अवैमि त्वामपि नृपद्विजोऽभूः पूर्वजन्मनि
माझं माहित आहे, तूही पूर्वजन्मी राजा किंवा ब्राह्मण होतास.
तत्पुण्यात्प्राप्य वैकुंठं भुक्त्वा भोगान्मनोरमान्
त्या पुण्यामुळे, वैकुंठ मिळवून सुंदर सुखांचा अनुभव घेतलास.
वृद्धकालावनीपाल तेनैव सुकृतेन च
त्या चांगल्या कर्मामुळेच, वृद्धावस्थेत तू राजा झालास.
अन्यच्च शृणु राजेंद्र त्वया यत्समुदीरितम्
राजाधिराज, आता तू विचारलेलं आणखी ऐक.
सुकृतं नैव सततमाख्यातव्यं कदाचन
चांगली कर्मं नेहमी सांगू नयेत.
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गोपनीयं निधानवत् 4.1.24.
म्हणून ती सर्वतोपरी, धनासारखी जपावी.
निश्चितं विश्वनाथेन प्रेरितेन त्वयाऽनघ
निश्चितच, विश्वनाथाच्या प्रेरणेने तू हे केलं आहेस, पावनात्म्या.
वृद्धकालेश्वरं नाम लिंगमेतन्महीपते
राजा, या लिंगाला वृद्धकालेश्वर असं नाव आहे.
दर्शनात्स्पर्शनात्तस्य पूजनाच्छ्रवणान्नतेः
त्याचं दर्शन, स्पर्श, पूजा, ऐकणं किंवा वंदन केल्याने,
कूपः कालोदको नाम जराव्याधिविघातकृत्
काळोदक नावाचा एक विहीर आहे, जी वार्धक्य, आजार आणि अडथळे दूर करते.
कृतकूपोदकस्नानः कृतैतल्लिंगपूजनः
त्या विहिरीचं पाणी अंगावर घेऊन, ते लिंग पूजल्यास,
न कुष्ठं न च विस्फोटा नरंघा न विचर्चिका
कुठलाही कुष्ठरोग, फोड, गाठी किंवा त्वचेचे विकार होत नाहीत.
नाग्निमांद्यं नैव शूलं न मेहो न प्रवाहिका
पचनशक्ती मंद होणे, पोटदुखी, मधुमेह किंवा प्रवाहिका होत नाही.
भूतज्वराश्च ये केचिद्ये केचिद्विषमज्वराः
भूतांपासून होणारे ताप किंवा कोणतेही विचित्र ताप,
तवाग्रतो मम जरा पलितं च यथाविधि
तुझ्या समोर, माझं वार्धक्य आणि पांढरे केस योग्यच आहेत.
वृद्धकालेश्वरे लिंगे सेवितेन दरिद्रता 4.1.24.
वृद्धकालेश्वराच्या लिंगाची सेवा केल्याने दारिद्र्य दूर होतं.
उत्तरे कृत्तिवासस्य वाराणस्यां प्रयत्नतः
कृत्तिवासाच्या नगरीच्या उत्तरेकडील भागात, वाराणसीमध्ये, मोठ्या भक्तीभावाने—
इत्युक्त्वा तं महीपालं हस्ते धृत्वा तपोधनः
असं म्हणून, त्या तपस्वी ऋषीने राजाचा हात धरला—
महाकाल महाकाल महाकालेति कीर्तनात्
‘महाकाळ, महाकाळ, महाकाळ’ असं पुन्हा पुन्हा उच्चारल्यामुळे—
इत्थं भवित्री ते मुक्तिः कैटभारातिदर्शनात्
अशा प्रकारे, कैटभ राक्षसाचा संहार करणाऱ्या महाकाळाचे दर्शन झाल्यावर तुला मुक्ती मिळेल.
इति संहृष्टतनूरुहः स विप्रो भगवत्तद्गणवक्त्रतो निशम्य
भगवंताच्या सेवकाच्या मुखातून हे ऐकून, त्या ब्राह्मणाच्या अंगावर आनंदाने रोमांच उभे राहिले—
मायापुर्यां कृतप्राणत्याग पुण्यबलेन च
मायापुरीमध्ये, पुण्याच्या बळावर, त्याने प्राण सोडले—
वैकुंठलोकादागत्य पत्तने नंदिवर्धने
तो वैकुंठलोकातून येऊन, नंदिवर्धन या नगरात आला—
तेषु राज्यं विनिक्षिप्य प्राप्य वाराणसीं पुरीम्
त्यांनी राज्य त्यांच्याकडे सोपवून, तो वाराणसी नगरीत पोहोचला—
एतत्पुण्यतमाख्यानं विप्रस्य शिवशर्मणः
ही ब्राह्मण शिवशर्म्याची सर्वात पवित्र कथा आहे—
यामाकर्ण्य नरो भूयाद्विरजा ज्ञानभाजनम्
ही कथा ऐकल्यावर, माणूस निर्मळ होतो आणि ज्ञानाचा पात्र बनतो—
गिरिं प्रदक्षिणीकृत्य श्रीसंज्ञं कलशोद्भवः
पर्वताची प्रदक्षिणा करून, कलशातून जन्मलेला आणि श्री नावाने ओळखला जाणारा त्याने हे केलं—
सर्वर्तं कुसुमाढ्यं च रसवत्फलपादपम्
तो सर्व ऋतूंनी सुशोभित आहे, फुलांनी भरलेला आहे, आणि रसाळ फळांची झाडे त्यात आहेत—
निवीतश्वापदगणं ससरित्पल्वलावृतम्
तेथे वन्य प्राण्यांचे कळप वावरतात, आणि तो नद्या व डबक्यांनी व्यापलेला आहे—
नानापतत्रिसंघुष्टं नानामुनिजनोषितम्
अनेक प्रकारच्या पक्ष्यांच्या किलबिलाटाने तो निनादतो, आणि विविध ऋषी तिथे वास करतात—