सर्वत्र ममता शून्यः सर्वत्र समतायुतः
सर्व ठिकाणी आपलेपणा नसलेला, सर्वत्र मन शांत ठेवणारा.
ध्यानं शौचं तथा भिक्षा नित्यमेकांतशीलता 4.1.41.
ध्यान, स्वच्छता, भिक्षा आणि नेहमी एकटेपणा पाळणे.
वार्षिकांश्चतुरोमासान्विहरेन्न यतिः क्वचित्
संन्यासीने कधीही कुठेही चार महिन्यांचा पावसाळा थांबू नये.
गच्छेत्परिहरन्जन्तून्पिबेत्कं वस्त्रशोधितम्
तो चालताना जंतू टाळावा आणि कपड्याने गाळलेले पाणी प्यावे.
चरेदात्मसहायश्च निरपेक्षो निराश्रयः
तो स्वतःच आपला सोबती असावा, कोणत्याही आधाराशिवाय, अपेक्षेशिवाय वागावे.
कुसुंभवासा दंडाढ्यो भिक्षाशी ख्यातिवर्जितः
रूक्ष वस्त्र घालणारा, काठी घेणारा, भिक्षेवर जगणारा आणि प्रसिद्धीपासून दूर राहणारा.
न ग्राह्यं तैजसं पात्रं भिक्षुकेण कदाचन
भिक्षुकाने कधीही धातूचे भांडे स्वीकारू नये.
गोसहस्रवधं पापं श्रुतिरेषा सनातनी
हे प्राचीन शास्त्र सांगते की, असे करणे म्हणजे हजार गायी मारण्याइतके पाप आहे.
कोटिद्वयं ब्रह्मकल्पं कुंभीपाकी न संशयः
दोन कोटी ब्रह्मदेवाच्या जन्मांपर्यंत, यात शंका नाही, कुंभिपाक नरकात राहावे लागते.
विधूमेसन्न मुसले व्यंगारे भुक्तवज्जने
धूर नसताना, मुसळाशिवाय, कोळशात, जणू माणसे खात असल्यासारखे.
अल्पाहारो रहःस्थायी त्त्विंद्रियार्थेष्वलोलुपः
थोडे अन्न खाणारा, एकांतात राहणारा, इंद्रियांच्या सुखाला न लोभणारा.
आश्रमे तु यतिर्यस्य मुहूर्तमपि विश्रमेत् 4.1.41.
संन्याशाने आश्रमात जरी क्षणभर विश्रांती घेतली,
संचितं यद्ग्रहस्थेन पापमामरणांतिकम्
गृहस्थाने मृत्यूपर्यंत साठवलेले पाप,
दृष्ट्वा जराभिभवनमसह्यं रोगपीडितम्
वृद्धापकाळाचे असह्य वर्चस्व आणि आजारांची यातना पाहून,
नानायोनि निवासं च वियोगं च प्रियैः सह
नानाविध जन्म घेणे आणि प्रियजनांपासून वेगळे होणे,
पुनर्निरयसंवासंनानानरकयातनाः
पुन्हा नरकात राहणे, वेगवेगळ्या नरकातील यातना भोगणे,
देहेष्वनित्यतां दृष्ट्वा नित्यता परमात्मनः
शरीर नाशवंत आहे हे पाहून आणि परमात्मा शाश्वत आहे हे जाणून,
करपात्रीति विख्याता भिक्षापात्रविवर्जिता
हातच भिक्षेचे पात्र म्हणून ओळखले जाते, भिक्षेचे वेगळे भांडे नसते.
आश्रमांश्चतुरस्त्वेवं क्रमादासेव्य पंडितः
ज्ञानी माणूस या चार आश्रमांचे एकामागून एक पालन करावे.
असंयतः कुबुद्धीनामात्मा बंधाय कल्पते
ज्यांचे मन वशात नाही आणि ज्यांची बुद्धी चुकीची आहे, त्यांच्यासाठी आत्मा बंधनाचे कारण ठरतो.
श्रुति स्मृति पुराणं च विद्योपनिषदस्तथा
वेद, स्मृती, पुराणे आणि तसेच उपनिषदे हे ज्ञानाचे स्रोत आहेत.
वेदानुवचनं ज्ञात्वा ब्रह्मचर्य तपो दमः 4.1.41.
वेदांचे पठण शिकून, ब्रह्मचर्य, तप आणि मनावर नियंत्रण ठेवावे.
स हि सर्वैर्विजिज्ञास्य आत्मैवाश्रमवर्तिभिः
सर्व आश्रमात राहणाऱ्यांसाठी आत्माच जाणून घ्यायचा आहे.
आत्मज्ञानेन मुक्तिः स्यात्तच्च योगादृते नहि
आत्मज्ञानानेच मुक्ती मिळते, आणि ते योगाशिवाय शक्य नाही.
नारण्यसंश्रयाद्योगो न नानाग्रंथ चिंतनात्
वनात राहून किंवा अनेक ग्रंथांचा विचार करून योग साधता येत नाही.
न च पद्मासनाद्योगो न वा घ्राणाग्रवीक्षणात्
कमळासनावर बसून किंवा नाकाच्या टोकाकडे पाहूनही योग मिळत नाही.
अभियोगात्सदाभ्यासात्तत्रैव च विनिश्चयात्
परंतु सातत्याने प्रयत्न, नेहमीचा सराव आणि ठाम निश्चय यानेच योग साधता येतो.
आत्मक्रीडस्य सततं सदात्ममिथुनस्य च
नेहमी आत्म्यात रमणे आणि सतत आत्म्याशी एकरूप होणे आवश्यक आहे.
अत्रात्मव्यतिरेकेण द्वितीयं यो न पश्यति
इथे जो आत्म्याशिवाय दुसरे काही पाहत नाही,
संयोगस्त्वात्ममनसोर्योग इत्युच्यते बुधैः
आत्मा आणि मन यांचा संयोग हाच ज्ञानी लोकांच्या मते योग आहे.