प्रतपंतः पृथिव्यां ते पार्थाश्चेरुः पृथक्पृथक्
पृथेचे ते पुत्र आपापल्या मार्गाने सामर्थ्याने पृथ्वीवर वावरत होते.
कदाचित्ते महावीरा भ्रातृव्यप्रतिपादिताम्
कधी कधी त्या महान वीरांना त्यांच्या शत्रूंमुळे अनेक त्रास सहन करावे लागले.
पांचाल्यपि च तत्पत्नी पतिव्यसनतापिता
पंचाली, त्यांची पत्नी, आपल्या पतींच्या दुःखाने व्याकुळ झाली होती.
आराधितोथ सविता तया द्रुपदकन्यया 4.1.49.
मग द्रुपदकन्येने सावित्रीची भक्तीपूर्वक पूजा केली.
उवाच च प्रसन्नात्मा भास्करो द्रुपदात्मजाम्
तेव्हा प्रसन्न मनाने तेजस्वी भास्कराने द्रुपदकन्येला असे सांगितले.
आराधयंतीं भावेन सर्वत्र शुचिमानसाम्
ती सर्वत्र शुद्ध मनाने भक्तीभावाने त्याची पूजा करत होती.
स्थाल्यैतया महाभागे यावंतोऽन्नार्थिनो जनाः
हे भाग्यवती, ज्या ज्या लोकांना अन्नाची गरज भासेल—
भुक्तायां त्वयि रिक्तैषा पूर्णभक्ता भविप्यति
तू जेवल्यावर जरी ही पात्र रिकामी झाली, तरी ती पुन्हा भरून जाईल.
इत्थं वरस्तया लब्धः काश्यामादित्यतो मुने
म्हणून, मुनी, काशीत तिने सूर्यदेवाकडून असा वर मिळवला.
आराधयिष्यति नरः क्षुद्बाधा तस्य नश्यति
जो कोणी माझी भक्ती करेल, त्याची भूक नाहीशी होईल.
अन्यश्च मे वरो दत्तो विश्वेशेन पतिव्रते
माझ्या पतीपरायणतेमुळे विश्वेश्वराने मला दुसरा एक वर दिला.
प्राग्रवे त्वां समाराध्य यो मां द्रक्ष्यति मानवः
जो मनुष्य पहाटे तुझी पूजा करून मला पाहील,
अतो धर्माप्रिये नित्यं प्राप्य विश्वेश्वराद्वरम्
म्हणून, धर्माच्या प्रिय पत्नी, तुला नेहमी विश्वेश्वराकडून असा वर मिळाला आहे—
ये मामत्र भजिष्यंति मानवाः श्रद्धयान्विताः
जे लोक श्रद्धेने येथे माझी पूजा करतील,
भवतीं मत्समीपस्थां युधिष्ठिरपतिव्रताम् 4.1.49.
त्यांना युधिष्ठिराची पतीपरायणा पत्नी म्हणून तू माझ्या जवळ उभी दिसशील.
येर्चयिष्यंति भावेन पुरुषा वास्त्रियोपि वा
पुरुष असो वा स्त्री, जे कोणी भक्तीभावाने पूजा करतील—
न व्याधिजं भयं क्वापि न क्षुत्तृड्दोषसंभवम्
कुठेही आजारामुळे भीती नाही, ना भूक किंवा तहान यामुळे कोणताही त्रास होत नाही.
आदित्यस्य कथामेतां द्रौपद्याराधितस्य वै
ही सूर्याची कथा आहे, जिला द्रौपदीने भक्तीभावाने पूजले होते.
स्कंद उव।च द्रौपदादित्यमाहात्म्यं संक्षेपात्कथितं मया -
स्कंद म्हणाले — मी द्रौपदीशी संबंधित सूर्याचे माहात्म्य थोडक्यात सांगितले आहे.
पुरा पंचनदे तीर्थे त्रिषुलोकेषु विश्रुते
पूर्वी, तीनही लोकांत प्रसिद्ध असलेल्या पञ्चनदीच्या तीर्थावर,
प्रतिष्ठाप्य महालिंगं गभस्तीश्वर संज्ञितम्
गभस्तीश्वर नावाचे मोठे शिवलिंग तेथे स्थापले होते.
दिव्यवर्षसहस्रं तु शतेन गुणितं मुने
त्या ठिकाणी, एक हजार दिव्य वर्षे, तीही शंभर पट, असे तप केले गेले.
स्वरूपतस्तु तपनस्त्रिलोकीतापनक्षमः
स्वतःच्या स्वरूपात, सूर्याने तीनही लोकांना जाळण्याची ताकद दाखवली.
मयूखैस्तत्र सवितुस्त्रैलोक्यदहनक्षमैः 4.1.49.
त्या ठिकाणी, सवितृचे किरण तीनही लोकांना जाळू शकतील असे तेजस्वी होते.
वैमानिकैर्विष्णुपदे तत्यजे च गतागतम्
विमानात राहणाऱ्या देवांनी विष्णूच्या धामात जन्ममरणाचा फेर बंद केला.
मयूखा एव दृश्यंते तिर्यगूर्ध्वमधोपि च
तेथे फक्त किरणच दिसतात—आडवे, वर, आणि खाली.
तस्यवै महसां राशेस्तपोराशेस्तपोर्चिषाम्
त्या तेजाच्या राशीचे, त्या तपाच्या ढिगाच्या, त्या तपश्चर्येच्या ज्वाळांचे,
सूर्य आत्मास्य जगतो वेदेषु परिपठ्यते
सूर्य हाच या जगाचा आत्मा आहे, असे वेदांमध्ये सांगितले आहे.
जगच्चक्षुरसौ सूर्यो जगदात्मैष भास्करः
हा सूर्य जगाचा डोळा आहे; हा भास्कर जगाचा आत्मा आहे.
तमोंधकूपपतितमुद्यन्नेष दिनेदिने
तो रोज उगवून, अंधकाराच्या खोल विहिरीत पडलेल्यांना वर काढतो.