याभ्यामुत्पादिता चाहं याभ्यां च परिपालिता
ज्यांनी मला जन्म दिला आणि जपले,
अहो देहोप्यहोंगत्वं यथा पित्रोः पुरो मम
अरे, माझे शरीर आणि अस्तित्वही माझ्या पालकांसमोरच होते.
ब्रह्मचर्यं दृढं कृत्वा तप उग्रं चचार ह
तिने कठोर ब्रह्मचर्याचा संकल्प करून, तीव्र तपश्चर्या केली.
तस्यां तपस्यमानायामेकाच्छागी लघीयसी
तप करत असताना, ती दिवसाला फक्त एक हलका आहार घेत असे.
तृणपर्णादिकं किंचित्सायमभ्यवहृत्य सा
संध्याकाळी ती थोडे गवत, पाने वगैरेचाच अल्प आहार घेत असे.
तत इत्थं व्यतीतासु पंचषा सुसमासु च
अशा प्रकारे पाच-सहा वर्षे उत्तमपणे निघून गेली.
सन्निधावुत्तरार्कस्य तपस्यतीं सुलक्षणाम्
मावळत्या सूर्याच्या साक्षीने, ती सद्गुणी स्त्री तपश्चर्या करत राहिली.
ततो गिरिजया शंभुर्विज्ञप्तः करुणात्मना 4.1.47.
मग करुणेने भरलेल्या गिरिजेने शंभूला विनंती केली.
शर्वाणीगिरमाकर्ण्य ततः शर्वः कृपानिधिः
शर्वाणीचे शब्द ऐकून, मग शर्व, जो दयाळू आहे,
सुलक्षणे प्रसन्नोस्मि वरं वरय सुव्रते
सुंदर लक्षण असलेल्या सती, मी तुझ्यावर खूश आहे; तू एखादी वर माग.
सापि शंभोर्गिरं श्रुत्वा मुखपीयूषवर्षिणीम्
ती सुद्धा, शंभूचे मधुर बोल ऐकून, जणू काही त्याच्या तोंडातून अमृतच झरत होतं,
त्र्यक्षं प्रत्यक्षमावीक्ष्य वरदानोन्मुखं पुरः
तीने समोर उभ्या असलेल्या त्रिनेत्रधारी, वर देण्यास उत्सुक असलेल्या शंकराकडे पाहिलं.
किं वृणे यावदित्थं सा चिंतयेच्चारुमध्यमा
ती मनमोहक कटी असलेली स्त्री मनात विचार करू लागली, 'मी काय मागू?'
आत्मार्थं जीवलोकेस्मिन्को न जीवति मानवः
'या जीवांच्या जगात, कुणीही माणूस स्वतःसाठी खरं तर जगत नाही.'
अनया मत्तपोवृत्ति साक्षिण्या बह्वनेहसम्
'माझ्या या कठोर तपश्चर्येच्या साक्षीने, इतरांना मोठं कल्याण लाभो.'
परामृश्य मनस्येतत्प्राह त्र्यक्षं सुलक्षणा
हे मनात ठरवून, ती शुभलक्षण असलेली स्त्री त्रिनेत्रधारी देवाला म्हणाली,
अजशावी वराक्येषा तर्हि प्रागनुगृह्यताम्
'ही गरीब मेंढी, तिला आधी कृपा मिळू दे.'
इति वाचं निशम्येशः परोपकृतिशालिनीम् 4.1.47.
हे शब्द ऐकून, परोपकार करण्यात आनंद मानणारा प्रभू,
देवदवस्ततः प्राह देवि पश्य गिरींद्रजे
मग देव देवीला म्हणाला, 'हे गिरिराजकन्ये, पाहा!'
ते धन्याः सर्वलोकेषु सर्वधर्माश्रयाश्च ते
सर्व लोकांत तेच धन्य, जे सर्व धर्मांचे पालन करतात;
संचयाः सर्ववस्तूनां चिरं तिष्ठति नो क्वचित्
सर्व वस्तूंचा साठा कुठेही फार काळ टिकत नाही.
धन्या सुलक्षणा चैषा योग्याऽनुग्रहकर्मणि
ही सुलक्षणा खरंच धन्य आहे, कृपा करण्यास योग्य आहे.
सुलक्षणा शुभाचारा सखी मेस्तु शुभोद्यमा
सुलक्षणा, शुभ आचार असलेली आणि शुभ कार्यात तत्पर, माझी सखी होवो.
यथा जया च विजया यथा चैव जयंतिका
जशी जया आणि विजय, तशीच जयंतिका,
यथा चंपकमाला च यथा मलयवासिनी
जशी चंपकमाला आणि जशी मलयवासिनी,
अशोका च विशोका च यथा मलयगंधिनी
जशी अशोका आणि विशोका, तसेच मलयगंधिनी,
यथा च कोकिलालापा यथा मधुरभाषिणी
जसा कोकिळाचा गोड आवाज, जशी मधुर बोलणारी स्त्री,
दृगंचलेंगितज्ञा च यथा कृतमनोरथा 4.1.47.
डोळ्यांच्या आणि भुवयांच्या हालचाली समजणारी, जशी आपली इच्छा पूर्ण झालेली असते,
अतिप्रिया भवित्री मे यद्बाल ब्रह्मचारिणी
ही मला फारच प्रिय होईल, मुला, कारण ती कुमारिका असून ब्रह्मचर्य पाळणारी आहे.
दिव्यांबरा दिव्यगंधा दिव्यज्ञानसमन्विता
ती दिव्य वस्त्र परिधान केलेली, दिव्य सुवास असलेली आणि दिव्य ज्ञानाने युक्त आहे.