सा प्रत्यहं ज्ञानवाप्यां स्नायं स्नायं शिवालये 4.1.33.
ती रोज ज्ञानाच्या तळ्यात आणि शिवाच्या मंदिरात पुन्हा पुन्हा स्नान करते.
तत्पादप्रतिबिंबेषु रेखा शष्पांकुरं चरन्
तिच्या पायांच्या प्रतिबिंबात एक रेषा गवताच्या कोवळ्या पातीसारखी हलते.
तदास्य पंकजं हित्वा यूनां नेत्रालिमालया
त्या वेळी, तिच्या कमळासारख्या चेहऱ्यापासून दूर जाऊन, तरुणांच्या डोळ्यांचा झुंड हारासारखा गुंफतो.
सुलोचनापि सा कन्या प्रेक्षेतास्यं न कस्यचित्
ती सुंदर डोळ्यांची कन्या असूनही, ती कोणाच्याही चेहऱ्याकडे पाहत नाही.
सुशीला शीलसंपन्ना रहस्तद्विरहातुरैः
ती सुसंस्कृत आणि सद्गुणी असूनही, एकटीच राहून विरहाने व्याकुळ होते.
धनैस्तस्याजनेतापि युवभिः प्रार्थितो बहु
तिचे मन धनाने जिंकता येईल असे असले तरी, अनेक तरुणांनी तिला मिळवण्यासाठी प्रयत्न केले.
ज्ञानोदतीर्थभजनात्सा सुशीला कुमाग्किा
ती ज्ञानाच्या उदयाने आणि तीर्थांची भक्ती केल्यामुळे सद्गुणी झाली, हे कुमार्गिया.
कदाचिदेकदा तां तु प्रसुप्तां सदनांगणे
कधीतरी एकदा ती आपल्या घराच्या अंगणात झोपलेली असताना,
व्योमवर्त्मनितां रात्रौ यावन्मलयपर्वतम्
रात्रीच्या वेळी, आकाशातून प्रवास करत ती मलय पर्वतापर्यंत गेली,
राक्षसो भीषणवपुः कपालकृतकुंडलः
तेव्हा एक भयंकर रूपाचा राक्षस, ज्याच्या कानात कवटींची कुंडले होती,
राक्षस उवाच ममदृग्गोचरं यातो विद्याधरकुमारक 4.1.33.
राक्षस म्हणाला: "विद्याधर कुमार माझ्या नजरेस पडला आहे."
इति श्रुत्वाथ सा वाक्यं व्याघ्राघ्राता मृगी यथा
हे शब्द ऐकून ती वाघाच्या वासाने घाबरलेल्या हरिणीसारखी दचकली.
निजघान त्रिशूलेन रक्षो विद्याधरं च तम्
त्या राक्षसाने आपल्या त्रिशूळाने त्या विद्याधराला मारले.
तद्भीषणत्रिशूलेन भिन्नोस्को महाबलः
त्या भयंकर त्रिशूळाने तो बलवान वीर छातीतून भेदला गेला.
नरमांसवसामत्तं विद्युन्मालिनमाहवे
मानवी मांस व चरबीच्या नशेत, वीजेसारखा तेजस्वी, तो युद्धात उभा होता.
राक्षसो मृत्युवशगो वज्रेणेव महीधरः
मृत्यूच्या वश झालेला तो राक्षस जणू वज्राने फोडलेल्या पर्वतासारखा पडला.
उवाच गद्गदं वाक्यं विघूर्णित विलोचनः
त्याच्या डोळ्यांत घोळ उमटला आणि तो तुटक शब्दांत बोलू लागला.
जहौ प्राणान्रणे वीरस्तां प्रियां परितः स्मरन्
त्या वीराने रणांगणात आपल्या प्रियेचा आठव आठवत प्राण सोडला.
अनन्यपूर्वसंस्पर्श सुखं समनुभूय सा
तिला पूर्वी कधीही न मिळालेला स्पर्शाचा आनंद तिने अनुभवला.
लिंगत्रयशरीरिण्यास्तस्याः सान्निध्यतः स हि
ती तीन लिंगांचे चिन्ह असलेली तिच्या उपस्थितीमुळे,
रणे पणीकृतप्राणो विद्याधरसुतोपि सः 4.1.33.
रणात प्राण पणाला लावलेला विद्याधरांचा पुत्रही,
ध्यायंती सापि तं बाला विद्याधरकुमारकम्
ती तरुणीही त्या विद्याधर कुमाराचा सतत ध्यान करत होती.
सुतो मलयकेतोस्तां कालेन परिणीतवान्
काळानुसार, मलयकेतूचा पुत्र तिच्याशी विवाहबद्ध झाला.
सापि प्राग्वासनायोगाल्लिंगार्चनरता सती
ती पूर्वजन्मीच्या सवयीमुळे, लिंगपूजेत नेहमीच मग्न राहिली.
मुक्ता वैदूर्य माणिक्य पुष्परागेभ्य एव सा
ती मोत्यांनी, वैडूर्य रत्नांनी, माणिकांनी आणि लाल फुलांनी सजलेली होती.
कलावती माल्यकेतुं पतिं प्राप्य पतिव्रता
कलावती ही आपल्या पतीवर निष्ठावान होती आणि तिला माळ्यकेतू हा पती मिळाला.
एकदा कश्चिदौदीच्यो माल्यकेतुं नरेश्वरम्
एकदा एका उत्तरेकडील व्यक्तीने नरराज माळ्यकेतूला भेट दिली.
मुहुर्मुहुः प्रपश्यंती रहसि प्राणदेवताम्
ती वारंवार गुप्तपणे आपल्या प्राणसखा पतीकडे प्रेमाने पाहत होती.
क्षणमुन्मील्य नयने कृत्वा नेत्रातिथिं पटीम्
क्षणभर डोळे उघडून तिने आपल्या नजरेला जणू पाहुण्यासारखे केले आणि नजरेने पडदा विणला.
संभेदोयमसे रम्य उपलोलार्कमग्रतः 4.1.33.
हा रम्य संगम जणू आमच्या समोर खेळणाऱ्या सूर्यासारखा आहे.