तदा दोषविनिर्मुक्तो भविष्यसि न संशयः सात्त्विकं धाम चापन्नो गच्छ विप्र नमोऽस्तु ते
मग तू दोषमुक्त होशील, यात शंका नाही. सात्त्विक लोकांत जाऊन, ब्राह्मण, तुला माझा नमस्कार.
गच्छंश्चातिक्षुधाविष्टो ऽपश्यद्बिल्वफलानि सः
जात असताना, त्याला प्रचंड भूक लागली होती आणि त्याने बेलाची फळे पाहिली.
ततः कृष्णाजिने बद्ध्वा कुण्डले न्यस्य भूतले
मग त्याने काळ्या कृष्णमृगाच्या कातडीत कुंडले बांधली आणि ती जमिनीवर ठेवली.
एतस्मिन्नेव काले तु तक्षकः पन्नगोत्तमः
त्याच वेळी, सर्पांमध्ये श्रेष्ठ असलेला तक्षक तिथे आला.
अथोत्तंकः फलाहारी अवतीर्य धरातले
मग उत्तंकाने फळे गोळा केली आणि तो जमिनीवर उतरला.
स दृष्ट्वा सम्मुखं प्राप्तं समीपं पन्नगोत्तमः 7.3.2.
तो समोर येत असताना, सर्पांचा श्रेष्ठ तक्षक त्याला जवळ येताना पाहत होता.
उत्तंकोऽपि बिलं प्राप्तः प्रविश्य तमसावृतम्
उत्तंकही त्या बिलाजवळ पोहोचला आणि अंधारात लपलेल्या त्या बिलात शिरला.
तं तथा दुःखितं दृष्ट्वा सक्लेशं गुरुकार्यतः
गुरुच्या कामामुळे खूप दुःखी आणि त्रासलेला तो पाहून—
ततो विदारयामास स शीघ्रं धरणीतलम्
मग त्याने पटकन धरतीचे पृष्ठ फाडले.
सोऽपश्यद्वाजिनं तत्र सर्वश्वेतं गुणान्वितम्
तिथे त्याने पूर्णपणे पांढरा आणि गुणी असा घोडा पाहिला.
स चकार तथा शीघ्रं ततो धूमो व्यजायत
त्याने ते त्वरित केले आणि मग धूर उठू लागला.
ततश्च व्याकुलाः सर्वे पन्नगाः समुपाद्रवन् उत्तंकाय ततो दत्त्वा प्रणिपत्य ययुर्गृहम्
मग सर्व सर्प घाबरून धावत आले; त्यांनी कुंडले उत्तंकाला दिली, वंदन केले आणि घरी परतले.
यस्त्वयाऽऽराधितः पूर्वमुपाध्यायनिदेशतः
ज्याची तू पूर्वी उपाध्यायाच्या सांगण्यावरून पूजा केली होतीस—
ज्ञात्वा त्वां दुःखितं प्राप्तमिह प्राप्तः कृपापरः
तू दुःखी अवस्थेत इथे आलास हे कळल्यावर, दयाळू तो तुझ्यासाठी आला.
नयामि तत्र यत्रास्ते गुरुः सर्वगुणालयः
मी तुला तिथे नेईन, जिथे सर्व सद्गुणांचे माहेरघर असलेले गुरु राहतात.
तत्क्षणात्समनुप्राप्तो गौतमस्य निवेशनम् 7.3.2.
त्या क्षणी तो गौतमांच्या घरी पोहोचला.
स्नाता चाभ्येत्य भर्तारं साध्वी वाक्यमुवाच ह
स्नान करून, ती सती आपल्या पतीजवळ आली आणि म्हणाली,
शिथिलो गुरुकृत्येषु स यदालक्षितो मया
जेव्हा मी पाहिलं की तो गुरुंच्या कामात निष्काळजी झाला आहे,
प्रसन्नवदनो हृष्टः कुण्डलाभ्यां समन्वितः
तो आनंदी, प्रसन्न चेहऱ्याचा आणि कुंडलं घातलेला दिसत होता.
सा दृष्ट्वा तत्क्षणात्साध्वी कर्णाभ्यां संन्यवेशयत्
हे पाहून, त्या सतीने लगेच ती कुंडलं आपल्या कानात घातली.
यथा मे चिंत्यते नित्यं धेन्वर्थं श्वभ्रपूरणे
माझ्या मनात नेहमी विचार येतो, की गायीसाठी तो खड्डा भरायला हवा.
तस्मात्त्वं पूरय क्षिप्रं नान्यः शक्तोऽत्र कर्मणि
म्हणून, तूच लवकर तो खड्डा भर; हे काम दुसऱ्या कुणाला जमत नाही.
चिन्तयामास तत्कार्यं विवरस्य प्रपूरणे
तो खड्डा कसा भरावा याचा विचार करू लागला.
चिरं विचार्य तमृषिमिदमाह नगोत्तमः
बराच वेळ विचार करून, त्या उत्तम पर्वताने त्या ऋषीला सांगितले,
पक्षच्छेदस्तु शक्रेण सर्वेषां च पुरा कृतः
पूर्वी इंद्राने आणि इतरांनी सर्वांची पंखे कापली होती.
वसिष्ठ उवाच अस्त्युपायो नगानां तु तत्र नेतुं महानग
वसिष्ठ म्हणाले: हे महापर्वता, पर्वतांना तिथे नेण्याचा एक उपाय आहे.
तस्यार्बुद इति ख्पातो वयस्यः परमं प्रियः
त्यांच्यात अर्बुद नावाचा एक बालपणीपासूनचा प्रिय मित्र आहे.
स वा ऊर्ध्वगतिः क्षिप्रं क्षणान्नेष्यत्यसंशयः
तो नक्कीच लगेच वर जाईल आणि क्षणात इथे आणेल.
आदेशो दीयतामस्य दुःखं कर्तुं च नार्हसि
त्याला आज्ञा दे, आणि त्याला त्रास देऊ नकोस.
दुःखेन महताऽऽविष्टश्चिंतयामास भूधरः
मोठ्या दुःखाने ग्रासलेला तो पर्वत विचार करू लागला.