तच्चारुलोचनक्षेत्रे विचरंतौ च खंजनौ 4.1.33.
तिच्या सुंदर डोळ्यांच्या अंगणात दोन पांढऱ्या पाखरं मुक्तपणे भटकताना दिसतात.
सुदत्या रदनश्रेणी छेदेषु विषमेषुणा
सुदतीच्या दातांच्या ओळीत, त्या थोड्या फटींमध्ये, एक तीक्ष्ण बाण दडलेला आहे.
प्रायो मदन भूपाल हर्म्य रत्नांतरे शुभे
राजा, मदन नेहमी तिच्या रत्नजडित राजमहालाच्या सुंदर अंतरभागात वास करतो.
स्वर्गे मर्त्ये च पाताले नैषा रेखा क्वचित्स्त्रियाम्
स्वर्गात, पृथ्वीवर किंवा पाताळात, अशा प्रकारची रेषा कोणत्याही स्त्रीमध्ये कधीच आढळत नाही.
शंके चित्त भुवो राज्ञो लसत्पटकुटीद्वयम्
मना, मला वाटते राजाचे मन तिच्या चमकणाऱ्या वस्त्राच्या दोन घड्यांमध्ये अडकले आहे.
अनंगभू नियमतोऽदृश्ये मध्ये नतभ्रुवः
अनंगभू, नेहमीच तिच्या वाकलेल्या भुवईंच्या मध्ये अदृश्य असा तो असतो.
तस्या नाभीदरीं प्राप्य कंदर्पोऽनंगता गतः
तिच्या नाभीच्या खोलगट भागात पोहोचल्यावर कामदेव जणू देहहीन झाला आहे.
गुरुणैतन्नितंबेन महामन्मथ दीक्षया
तिच्या भरदार कंबरेमुळे, महा-मदनाच्या दीक्षा विधीसारखे काही घडते.
ऊरुस्तंभेन चैतस्याः स्तंभवत्कस्यनो मनः
तिच्या मांड्यांच्या स्तंभामुळे, कोणाचे मन स्थिर राहणार नाही?
पादांगुष्ठनखज्योतिः प्रभया कस्य न प्रभा
तिच्या पायाच्या अंगठ्याच्या नखातून निघणाऱ्या प्रकाशामुळे कोणाची तेजस्विता फिकी पडणार नाही?
सा प्रत्यहं ज्ञानवाप्यां स्नायं स्नायं शिवालये 4.1.33.
ती रोज ज्ञानाच्या तळ्यात आणि शिवाच्या मंदिरात पुन्हा पुन्हा स्नान करते.
तत्पादप्रतिबिंबेषु रेखा शष्पांकुरं चरन्
तिच्या पायांच्या प्रतिबिंबात एक रेषा गवताच्या कोवळ्या पातीसारखी हलते.
तदास्य पंकजं हित्वा यूनां नेत्रालिमालया
त्या वेळी, तिच्या कमळासारख्या चेहऱ्यापासून दूर जाऊन, तरुणांच्या डोळ्यांचा झुंड हारासारखा गुंफतो.
सुलोचनापि सा कन्या प्रेक्षेतास्यं न कस्यचित्
ती सुंदर डोळ्यांची कन्या असूनही, ती कोणाच्याही चेहऱ्याकडे पाहत नाही.
सुशीला शीलसंपन्ना रहस्तद्विरहातुरैः
ती सुसंस्कृत आणि सद्गुणी असूनही, एकटीच राहून विरहाने व्याकुळ होते.
धनैस्तस्याजनेतापि युवभिः प्रार्थितो बहु
तिचे मन धनाने जिंकता येईल असे असले तरी, अनेक तरुणांनी तिला मिळवण्यासाठी प्रयत्न केले.
ज्ञानोदतीर्थभजनात्सा सुशीला कुमाग्किा
ती ज्ञानाच्या उदयाने आणि तीर्थांची भक्ती केल्यामुळे सद्गुणी झाली, हे कुमार्गिया.
कदाचिदेकदा तां तु प्रसुप्तां सदनांगणे
कधीतरी एकदा ती आपल्या घराच्या अंगणात झोपलेली असताना,
व्योमवर्त्मनितां रात्रौ यावन्मलयपर्वतम्
रात्रीच्या वेळी, आकाशातून प्रवास करत ती मलय पर्वतापर्यंत गेली,
राक्षसो भीषणवपुः कपालकृतकुंडलः
तेव्हा एक भयंकर रूपाचा राक्षस, ज्याच्या कानात कवटींची कुंडले होती,
राक्षस उवाच ममदृग्गोचरं यातो विद्याधरकुमारक 4.1.33.
राक्षस म्हणाला: "विद्याधर कुमार माझ्या नजरेस पडला आहे."
इति श्रुत्वाथ सा वाक्यं व्याघ्राघ्राता मृगी यथा
हे शब्द ऐकून ती वाघाच्या वासाने घाबरलेल्या हरिणीसारखी दचकली.
निजघान त्रिशूलेन रक्षो विद्याधरं च तम्
त्या राक्षसाने आपल्या त्रिशूळाने त्या विद्याधराला मारले.
तद्भीषणत्रिशूलेन भिन्नोस्को महाबलः
त्या भयंकर त्रिशूळाने तो बलवान वीर छातीतून भेदला गेला.
नरमांसवसामत्तं विद्युन्मालिनमाहवे
मानवी मांस व चरबीच्या नशेत, वीजेसारखा तेजस्वी, तो युद्धात उभा होता.
राक्षसो मृत्युवशगो वज्रेणेव महीधरः
मृत्यूच्या वश झालेला तो राक्षस जणू वज्राने फोडलेल्या पर्वतासारखा पडला.
उवाच गद्गदं वाक्यं विघूर्णित विलोचनः
त्याच्या डोळ्यांत घोळ उमटला आणि तो तुटक शब्दांत बोलू लागला.
जहौ प्राणान्रणे वीरस्तां प्रियां परितः स्मरन्
त्या वीराने रणांगणात आपल्या प्रियेचा आठव आठवत प्राण सोडला.
अनन्यपूर्वसंस्पर्श सुखं समनुभूय सा
तिला पूर्वी कधीही न मिळालेला स्पर्शाचा आनंद तिने अनुभवला.
लिंगत्रयशरीरिण्यास्तस्याः सान्निध्यतः स हि
ती तीन लिंगांचे चिन्ह असलेली तिच्या उपस्थितीमुळे,