स चकार तथा शीघ्रं ततो धूमो व्यजायत
त्याने ते त्वरित केले आणि मग धूर उठू लागला.
ततश्च व्याकुलाः सर्वे पन्नगाः समुपाद्रवन् उत्तंकाय ततो दत्त्वा प्रणिपत्य ययुर्गृहम्
मग सर्व सर्प घाबरून धावत आले; त्यांनी कुंडले उत्तंकाला दिली, वंदन केले आणि घरी परतले.
यस्त्वयाऽऽराधितः पूर्वमुपाध्यायनिदेशतः
ज्याची तू पूर्वी उपाध्यायाच्या सांगण्यावरून पूजा केली होतीस—
ज्ञात्वा त्वां दुःखितं प्राप्तमिह प्राप्तः कृपापरः
तू दुःखी अवस्थेत इथे आलास हे कळल्यावर, दयाळू तो तुझ्यासाठी आला.
नयामि तत्र यत्रास्ते गुरुः सर्वगुणालयः
मी तुला तिथे नेईन, जिथे सर्व सद्गुणांचे माहेरघर असलेले गुरु राहतात.
तत्क्षणात्समनुप्राप्तो गौतमस्य निवेशनम् 7.3.2.
त्या क्षणी तो गौतमांच्या घरी पोहोचला.
स्नाता चाभ्येत्य भर्तारं साध्वी वाक्यमुवाच ह
स्नान करून, ती सती आपल्या पतीजवळ आली आणि म्हणाली,
शिथिलो गुरुकृत्येषु स यदालक्षितो मया
जेव्हा मी पाहिलं की तो गुरुंच्या कामात निष्काळजी झाला आहे,
प्रसन्नवदनो हृष्टः कुण्डलाभ्यां समन्वितः
तो आनंदी, प्रसन्न चेहऱ्याचा आणि कुंडलं घातलेला दिसत होता.
सा दृष्ट्वा तत्क्षणात्साध्वी कर्णाभ्यां संन्यवेशयत्
हे पाहून, त्या सतीने लगेच ती कुंडलं आपल्या कानात घातली.
यथा मे चिंत्यते नित्यं धेन्वर्थं श्वभ्रपूरणे
माझ्या मनात नेहमी विचार येतो, की गायीसाठी तो खड्डा भरायला हवा.
तस्मात्त्वं पूरय क्षिप्रं नान्यः शक्तोऽत्र कर्मणि
म्हणून, तूच लवकर तो खड्डा भर; हे काम दुसऱ्या कुणाला जमत नाही.
चिन्तयामास तत्कार्यं विवरस्य प्रपूरणे
तो खड्डा कसा भरावा याचा विचार करू लागला.
चिरं विचार्य तमृषिमिदमाह नगोत्तमः
बराच वेळ विचार करून, त्या उत्तम पर्वताने त्या ऋषीला सांगितले,
पक्षच्छेदस्तु शक्रेण सर्वेषां च पुरा कृतः
पूर्वी इंद्राने आणि इतरांनी सर्वांची पंखे कापली होती.
वसिष्ठ उवाच अस्त्युपायो नगानां तु तत्र नेतुं महानग
वसिष्ठ म्हणाले: हे महापर्वता, पर्वतांना तिथे नेण्याचा एक उपाय आहे.
तस्यार्बुद इति ख्पातो वयस्यः परमं प्रियः
त्यांच्यात अर्बुद नावाचा एक बालपणीपासूनचा प्रिय मित्र आहे.
स वा ऊर्ध्वगतिः क्षिप्रं क्षणान्नेष्यत्यसंशयः
तो नक्कीच लगेच वर जाईल आणि क्षणात इथे आणेल.
आदेशो दीयतामस्य दुःखं कर्तुं च नार्हसि
त्याला आज्ञा दे, आणि त्याला त्रास देऊ नकोस.
दुःखेन महताऽऽविष्टश्चिंतयामास भूधरः
मोठ्या दुःखाने ग्रासलेला तो पर्वत विचार करू लागला.
मैनाकस्तनयोऽस्माकं प्रविष्टः सागरे भयात् किं कृत्यमधुनाऽस्माकं कथं श्रेयो भविष्यति
आपला मुलगा मैनाक भीतीने समुद्रात गेला आहे; आता आपण काय करावे आणि आपले कल्याण कसे होईल?
इतः शापभयं तीव्रमितो दुःखं च पुत्रजम् 7.3.3.
इथे शापाची तीव्र भीती आहे आणि इथेच मुलामुळे झालेले दुःखही आहे.
स एवं निश्चयं कृत्वा नंदिवर्धनमुक्तवान्
त्याने मनाशी ठरवून, नंदिवर्धनाला सांगितले.
तत्रास्ति विवरो रौद्रस्तं प्रपूरय सत्वरम्
तिथे एक भयंकर दरी आहे—ती लवकर भरून टाक.
पालाशैः खादिरैराढ्यो धवैः शाल्मलिभिस्तथा
ती पलाश, खदिर, धव आणि शाल्मली यांच्या फांद्यांनी भर.
सुनिष्ठुरैर्नृपशुभिर्भिल्लैश्च विविधैरपि नार्होऽहं पर्वतश्रेष्ठ तत्र गंतुं कथंचन
ती दरी रागीट माणसं, जनावरं आणि वेगवेगळ्या भील्लांनी भरलेली आहे; पर्वतांमधील श्रेष्ठा, मी तिथे कधीच जाऊ शकत नाही.
अथोवाच वसिष्ठस्तं संत्रस्तं नंदिवर्द्धनम्
मग वसिष्ठांनी घाबरलेल्या नंदिवर्धनाला सांगितले.
तव मूर्ध्नि सदा वासो मम तत्र भविष्यति
माझं वास्तव्य तिथे नेहमी तुझ्या डोक्यावर राहील.
वृक्षाश्च विविधाकाराः पत्रपुष्पफलान्विताः
तिथे वेगवेगळ्या आकाराचे, पानं, फुलं आणि फळांनी सजलेले वृक्ष आहेत.
अहमेवानयिष्यामि तवार्थे च महेश्वरम्
मी स्वतः तुझ्यासाठी महेश्वराला इथे आणीन.