अथो मृदं समादाय जंतुकर्करवर्जिताम्
यानंतर, कीटक आणि खड्यांपासून मुक्त अशी माती घ्यावी.
गुह्ये दद्यान्मृदं चैकां पायौ पंचांबुसां तराः 4.1.35.
गुप्तांगात एक मातीचा गोळा आणि गुदद्वारात पाच गोळे पाण्यासह ठेवावेत.
एकैकां पादयोर्दद्यात्तिस्रः पाण्योर्मृदस्तथा
प्रत्येक पायावर एक आणि दोन्ही हातांवर तीन मातीचे गोळे ठेवावेत.
क्रमाद्द्वैगुण्यमेतस्माद्ब्रह्मचर्यादिषु त्रिषु
क्रमाने, ब्रह्मचर्यापासून सुरू होणाऱ्या तीन अवस्थांमध्ये मातीचे प्रमाण दुप्पट करावे.
रुज्यर्धं च तदर्धं च पथि चौरादि बाधिते
चोर किंवा अशा संकटांमुळे वाटेत अडथळा आल्यास, नियमापेक्षा निम्मे किंवा त्याच्याही अर्धे प्रमाण चालते.
अपि सर्वनदीतोयैर्मृत्कूटैश्चापि गोमयैः
सर्व नद्यांचे पाणी, मातीचे गोळे किंवा गायीचे शेण यांचाही वापर करता येतो.
आर्द्रधात्रीफलोन्माना मृदः शौचे प्रकीर्तिताः प्रागास्य उदगास्योवा सूपविष्टः शुचौ भुवि
शुद्धीसाठी लागणाऱ्या मातीचे प्रमाण ताज्या धात्रीच्या फळाएवढे असावे, आणि स्वच्छ जमिनीवर पूर्व किंवा उत्तर दिशेला तोंड करून बसावे.
अनुष्णाभिरफेनाभिरद्भिर्हृद्गाभिरत्वरः
पाणी किंचित गरम, फेसरहित, हृदयापर्यंत पोहोचणारे आणि पटकन घेतलेले असावे.
कंठगाभिर्नृपः शुद्ध्येत्तालुगाभिस्तथोरुजः
पाणी गळ्यापर्यंत गेले की शुद्धी होते; ज्यांना वेदना असतील त्यांनी ते तोंडाच्या वरच्या भागापर्यंत नेले तरी चालते.
शिरः प्रावृत्य कंठं वा जले मुक्तशिखोऽपि च
पाण्यात असताना डोके किंवा गळा झाकावा, आणि केस मोकळे ठेवले तरी हरकत नाही.
त्रिः पीत्वांबु विशुद्ध्यर्थं ततः खानि विशोधयेत् 4.1.35.
शुद्धीसाठी तोंडात तीनदा पाणी घेऊन नंतर शरीरातील छिद्रे स्वच्छ करावीत.
अंगुलीभिस्त्रिभिः पश्चात्पुनरास्यं स्पृशेत्सुधीः
नंतर, तीन बोटांनी पुन्हा तोंडाला स्पर्श करावा.
अंगुष्ठानामिकाग्राभ्यां चक्षुः श्रोत्रे पुनः पुनः
अंगठा आणि अनामिका यांच्या टोकांनी डोळे आणि कान वारंवार स्पर्श करावेत.
स्पृष्ट्वा तलेन हृदयं समस्ताभिः शिरः स्पृशेत्
हाताच्या तळव्याने हृदयाला स्पर्श करून, सर्व बोटांनी डोके स्पर्श करावे.
आचांतः पुनराचामेत्कृते रथ्योपसर्पणे
शुद्धीमध्ये खंड पडला किंवा सार्वजनिक रस्त्यावर गेल्यावर, पुन्हा शुद्धी करावी.
सुप्त्वा वासः परीधाय तथा दृष्ट्वाप्यमंगलम्
झोपून उठल्यावर, कपडे घातल्यावर किंवा काही अशुभ पाहिल्यावर पुन्हा शुद्धी करावी.
अथो मुखविशुद्ध्यर्थं गृह्णीयाद्दंतधावनम्
मग तोंड शुद्ध करण्यासाठी दात घासण्याची काडी घ्यावी.
प्रतिपद्दर्शषष्ठीषु नवम्यां रविवासरे
प्रथम, सहावी, नववी तिथी आणि रविवारी,
अलाभे दंतकाष्ठानां निषिद्धे वाथ वासरे
दात घासण्याची काडी न मिळाल्यास किंवा वर्ज्य दिवशी,
कनिष्ठाग्र परीमाणं सत्वचं निर्व्रणं ऋजुम्
ती काडी लहान बोटाएवढी जाडीची, सालासकट, न तुटलेली आणि सरळ असावी.
एकैकांगुलह्रासेन वर्णेष्वन्येषु कीर्तितम् 4.1.35.
इतर लाकडांसाठी ती एक बोटभर लहान असावी असे सांगितले आहे.
शम्यपामार्गखर्जूरीशेलुश्रीपर्णिपीलुजम्
शम्य, अपामार्ग, खर्जूर, शेलू, श्रीपर्णी आणि पीलू या लाकडांचा वापर योग्य आहे.
क्षीरवृक्षोद्भवं वापि प्रशस्तं दंतधावनम्
दूधाळ झाडाची काडी वापरून दात घासणे उत्तम मानले जाते.
अन्नाद्याय व्यूहध्वं सोमोराजाय मा गमत्
अन्नासाठी आणि जगण्यासाठी तुम्ही नीटपणे उभे राहा; सोमराज जाऊ नये.
आयुर्बलं यशो वर्चः प्रजाः पशु वसूनि च
दीर्घायुष्य, बळ, कीर्ती, तेज, संतती, जनावरे आणि संपत्ती मिळते.
मंत्रावेतौ समुच्चार्य यः कुर्याद्दंतधावनम्
जो कोणी हे दोन मंत्र उच्चारून दात घासतो,
मुखे पर्युषिते यस्माद्भवेदशुचिभाग्नरः
जेव्हा तोंडात जुनी वास येते, तेव्हा माणसात अशुद्धता निर्माण होते.
उपवासेपि नो दुष्येद्दंतधावनमंजनम्
उपवासाच्या दिवशीसुद्धा दात घासणे आणि काजळ लावणे चुकीचे नाही.
प्रातःसंध्यां ततः कुर्याद्दंतधावनपूर्विकाम्
त्यांनंतर, दात घासून सकाळची संध्या करावी.
प्रातःस्नानाद्यतःशुद्ध्येत्कायोयं मलिनः सदा
सकाळी स्नान केल्याने नेहमीच असणारे शरीराचे अशुद्धपण दूर होते.