उत्तंक उवाच किंचिद्ग्राह्यं त्वया स्वामिन्सन्तोषो जायते मम
उत्तंक म्हणाला — स्वामी, तुमच्याकडून काहीतरी घ्यायचं आहे, ते झाल्यावर मला समाधान वाटेल.
नेच्छाम्यहं धनं त्वत्तः सुखं गच्छ गृहं प्रति
माझ्या कडून तुला धन नको, तू आनंदाने आपल्या घरी जा.
इत्युक्तो गुरुणा सोऽपि मातरं चाभ्यभाषत
गुरूजींनी असं सांगितल्यावर त्यानेही आपल्या आईशी बोललं.
मदयन्ती प्रिया तस्य धर्मपत्नी यशस्विनी
मदयंती ही त्याची प्रिय आणि धर्मनिष्ठ पत्नी होती, तिचं नाव सर्वत्र प्रसिद्ध होतं.
कुण्डलेऽथानय क्षिप्रं मदयंत्याश्च पुत्रक
मदयंतीकडून लवकर कुंडलं आण, बाळा.
इत्युक्तो गुरुपत्न्या स प्रस्थितः सत्वरं तदा
गुरुपत्नीनं असं सांगितल्यावर तो लगेच निघून गेला.
दृष्ट्वा प्राह तदा विप्रं भक्षणार्थमुपस्थितम् 7.3.2.
त्या वेळी अन्नासाठी आलेल्या ब्राह्मणाला पाहून तिने त्याच्याशी बोलली.
देहि मे कुण्डले तात दत्त्वाऽहं गुरवे पुनः
माझ्याकडे कुंडलं दे, बाळा; मी ती गुरूजींना परत देईन.
तां त्वमासाद्य यत्नेन जीवितव्यभयाद्द्विज
तू तिच्याजवळ जाऊन प्रयत्न कर, ब्राह्मण, कारण तुझं जीवन त्यावर अवलंबून आहे.
याच्यतां मम वाक्येन सा ते दास्यति कुण्डले
माझ्या सांगण्यावरून तिच्याकडे माग, ती तुला कुंडलं देईल.
देहि मे कुण्डले देवि सौदासस्त्वां समादिशत्
माझ्याकडे कुंडलं दे, देवी; सौदासाने तुला असं सांगितलं आहे.
अभिज्ञानं त्वमानीय नृपस्य द्विज दर्शय
राजाचा ओळखीचा चिन्ह घेऊन ये आणि ते त्याला दाखव, ब्राह्मण.
स गत्वा त्वरितं भूपमभिज्ञानमयाचत
तो लगेच राजाकडे गेला आणि ओळखीचं चिन्ह मागितलं.
गत्वैवं ब्रूहि तां साध्वीं मम वाक्यं द्विजोत्तम
तू त्या सती स्त्रीकडे जाऊन माझं हे वचन सांग, श्रेष्ठ ब्राह्मण.
ततोऽसौ प्रददौ तस्मै गृह्ण मे कुण्डले द्विज
मग त्याने त्याला कुंडलं देत म्हटलं, 'हे कुंडलं घे, ब्राह्मण.'
एते च वांछते नित्यं तक्षको द्विज कुण्डले कौतुकात्पुनरागत्य राजानं वाक्यमब्रवीत्॥7.3.2.
तक्षक नेहमी ही कुंडलं मिळवायचा प्रयत्न करतो, ब्राह्मण; कुतूहलाने तो पुन्हा आला आणि राजाला सांगितलं.
अभिज्ञानान्मया भूप सम्प्राप्ते दीप्तकुण्डले
राजा, जेव्हा तेजस्वी कुंडले आली, तेव्हा मी त्यांना त्यांच्या चिन्हांवरून ओळखले.
कौतुकाद्वद मे राजन्स्वकार्ये च यथास्थितम्
राजा, मला उत्सुकता आहे, म्हणून कृपया सांग, आणि तुझ्या स्वतःच्या गोष्टीही जशा आहेत तशा सांग.
असन्तुष्टा दुर्गतिदाः सद्यो मम यथा पुरा
जे असमाधानी आहेत आणि संकट आणतात, ते पूर्वीप्रमाणे लगेचच माझ्यासाठी तसे झाले.
एतावान्मम शापोऽयं वसिष्ठस्य महात्मनः
महात्मा वसिष्ठ यांनी मला दिलेला शाप इतकाच आहे.
तदा दोषविनिर्मुक्तो भविष्यसि न संशयः सात्त्विकं धाम चापन्नो गच्छ विप्र नमोऽस्तु ते
मग तू दोषमुक्त होशील, यात शंका नाही. सात्त्विक लोकांत जाऊन, ब्राह्मण, तुला माझा नमस्कार.
गच्छंश्चातिक्षुधाविष्टो ऽपश्यद्बिल्वफलानि सः
जात असताना, त्याला प्रचंड भूक लागली होती आणि त्याने बेलाची फळे पाहिली.
ततः कृष्णाजिने बद्ध्वा कुण्डले न्यस्य भूतले
मग त्याने काळ्या कृष्णमृगाच्या कातडीत कुंडले बांधली आणि ती जमिनीवर ठेवली.
एतस्मिन्नेव काले तु तक्षकः पन्नगोत्तमः
त्याच वेळी, सर्पांमध्ये श्रेष्ठ असलेला तक्षक तिथे आला.
अथोत्तंकः फलाहारी अवतीर्य धरातले
मग उत्तंकाने फळे गोळा केली आणि तो जमिनीवर उतरला.
स दृष्ट्वा सम्मुखं प्राप्तं समीपं पन्नगोत्तमः 7.3.2.
तो समोर येत असताना, सर्पांचा श्रेष्ठ तक्षक त्याला जवळ येताना पाहत होता.
उत्तंकोऽपि बिलं प्राप्तः प्रविश्य तमसावृतम्
उत्तंकही त्या बिलाजवळ पोहोचला आणि अंधारात लपलेल्या त्या बिलात शिरला.
तं तथा दुःखितं दृष्ट्वा सक्लेशं गुरुकार्यतः
गुरुच्या कामामुळे खूप दुःखी आणि त्रासलेला तो पाहून—
ततो विदारयामास स शीघ्रं धरणीतलम्
मग त्याने पटकन धरतीचे पृष्ठ फाडले.
सोऽपश्यद्वाजिनं तत्र सर्वश्वेतं गुणान्वितम्
तिथे त्याने पूर्णपणे पांढरा आणि गुणी असा घोडा पाहिला.