
श्रीसूर्य म्हणाले— 'तसेच होईल, हे महाबुद्धिमान! आता आणखी एक श्रेष्ठ वर ऐक.'
अस्याः सान्निध्यमत्राहं न त्यक्ष्यामि कदाचन
मी या ठिकाणी माझे अस्तित्व कधीच सोडणार नाही.
विमलादित्य इत्याख्या भक्तानां वरदा सदा
भक्तांसाठी मी नेहमी 'विमलादित्य' या नावाने ओळखला जाईन आणि त्यांना वर देणारा राहीन.
इति दत्त्वा वरान्सूर्यस्तत्रैवांतरधीयत
हे वर देऊन सूर्यदेव तिथेच अदृश्य झाले.
इत्थं स विमलादित्यो वाराणस्यां शुभप्रदः
अशा प्रकारे, शुभ फल देणारे विमलादित्य वाराणसीमध्ये वास करतात.
यश्चैतां विमलादित्यकथां वै शृणुयान्नरः 4.2.51.
जो कोणी ही विमलादित्याची कथा ऐकतो—
यमेशं च यमादित्यं यमेन स्थापितं नमन् 4.2.51.
यमेश, ज्याला यमादित्य म्हणतात आणि जो यमाने स्थापलेला आहे, त्याला नमस्कार करावा.
श्रुत्वाध्यायानिमान्पुण्यान्द्वादशादित्यसूचकान्
या बारा आदित्यांचे संकेत देणारे हे पुण्यकारी अध्याय ऐकल्यावर—
स्कंद उवाच गभस्तिमालिनिगते काशीं त्रैलोक्यमोहिनीम्
स्कंद म्हणाले— तेजस्वी सूर्य निघून गेल्यावर, तीनही लोकांना मोहवणारी काशी नगरी—
नाद्याप्यायांति योगिन्यो नाद्याप्यायाति तिग्मगुः
आजही योगिनी येत नाहीत आणि प्रखर तेजाचा तोही परत आलेला नाही.
किमत्र चित्रं यत्काशी मदीयमपिमानसम्
यात काय आश्चर्य, की काशी माझेही मन मोहून टाकते?
अधाक्षिपमहं कामं त्रिजगज्जित्त्वरंदृशा
माझ्या एका कटाक्षाने मी सहजपणे तिन्ही लोकांचा विजय मिळवू शकतो.
काशीप्रवृत्तिमन्वेष्टुं कं वा प्रहिणुयामितः
काशीमध्ये नेमके काय घडते आहे, हे जाणून घेण्यासाठी मी इथून कोणाला पाठवू?
इत्याहूय विधातारं बहुमानपुरःसरम्
अशा प्रकारे, मोठ्या आदराने त्याने सृष्टीकर्त्याला बोलावले.
योगिन्यः प्रेषिताः पूर्वं प्रेषितोथ सहस्रगुः
योगिनी आधी पाठवण्यात आल्या आणि सहस्रगु हाही पाठवला गेला.
सा समुत्सुकयेत्काशी लोकेश मम मानसम्
हे लोकनाथा, काशी माझ्या मनात ओढ निर्माण करते.
मंदरेत्र रतिर्मे न भृशं सुंदरकंदरे
मंदारावर मला जेवढा आनंद वाटतो, तितका सुंदर कंदरामध्ये वाटत नाही.
ना बाधिष्ट तथा मां स तापो हालाहलोद्भवः 4.2.52.
हाळाहळातून उत्पन्न झालेला त्रास मला तितका सतावत नाही.
शीतरश्मिः शिरःस्थोपि वर्षन्पीयूषसीकरैः
शीतल किरण माझ्या डोक्यावर पडत असून अमृताचे थेंब बरसतात.
विधे विधेहि मे कार्यमार्य धुर्य महामते
हे विदे, हे श्रेष्ठ आणि बुद्धिमान, माझे काम पूर्ण कर.
ब्रह्मंस्त्वमेव तद्वेत्सि काशी त्यजनकारणम्
तूच ब्रह्म आहेस; काशी सोडण्याचे कारण तुला माहीत आहे.
अद्यैव किं न गच्छेयं काशीं ब्रह्मन्स्वमायया
हे ब्रह्मन्, मी आजच माझ्या सामर्थ्याने काशीला का जाऊ नये?
विधे सर्वविधेयानि त्वमेव विदधासि यत्
हे सृष्टीकर्त्या, सर्व कार्ये तूच पूर्ण करतोस.
अरिष्टं गच्छ पंथास्ते शुभोदर्को भवत्वलम्
सुखरूप जा; तुझा मार्ग शुभ आणि विघ्नरहित असो.
सितहंसरथस्तूर्णं प्राप्य वाराणसीं पुरीम्
पांढऱ्या हंसांनी ओढलेल्या रथावरून तू जलदपणे वाराणसी नगरीत पोहोचला.
हंसयानफलं मेद्य जातं काशीसमागमे
हंसरथाचा फल काशीमध्ये पोहोचल्यावर प्रकट झाला.
दृशि धातुरभूद्य मदृशो प्राप्य सान्वयः
तिने तेथे पोहोचल्यावर तत्त्वाच्या साक्षीने वंश प्राप्त केला.
स्वयं सिंचति या मद्भिः स्वाभिः स्वर्गतरंगिणी 4.2.52.
ती स्वतः माझ्यासह, आपल्या पाण्याने स्वर्गगंगेवर अभिषेक करते.
निर्विशंति सदा काश्यां फलान्यानंदवंत्यपि
ते नेहमी काशीमध्ये प्रवेश करतात, अगदी आनंदाने भरलेली फळेही.
आनंदरूपा जायंते तेन काश्यां हि जंतवः
म्हणून काशीमध्ये जन्माला येणारे जीव आनंदरूप होतात.