अन्यश्च मे वरो दत्तो विश्वेशेन पतिव्रते
माझ्या पतीपरायणतेमुळे विश्वेश्वराने मला दुसरा एक वर दिला.
प्राग्रवे त्वां समाराध्य यो मां द्रक्ष्यति मानवः
जो मनुष्य पहाटे तुझी पूजा करून मला पाहील,
अतो धर्माप्रिये नित्यं प्राप्य विश्वेश्वराद्वरम्
म्हणून, धर्माच्या प्रिय पत्नी, तुला नेहमी विश्वेश्वराकडून असा वर मिळाला आहे—
ये मामत्र भजिष्यंति मानवाः श्रद्धयान्विताः
जे लोक श्रद्धेने येथे माझी पूजा करतील,
भवतीं मत्समीपस्थां युधिष्ठिरपतिव्रताम् 4.1.49.
त्यांना युधिष्ठिराची पतीपरायणा पत्नी म्हणून तू माझ्या जवळ उभी दिसशील.
येर्चयिष्यंति भावेन पुरुषा वास्त्रियोपि वा
पुरुष असो वा स्त्री, जे कोणी भक्तीभावाने पूजा करतील—
न व्याधिजं भयं क्वापि न क्षुत्तृड्दोषसंभवम्
कुठेही आजारामुळे भीती नाही, ना भूक किंवा तहान यामुळे कोणताही त्रास होत नाही.
आदित्यस्य कथामेतां द्रौपद्याराधितस्य वै
ही सूर्याची कथा आहे, जिला द्रौपदीने भक्तीभावाने पूजले होते.
स्कंद उव।च द्रौपदादित्यमाहात्म्यं संक्षेपात्कथितं मया -
स्कंद म्हणाले — मी द्रौपदीशी संबंधित सूर्याचे माहात्म्य थोडक्यात सांगितले आहे.
पुरा पंचनदे तीर्थे त्रिषुलोकेषु विश्रुते
पूर्वी, तीनही लोकांत प्रसिद्ध असलेल्या पञ्चनदीच्या तीर्थावर,
प्रतिष्ठाप्य महालिंगं गभस्तीश्वर संज्ञितम्
गभस्तीश्वर नावाचे मोठे शिवलिंग तेथे स्थापले होते.
दिव्यवर्षसहस्रं तु शतेन गुणितं मुने
त्या ठिकाणी, एक हजार दिव्य वर्षे, तीही शंभर पट, असे तप केले गेले.
स्वरूपतस्तु तपनस्त्रिलोकीतापनक्षमः
स्वतःच्या स्वरूपात, सूर्याने तीनही लोकांना जाळण्याची ताकद दाखवली.
मयूखैस्तत्र सवितुस्त्रैलोक्यदहनक्षमैः 4.1.49.
त्या ठिकाणी, सवितृचे किरण तीनही लोकांना जाळू शकतील असे तेजस्वी होते.
वैमानिकैर्विष्णुपदे तत्यजे च गतागतम्
विमानात राहणाऱ्या देवांनी विष्णूच्या धामात जन्ममरणाचा फेर बंद केला.
मयूखा एव दृश्यंते तिर्यगूर्ध्वमधोपि च
तेथे फक्त किरणच दिसतात—आडवे, वर, आणि खाली.
तस्यवै महसां राशेस्तपोराशेस्तपोर्चिषाम्
त्या तेजाच्या राशीचे, त्या तपाच्या ढिगाच्या, त्या तपश्चर्येच्या ज्वाळांचे,
सूर्य आत्मास्य जगतो वेदेषु परिपठ्यते
सूर्य हाच या जगाचा आत्मा आहे, असे वेदांमध्ये सांगितले आहे.
जगच्चक्षुरसौ सूर्यो जगदात्मैष भास्करः
हा सूर्य जगाचा डोळा आहे; हा भास्कर जगाचा आत्मा आहे.
तमोंधकूपपतितमुद्यन्नेष दिनेदिने
तो रोज उगवून, अंधकाराच्या खोल विहिरीत पडलेल्यांना वर काढतो.
उदितेऽत्रोदिमो नित्यमस्तं यात्यस्तमाप्नुमः
तो उगवला की आपणही रोज इथे उठतो; तो मावळला की आपणही आपल्या अस्ताकडे जातो.
इति व्याकुलितं विश्वं पश्यन्विश्वेश्वरः स्वयम्
असे हे विश्व अस्वस्थ होताना पाहून, विश्वाचा स्वामी स्वतः,
मयूखमालिनं शंभुरालोक्याति सुनिश्चलम्
शंभूने त्या तेजस्वी किरणांनी वेढलेल्या, स्थिर असलेल्या सूर्याला पाहिले.
उवाच च प्रसन्नात्मा श्रीकंठः प्रणतार्तिहृत् 4.1.49.
आणि प्रसन्न मनाचा, शरण आलेल्यांचे दुःख दूर करणारा श्रीकंठ बोलला.
निरुद्धेंद्रियवृत्तित्वाद्ब्रध्नो ध्यानसमाधिना
त्याने ध्यान आणि एकाग्रतेमुळे आपली इंद्रिये आणि त्यांची क्रिया पूर्णपणे आवरली होती.
काष्ठीभूतं तु तं ज्ञात्वा शिवः पस्पर्श पाणिना
तो जणू काही लाकडासारखा स्थिर झाला आहे हे ओळखून शंकरांनी त्याला आपल्या हाताने स्पर्श केला.
तत उन्मीलयांचक्रे लोचने विश्वलोचनः
मग विश्वलोचनाने त्याचे डोळे उघडले.
परिव्यपेतसंतापस्तपनः स्पर्शनाद्विभोः
भगवंताच्या स्पर्शाने त्याचा सारा त्रास आणि जळजळ नाहीशी झाली.
मित्रो नेत्रातिथीकृत्य त्र्यक्षं प्रत्यक्षमग्रतः
मित्राने आपल्या डोळ्यांनी त्रिनेत्राचे स्वागत केले आणि तो त्याच्या समोर उभा राहिला.
भूतनाथ भवभीतिहारक त्वां नतोस्मि नतवांछितप्रद
भूतांचे नाथ, जन्ममरणाच्या भीतीचा नाश करणारे, वंदन करणाऱ्यांच्या इच्छा पूर्ण करणारे, मी तुला वंदन करतो.