इत्यूर्जस्वलमाकर्ण्य वचः सूनोर्गरुत्मतः
गरुडपुत्राचे हे प्रभावी शब्द ऐकून,
अहं दास्यस्मि रे बाल कद्र्वाश्च क्रूरचेतसः
ती म्हणाली: 'बाळा, मी कद्रू या क्रूर मनाच्या स्त्रीची दासी होणार आहे.'
कदाचिन्मंदरं यामि कदाचिन्मलयाचलम्
कधी मी मंदार पर्वतावर जातो, कधी मलयाचलावरही जातो.
यत्रयत्र नयेयुस्ते काद्रवेयाः सुदुर्मदाः
जिथे जिथे त्या कद्रूच्या अतिशय गर्विष्ठ मुलांनी तुला नेलं, तिथे तिथे—
गरुड उवाच दासीत्वकारणं मातः किं ते जातं सुलक्षणे
गरुड म्हणाला, "आई, तू दासी का झालीस, हे सुंदर गुणांनी युक्ते, मला सांगशील का?"
विनतोवाच गरुडं पुरावृत्तमशेषतः
विनता गरुडाला सगळ्या घडलेल्या गोष्टी सांगू लागली.
श्रुत्वेति गरुडः प्राह मातरं सत्वरं व्रज
हे ऐकून गरुड म्हणाला, "आई, तू लगेच जा."
यद्दुर्लभं हि भवतां यत्रात्यंतरुचिश्च वः
जिथे तुला मिळवणं कठीण आहे, आणि जिथे तुमची आतून इच्छा आहे—
तथाकरोच्च विनता तेपि श्रुत्वा तदीरितम्
विनताने त्याच्या सांगण्यानुसार तसंच केलं, आणि त्यांनीही त्याचं बोलणं ऐकून—
मातृशापविमोक्षाय यदि दास्यति नः सुधाम् 4.1.50.
आपल्या आईला शापातून मुक्त करण्यासाठी जर त्यांनी आपल्याला अमृत दिलं—
इत्योंकृत्य समापृच्छ्य कद्रूं द्रुतगतिः खगी
'ॐ' असं म्हणून, त्या वेगवान पक्ष्यानं कद्रूला निरोप घेऊन भेटायला गेला.
नागांतकस्ततः प्राह मातरं चिंतयातुराम्
मग नागांचा संहार करणाऱ्या गरुडानं चिंतेत असलेल्या आपल्या आईला विचारलं.
विनता प्राह तं पुत्रं संप्रहृष्टतनूरुहा
विनता आपल्या मुलाला आनंदाने रोमांचित होऊन म्हणाली.
संति तत्रापि बहुशो निषादा मत्स्यघातिनः
तेथेही अनेकदा मासे मारणारे निषाद लोक असतात.
परप्राणैर्निजप्राणान्ये पुष्णंतीह दुर्धियः
हे वाईट बुद्धीचे लोक दुसऱ्यांचे प्राण घेऊन आपले प्राण जगवतात.
बहुहिंसाकृतां हिंसा भवेत्स्वर्गस्य साधनम्
जे अनेक हिंसा करतात, त्यांच्यावर केलेली हिंसा स्वर्गप्राप्तीसाठी साधन मानली जाते.
निषादेष्वपि चेद्विप्रः कश्चिद्भवति पुत्रक
पण मुला, त्या निषादांमध्ये एखादा ब्राह्मण असेल—
अभक्ष्यो यस्त्वया प्रोक्तस्तच्चिह्नं किं चनात्थ मे
तू म्हणाला आहेस की तो खाण्याजोगा नाही; त्याची खूण काय आहे, मला सांग.
यज्ञसूत्रं गले यस्य सोत्तरीयं सुनिर्मलम्
ज्याच्या गळ्यात यज्ञसूत्र आहे, आणि ज्याचे उत्तरीय अगदी स्वच्छ आहे—
सपवित्रौ करौ यस्य यन्नीवी कुशगर्भिणी 4.1.50.
ज्याच्या हातात पवित्र कुशाची अंगठी आणि कमंडलू आहे, आणि ज्याच्या कमरेला कुशा असलेलं वस्त्र आहे—
उच्चरेदृग्यजुःसाम्नामृचमेकामपीह यः
जो कोणी इथे ऋग्वेद, यजुर्वेद किंवा सामवेद यांपैकी एक जरी ऋच म्हणतो—
गरुड उवाच तस्यैतेष्वेकमप्येव न मन्ये लक्ष्मबोधकम्
गरुड म्हणाले: यापैकी एकही गोष्ट मी समृद्धीचे लक्षण मानत नाही.
लक्ष्मांतरं समाचक्ष्व द्विजबोधकरं प्रसूः
समृद्धीचे दुसरे लक्षण सांग, हे द्विजांना समजावणाऱ्या!
तच्छ्रुत्वा विनता प्राह यस्ते कंठगतोंऽगज
हे ऐकून विनता म्हणाली: जो तुझ्या गळ्यात अडकला आहे, हे बलाढ्य—
द्विजमात्रेपि या हिंसा सा हिंसा कुशलाय न
ब्राह्मणाला अगदी थोडी जरी हानी केली, तरी ती शुभ नाही, आणि त्यातून पुण्य मिळत नाही.
निशम्य काश्यपिरितिप्रसूपादौप्रणम्य च
कश्यपाच्या पत्नीचे शब्द ऐकून, त्याने आदराने वाकून नमस्कार केला.
दूरादालोकयांचक्रे निषादान्मत्स्यजीविनः
त्याने दूरून मत्स्य पकडणारे निषाद लोक पाहिले.
अंधीकृत्य दिशोभागानब्धिरोधस्युपाविशत्
सर्व दिशांना झाकून, तो समुद्राच्या काठावर बसला.
कांदिशीका निषादास्तु विविशुस्तत्र च स्वयम्
कांदिशिक निषाद स्वतः तिथे आत गेले.
जज्वालेंगलसंस्पर्शो द्विजस्तत्कंठकंदलीम् 4.1.50.
त्या द्विजाच्या गळ्यातील दागिन्याचा स्पर्श अग्नीप्रमाणे जळू लागला.