कृतकूपोदकस्नानः कृतैतल्लिंगपूजनः
त्या विहिरीचं पाणी अंगावर घेऊन, ते लिंग पूजल्यास,
न कुष्ठं न च विस्फोटा नरंघा न विचर्चिका
कुठलाही कुष्ठरोग, फोड, गाठी किंवा त्वचेचे विकार होत नाहीत.
नाग्निमांद्यं नैव शूलं न मेहो न प्रवाहिका
पचनशक्ती मंद होणे, पोटदुखी, मधुमेह किंवा प्रवाहिका होत नाही.
भूतज्वराश्च ये केचिद्ये केचिद्विषमज्वराः
भूतांपासून होणारे ताप किंवा कोणतेही विचित्र ताप,
तवाग्रतो मम जरा पलितं च यथाविधि
तुझ्या समोर, माझं वार्धक्य आणि पांढरे केस योग्यच आहेत.
वृद्धकालेश्वरे लिंगे सेवितेन दरिद्रता 4.1.24.
वृद्धकालेश्वराच्या लिंगाची सेवा केल्याने दारिद्र्य दूर होतं.
उत्तरे कृत्तिवासस्य वाराणस्यां प्रयत्नतः
कृत्तिवासाच्या नगरीच्या उत्तरेकडील भागात, वाराणसीमध्ये, मोठ्या भक्तीभावाने—
इत्युक्त्वा तं महीपालं हस्ते धृत्वा तपोधनः
असं म्हणून, त्या तपस्वी ऋषीने राजाचा हात धरला—
महाकाल महाकाल महाकालेति कीर्तनात्
‘महाकाळ, महाकाळ, महाकाळ’ असं पुन्हा पुन्हा उच्चारल्यामुळे—
इत्थं भवित्री ते मुक्तिः कैटभारातिदर्शनात्
अशा प्रकारे, कैटभ राक्षसाचा संहार करणाऱ्या महाकाळाचे दर्शन झाल्यावर तुला मुक्ती मिळेल.
इति संहृष्टतनूरुहः स विप्रो भगवत्तद्गणवक्त्रतो निशम्य
भगवंताच्या सेवकाच्या मुखातून हे ऐकून, त्या ब्राह्मणाच्या अंगावर आनंदाने रोमांच उभे राहिले—
मायापुर्यां कृतप्राणत्याग पुण्यबलेन च
मायापुरीमध्ये, पुण्याच्या बळावर, त्याने प्राण सोडले—
वैकुंठलोकादागत्य पत्तने नंदिवर्धने
तो वैकुंठलोकातून येऊन, नंदिवर्धन या नगरात आला—
तेषु राज्यं विनिक्षिप्य प्राप्य वाराणसीं पुरीम्
त्यांनी राज्य त्यांच्याकडे सोपवून, तो वाराणसी नगरीत पोहोचला—
एतत्पुण्यतमाख्यानं विप्रस्य शिवशर्मणः
ही ब्राह्मण शिवशर्म्याची सर्वात पवित्र कथा आहे—
यामाकर्ण्य नरो भूयाद्विरजा ज्ञानभाजनम्
ही कथा ऐकल्यावर, माणूस निर्मळ होतो आणि ज्ञानाचा पात्र बनतो—
गिरिं प्रदक्षिणीकृत्य श्रीसंज्ञं कलशोद्भवः
पर्वताची प्रदक्षिणा करून, कलशातून जन्मलेला आणि श्री नावाने ओळखला जाणारा त्याने हे केलं—
सर्वर्तं कुसुमाढ्यं च रसवत्फलपादपम्
तो सर्व ऋतूंनी सुशोभित आहे, फुलांनी भरलेला आहे, आणि रसाळ फळांची झाडे त्यात आहेत—
निवीतश्वापदगणं ससरित्पल्वलावृतम्
तेथे वन्य प्राण्यांचे कळप वावरतात, आणि तो नद्या व डबक्यांनी व्यापलेला आहे—
नानापतत्रिसंघुष्टं नानामुनिजनोषितम्
अनेक प्रकारच्या पक्ष्यांच्या किलबिलाटाने तो निनादतो, आणि विविध ऋषी तिथे वास करतात—
लोहितो नाम तत्रास्ति गिरिः स्वर्णगिरिप्रभः
तेथे लोहित नावाचा एक पर्वत आहे, जो सोन्यासारखा तेजस्वी दिसतो—
कैलासस्यैकशकलं कर्मभूमाविहागतम्
तो कैलास पर्वताचा एक तुकडा आहे, जो कर्मभूमीत आला आहे—
तत्राद्राक्षीन्मुनिश्रेष्ठोऽगस्त्यः साक्षात्षडाननम्
तेथे श्रेष्ठ ऋषी अगस्त्य यांनी सहा मुख असणाऱ्या देवाचे प्रत्यक्ष दर्शन घेतले—
तुष्टाव गिरिजासूनुं सूक्तैः श्रुतिसमुद्भवैः
त्यांनी गिरिजेच्या पुत्राचे, वेदांमधून उत्पन्न झालेल्या सुंदर स्तोत्रांनी स्तवन केले—
अगस्तिरुवाच नमोस्तु वृंदारकवृंदवंद्य पादारविंदाय सुधाकराय 4.1.25.
अगस्त्य म्हणाले: ज्यांचे कमळासारखे पाय देवकुमारांच्या समूहाने वंदिले जातात, जे त्यांच्या मध्ये चंद्रासारखे तेजस्वी आहेत, अशा आपल्याला माझा नमस्कार असो.
नमोस्तु तुभ्यं प्रणतार्तिहंत्रे कर्त्रे समस्तस्य मनोरथानाम्
आपल्या चरणी वाकणाऱ्यांचे दुःख दूर करणाऱ्या, सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या आपल्याला नमस्कार असो.
अमूर्तमूर्ताय सहस्रमूर्तये गुणाय गुण्याय परात्पराय
ज्यांना रूप आहे आणि रूप नाही असेही, ज्यांचे हजारो रूप आहेत, जे गुणस्वरूप आणि गुणांचे धनी आहेत, जे सर्वात श्रेष्ठांपेक्षा श्रेष्ठ आहेत, अशा आपल्याला नमस्कार.
नमोस्तु ते ब्रह्मविदांवराय दिगंबरायांबर संस्थिताय
ब्रह्मज्ञान्यांमध्ये श्रेष्ठ, दिशांना वस्त्र मानणाऱ्या, आकाशात निवास करणाऱ्या आपल्याला नमस्कार असो.
तपःस्वरूपाय तपोधनाय तपःफलानां प्रतिपादकाय
तपस्वरूप, तपाने संपन्न, तपाचे फल देणाऱ्या आपल्याला नमस्कार असो.
नमोस्तु तुभ्यं शरजन्मने विभो प्रभातसूर्यारुणदंतपंक्तये
हे महाबळवान, बाणापासून जन्मलेले, प्रभातच्या सूर्याच्या लाल किरणांसारखी दातांची रांग असणाऱ्या आपल्याला नमस्कार असो.