जलस्य धारणं मूर्ध्नि विश्वेश स्नानजन्मनः 4.1.41.
हे विश्वाचे स्वामी, डोक्यावर पाणी ठेवणे म्हणजे स्नानाचा मूळ आरंभ आहे.
तानि चिह्नानि कतिचिद्ब्रूहि मे परिपृच्छतः
मी विचारतो आहे, त्या काही चिन्हांबद्दल मला सांग.
मृत्यौ निकटमापन्ने मुने तानि निशामय
मुनिवर, मृत्यू जवळ आल्यावर ती चिन्हं नीट पाहा.
याम्यनासापुटे यस्य वायुर्वाति दिवानिशम्
ज्याच्या श्वासाचा प्रवाह दिवसरात्र यमाच्या नाकाच्या मार्गाने चालतो,
अहोरात्रं त्र्यहोरात्रं रविर्वहति संततम्
एक दिवस-रात्र किंवा तीन दिवस-रात्र सतत सूर्य त्याला वाहतो,
वहेन्नासापुटयुगे दशाहानि निरंतरम्
दहा दिवस सलग दोन्ही नाकपुड्यांतून तो वाहत राहिला,
नासावर्त्म द्वयं हित्वा मातरिश्वा मुखाद्वहेत्
श्वास दोन्ही नाकपुड्या सोडून तोंडातून बाहेर पडू लागला,
अकस्मादेवयत्काले मृत्युः सन्निहितो भवेत्
अचानक त्या वेळी मृत्यू अगदी जवळ येतो,
सूर्ये सप्तमराशिस्थे जन्मर्क्षस्थे निशाकरे
सूर्य सातव्या राशीत असताना किंवा जन्मनक्षत्र चंद्राजवळ असताना,
अकस्माद्वीक्षते यस्तु पुरुषं कृष्णपिंगलम्
जो माणूस अचानक काळसर-पिवळसर रंगाचा पुरुष पाहतो,
यस्य बीजं मलं मूत्रं क्षुतं मूत्रं मलं तु वा 4.1.42.
ज्याचे वीर्य, मल, मूत्र किंवा शिंक, किंवा मूत्र किंवा मल,
व्यभ्रेह्नि वारिपूर्णास्यः पृष्ठीकृत्य दिवाकरम्
आकाश निरभ्र असताना, तोंडात पाणी भरून, सूर्याकडे मागे वळून पाहतो,
अरुंधतीं ध्रुवं चैव विष्णोस्त्रीणिपदानि च
अरुंधती, ध्रुव आणि विष्णूची तीन पावलं,
अरुंधती भवेज्जिह्वा ध्रुवो नासाग्रमुच्यते
अरुंधती म्हणजे जिभा, ध्रुव म्हणजे नाकाचा टोक असं म्हटलं जातं.
वेत्ति नीलादिवर्णस्य कटम्लादिरसस्यहि
तो निळा रंग आणि कडवट, आंबट चव ओळखतो.
षण्मासमृत्योर्मर्त्यस्य कंठोष्ठरसना रदाः
मृत्यूच्या सहा महिने आधी माणसाचे घसा, ओठ, जीभ आणि दात,
रेतः करजनेत्रांता नीलिमानं भजंति चेत्
वीर्य, बोटं किंवा डोळे निळसर दिसू लागले,
द्रुतमारुह्यशरठस्त्रिवर्णो यस्य मस्तके
डोक्यावर झपाट्याने तीन रंगांची रेघ उमटली,
सुस्नातस्यापि यस्याशु हृदयं परिशुष्यति 4.1.42.
जो माणूस नीट स्नान करूनही लगेच मनाने कोरडा होतो,
प्रतिबिंबं भवेद्यस्य पदखंडपदाकृति
ज्याच्या प्रतिबिंबात तुकडे किंवा तडा पडलेला दिसतो,
छाया प्रकंपते यस्य देहबंधेपि निश्चले
ज्याची सावली शरीर स्थिर असतानाही हलताना दिसते,
निजस्य प्रतिबिंबस्य नीराज्यमुकुरादिषु
पाण्यात, तुपात किंवा आरशात ज्याला स्वतःचे प्रतिबिंब दिसत नाही,
मतिर्भ्रश्येत्स्खलेद्वाणी धनुरैद्रं निरक्षितै
ज्याचे मन गोंधळते, वाणी अडखळते किंवा धनुष्याचा दोर हातातून सुटतो,
दिवा च तारकाचक्रं रात्रौ व्योमवितारकम्
कोणी दिवसा ताऱ्यांचा गोळा किंवा रात्री आकाश ताऱ्यांनी भरलेले पाहतो,
भूरुहे भूधराग्रे च गंधर्वनगरालयम्
झाडावर किंवा डोंगराच्या टोकावर गंधर्वांचे शहर दिसते,
सर्वेष्वेतेषु चिह्नेषु यद्येकमपि वीक्षते
या सर्व चिन्हांपैकी एक जरी कोणी पाहतो,
करावरुद्ध श्रवणः शृणोति न यदा ध्वनिम्
हातांनी कान झाकूनही ज्याला कोणताही आवाज ऐकू येत नाही,
यः पश्येदात्मनश्छायां दक्षिणाशा समाश्रिताम्
जो आपली सावली दक्षिण दिशेला पडलेली पाहतो,
प्रोह्यते भक्ष्यते वापि पिशाचासुरवायसैः 4.1.42.
जो पिशाच्च, असुर किंवा कावळ्यांनी हाकलला जातो किंवा खाल्ला जातो,
रासभैः करभैः कीशैः श्वेनैरश्वतरैर्बकैः
गाढव, उंट, माकड, कुत्रा, खच्चर किंवा बगळ्यांनी,