अवश्यं किंचिदत्राऽस्ति यशोदानंदवर्धन
यशोदेच्या पुत्रा, इथे नक्कीच काहीतरी आनंद वाढवणारे आहे.
यूनां त्रिभुवनस्थानां सांबोऽतीव सुरूपवान्
तीनही लोकांतील तरुणांमध्ये सांब फारच देखणा आहे.
अपेक्षंते न मुग्धाक्ष्यः कुलं शीलं श्रुतं धनम्
भोळ्या डोळ्यांच्या स्त्रियांना कुळ, स्वभाव, विद्या किंवा धन याची पर्वा नसते.
अथवा विदितं नो ते वल्लवीनां विचेष्टितम्
किंवा तुला गवळणींचे वागणे आधीच माहीत असेल.
वामभ्रुवां स्वभावाच्च नारदस्य च वाक्यतः
सुंदर भुवया असलेल्या स्त्रियांच्या स्वभावामुळे आणि नारदांच्या बोलण्यामुळे,
तावद्धैर्यंचलाक्षीणां तावच्चेतोविवेकिता
डोलणाऱ्या डोळ्यांच्या स्त्रियांमध्ये जिथपर्यंत संयम असतो, तिथपर्यंत त्यांच्या मनात विवेक असतो.
इत्थं विवेचयंश्चित्ते कृष्णः क्रोधनदीरयम् 4.1.48.
असं मनात विचार करत असताना कृष्णाच्या मनात रागाची लाट उसळली.
सांबस्य वैकृतं किंचित्क्वचित्कृष्णोनवैक्षत
कृष्णाने कधीतरी सांबामध्ये काहीतरी दोष पाहिला.
कियत्यपि गते काले पुनरप्याययौ मुनिः
काही काळ गेला आणि पुन्हा एकदा तो मुनी परत आला.
बहिः क्रीडंतमाहूय सांबमित्याह नारदः
बाहेर खेळणाऱ्या सांबाला हाक मारून नारदांनी त्याचे नाव घेतले.
सांबोपि यामि नोयामि क्षणमित्थमचिंतयत्
सांब मनात विचार करू लागला, 'जावे की जाऊ नये?' असे क्षणभर त्याने मनात घेतले.
न यामि च कथं वाक्यादस्याहं ब्रह्मचारिणः
'मी गेलो नाही तर या ब्रह्मचारी ऋषीच्या बोलण्याला काय उत्तर देऊ?'
प्रणमत्सुकुमारेषु व्रीडितोयं मयैकदा
एकदा लाजेखातर त्याने त्या नाजूक मुलींना वंदन केले.
अत्याहितं तदस्तीह तदागोद्वयदर्शनात्
त्या दोन गायींना पाहून हे अतीव वर्तन येथे घडले.
ब्रह्मकोपाग्निनिर्दग्धाः प्ररोहंति न जातुचित्
ब्रह्माच्या रागाच्या ज्वाळेत जळून गेल्यावर त्या पुन्हा कधीच उगवत नाहीत.
इति ध्यात्वा क्षणं सांबोऽविशदंतःपुरंपितुः
असं मनाशी ठरवून क्षणभर सांबाने वडिलांच्या अंतःपुरात प्रवेश केला.
दूरात्प्रणम्य विज्ञप्तिं स चकार सशंकितः 4.1.48.
दूरून वंदन करून, तो घाबरत विनंती करू लागला.
ससंभ्रमोथ कृष्णोपि दृष्ट्वा सांबं च नारदम्
तेव्हा कृष्णही घाबरून, सांबा आणि नारदाला पाहून,
उत्थिते देवकीसूनौ ताः सर्वा अपि गोपिकाः
देवकीचा मुलगा उठताच, सर्व गोपीही उभ्या राहिल्या.
महार्हशयनीये तं हस्ते धृत्वा महामुनिम्
म्हणून त्या सुंदर पलंगावर त्या सर्वांनी त्या महान ऋषीचा हात धरला.
तासां स्खलितमालोक्य तिष्ठंतीनां पुरो मुनिः
त्या गोपी उभ्या असताना त्यांचा तोल गेला हे पाहून, ऋषी त्यांच्या समोर उभा राहिला.
पश्यपश्य महाबुद्धे दृष्ट्वा जांबवतीसुतम्
महामती, पाहा पाहा, जांबवतीचा मुलगा समोर आहे.
कृष्णोपि सांबमाहूय सहसैवाशपत्सुतम्
कृष्णानेही अचानक सांबाला बोलावले आणि आपल्या मुलाला शाप दिला.
यस्मात्त्वद्रूपमालोक्य गोपाल्यः स्खलिता इमाः
कारण तुझं रूप पाहून या गोपींचा तोल गेला.
वेपमानो महाव्याधिभयात्सांबोपि दारुणात्
मोठ्या आजाराच्या भीतीने सांबा थरथरत होता.
कृष्णोप्यनेन संजानन्सांबं स्वसुतमौरसम्
कृष्णाने सांबा हा आपला खरा मुलगा आहे हे ओळखले.
तत्र ब्रध्नं समाराध्य प्रकृतिं स्वामवाप्स्यसि 4.1.48.
तेथे ब्रध्नाची पूजा केल्यावर तुला तुझं मूळ स्वरूप मिळेल.
यत्र विश्वेश्वरः साक्षाद्यत्र स्वर्गापगा च सा तेषां विशुद्धिरस्त्येव प्राप्य वाराणसीं पुरीम्
जिथे विश्वाचा स्वामी प्रत्यक्ष आहे आणि जिथे स्वर्गाची गंगा वाहते, वारणसी नगरी गाठल्यावर त्यांना नक्कीच शुद्धता मिळते.
न केवलं हि पापेभ्यो वाराणस्यां विमुच्यते
वारणसीमध्ये केवळ पापांपासूनच नव्हे, तर इतरही बंधनांतून मुक्ती मिळते.
तत्रानंदवने शंभोस्तवशाप निराकृतिः
तेथे आनंदवनात शंभूचा शाप दूर होतो.