एषापि काशिराजस्य कुमार्यस्त्विह बर्करी
ही देखील काशीच्या राजाची कन्या आहे, इथे बर्करी नावाने ओळखली जाते.
अनया त्वर्ककुंडेस्मिन्पुष्ये मासि रवेर्दिने
हिच्यासोबत या अर्ककुंडावर, पुष्य महिन्यात, सूर्याच्या दिवशी,
राजपुत्री ततः पुण्यादस्त्वेषा शुभलोचना
राजकन्या म्हणून, या पुण्यामुळे, ती शुभ डोळ्यांची होईल.
बर्करीकुंडमित्याख्या त्वर्ककुंडस्य जायताम्
या अर्ककुंडाला बर्करीकुंड असे नाव मिळो.
उत्तरार्कस्य देवस्य पुष्ये मासि रवेर्दिने
अर्क या देवतेच्या उत्तरेला, पुष्य महिन्यात, सूर्याच्या दिवशी,
मृडान्याभिहि तं सर्वं कृत्वैतद्विश्वगो विभुः
मृडानीच्या शब्दांनी, सर्वव्यापी प्रभूने हे सर्व घडवून आणले.
कथितं ते महाभाग सांबादित्यं निशामय
हे मी तुला सांगितले, हे भाग्यवान, आता सांबादित्याची कथा ऐक.
श्रुत्वैतत्पुण्यमाख्यानं शुभं लोलोत्तरार्कयोः 4.1.47.
लोलट आणि उत्तरार्क यांची ही पुण्य आणि शुभ कथा ऐकून,
स्कंद उवाच शृणुष्व मैत्रावरुणे द्वारवत्यां यदूद्वहः
स्कंद म्हणाला: ऐक, मैत्रावरुणी, द्वारावतीमध्ये यदूश्रेष्ठ काय घडले ते.
आविरासीत्स्वयं कृष्णः कृष्णवर्त्मप्रतापवान्
स्वतः कृष्ण प्रकट झाला, कृष्णमार्गाच्या तेजाने उजळलेला.
साशीतिलक्षं तस्यासन्कुमारा अर्कवर्चसः
त्याला ऐंशी हजार पुत्र होते, जे सूर्याच्या तेजासारखे झळकत होते.
अतीवरूपसंपन्ना अतीव सुमहाबलाः
ते अत्यंत सुंदर आणि फार मोठ्या बळाचे होते.
तांद्रष्टुं मानसः पुत्रो ब्रह्मणस्तपसांनिधिः । उरस्थलस्थ तुलसी मालया समलंकृतः
त्यांना पाहण्यासाठी ब्रह्मदेवाचा पुत्र मानस आला, जो तपस्येचा खजिना होता, छातीवर तुळशीमाळ घातलेला.
गोपीचंदननिर्यास लसदंगविलेपनः
त्याच्या अंगाला गोपीचंदनाचा चमकदार लेप लावलेला होता.
आजगामांबरचरो नारदो द्वारकापुरीम्
आकाशातून फिरणारे नारद द्वारका नगरीत आले.
तंदृष्ट्वा नारदं सर्वे विनम्रतरकंधराः
नारदांना पाहून सर्वांनी आदराने आपली माने वाकवली.
सांबः स्वरूपसौंदर्य गर्वसर्वस्वमोहितः 4.1.48.
सांब आपल्या रूपावर आणि सौंदर्यावर गर्व करून पूर्णपणे मोहून गेला होता.
सांबस्य तमभिप्रायं विज्ञाय स महामुनिः
महामुनी नारदांनी सांबाच्या मनातले हेतू ओळखले.
कृष्णोथ दृष्ट्वाऽऽगच्छंतं प्रत्युद्गम्य च नारदम्
कृष्णाने नारद येताना पाहिले आणि त्यांना भेटायला बाहेर गेला.
कृत्वा कथा विचित्रार्थास्तत एकांतवर्तिनः
विविध अर्थांनी गप्पा झाल्यावर ते दोघे एकांतात गेले.
अवश्यं किंचिदत्राऽस्ति यशोदानंदवर्धन
यशोदेच्या पुत्रा, इथे नक्कीच काहीतरी आनंद वाढवणारे आहे.
यूनां त्रिभुवनस्थानां सांबोऽतीव सुरूपवान्
तीनही लोकांतील तरुणांमध्ये सांब फारच देखणा आहे.
अपेक्षंते न मुग्धाक्ष्यः कुलं शीलं श्रुतं धनम्
भोळ्या डोळ्यांच्या स्त्रियांना कुळ, स्वभाव, विद्या किंवा धन याची पर्वा नसते.
अथवा विदितं नो ते वल्लवीनां विचेष्टितम्
किंवा तुला गवळणींचे वागणे आधीच माहीत असेल.
वामभ्रुवां स्वभावाच्च नारदस्य च वाक्यतः
सुंदर भुवया असलेल्या स्त्रियांच्या स्वभावामुळे आणि नारदांच्या बोलण्यामुळे,
तावद्धैर्यंचलाक्षीणां तावच्चेतोविवेकिता
डोलणाऱ्या डोळ्यांच्या स्त्रियांमध्ये जिथपर्यंत संयम असतो, तिथपर्यंत त्यांच्या मनात विवेक असतो.
इत्थं विवेचयंश्चित्ते कृष्णः क्रोधनदीरयम् 4.1.48.
असं मनात विचार करत असताना कृष्णाच्या मनात रागाची लाट उसळली.
सांबस्य वैकृतं किंचित्क्वचित्कृष्णोनवैक्षत
कृष्णाने कधीतरी सांबामध्ये काहीतरी दोष पाहिला.
कियत्यपि गते काले पुनरप्याययौ मुनिः
काही काळ गेला आणि पुन्हा एकदा तो मुनी परत आला.
बहिः क्रीडंतमाहूय सांबमित्याह नारदः
बाहेर खेळणाऱ्या सांबाला हाक मारून नारदांनी त्याचे नाव घेतले.