त्वं वृद्धकालो भूपालः श्रुत्वेत्याशीः परंपराम्
तू, वृद्ध राजा, हे ऐकून ही आशीर्वादाची परंपरा पुढे चालू ठेव.
आकारगोपनं कृत्वा तेभ्यो दत्त्वा धनं बहु
आपली इच्छा लपवून, त्यांना पुष्कळ धन दे,
अनंगलेखया राज्ञ्या ततः काशीं गमिष्यसि
मग, राणीच्या पत्रासह, तू काशीला जाशील.
स्वनाम्ना तत्र संस्थाप्य लिंगं निर्वाणकारणम्
तेथे, आपल्या नावाने मोक्षदायक लिंग स्थापन कर,
विधाय विधिवत्तत्र कलशारोपणादिकम्
तेथे विधीपूर्वक कलशारोहण आणि इतर सर्व विधी पार पाड,
महाध्वजपताकाश्च च्छत्रचामरदर्पणम् 4.1.24.
मोठ्या ध्वज-पताका, छत्र, चामर आणि आरसा यांसह,
व्रतोपवासनियमैः परिक्षीणकलेवरः
व्रत, उपवास आणि नियमांनी शरीर क्षीण झालेले,
अतीवजीर्णवपुषं परिपिंगजटान्वितम्
अतिशय वृद्ध शरीर, पिंगट जटा असलेले,
भारं शरीरयष्टेश्च दृढयष्ट्यां समर्प्य च
आपले शरीराचा भार मजबूत काठीवर ठेवून,
उपविश्य समीपे ते प्रक्ष्यत्येवमनुक्रमात्
त्यांच्या जवळ बसून, तू हळूहळू विचारशील.
प्रासादः कारितः केन जानास्येष ततो वद
हा देवळ बांधायला कोण कारणीभूत झालं? तुला माहिती असेल तर मला सांग.
पृष्टस्त्वमिति ते नाथ तदा वृद्ध तपस्विना
त्या वृद्ध तपस्व्यानं, प्रभो, तुला असं विचारलं होतं.
दाक्षिणात्य इह प्राप्तस्त्वेतया सह कांतया
दक्षिणेकडून आलेला एक पुरुष आणि त्याची प्रियतमा दोघं इथे आले आहेत.
प्रासादस्यास्य जटिल स्वयंकारयिता शिवः
हे जटाधारी, या देवळाचा बांधकाम स्वतः शंकरानं केलं आहे.
इति श्रुत्वा नरपतेर्वाक्यंप्राह जटाधरः
राजानं असं बोलल्यावर, त्या जटाधारीनं उत्तर दिलं.
पश्येयं त्वामहं नित्यमुपविष्टं सुनिश्चलम् 4.1.24.
मी तुला नेहमी इथे बसलेला, अगदी स्थिर पाहतो.
ममाग्रे तत्समाचक्ष्व यदि जानासि तत्त्वतः
तुला खरंच माहिती असेल तर ते माझ्यासमोर सांग.
कर्ता कारयिता शंभुः किमतथ्यं ब्रवीम्यहम्
शंभूच या देवळाचा कर्ता आणि कारण आहे—मी काही खोटं बोलतोय का?
इति त्वयि स्थिते जोषं स पुनर्वृद्धतापसः
तू तिथे शांतपणे बसलेला असताना, तो वृद्ध तपस्वी पुन्हा—
इति तेन च नुन्नस्त्वं वार्यानीय च कूपतः
त्याच्या आग्रहामुळे, तू विहिरीतून पाणी काढलंस.
तदंबुपानतो भूयात्सुपार्वण शशिप्रभः
मग, ते पाणी प्यायल्यानंतर, सुपार्वणा, तुझं तेज चंद्रासारखं झालं.
जाताश्चर्येण भवता पुनरेवाभ्यभाषि सः
हे पाहून आश्चर्यचकित होऊन, तू पुन्हा त्याच्याशी बोललास.
परित्यज्यात्र जरसं न वो भ्राजसि सांप्रतम्
इथे म्हातारपण टाकून दिल्यावर, आता तू पूर्वीसारखा तेजस्वी दिसत नाहीस.
तपोधन उवाच वृद्धकालक्षितिपते जाने त्वां सुमहामते
तपस्वी म्हणाला: राजन, वय झालेल्या तुझी मला ओळख आहे, तू फार बुद्धिमान आहेस.
जन्मनोऽस्मादियं राजन्नासीद्विप्रस्य कन्यका
राजन, पूर्वजन्मी एका ब्राह्मणाची मुलगी होती.
तेन दत्ता विवाहार्थं नैध्रुवाय महात्मने 4.1.24.
त्यानं तिला विवाहासाठी महात्मा नैध्रुवाला दिलं होतं.
वैधव्यं पालयंत्येषा मृताऽवंत्यां शुभव्रता
ती पुण्यवती स्त्री अवंतीमध्ये मृत्यूनंतरही विधवापण सांभाळत होती.
परिणीता त्वया राजन्पतिव्रतरता सदा
पण, राजन, तिला तूच पुन्हा विवाह केला आणि ती नेहमी पतीपरायण राहिली.
अयोध्यायामथावंत्यां मथुरायामथापि वा
अयोध्या, अवंतिका, मथुरा किंवा इतर कुठेही,
अपि पातकिनो ये च कालेन निधनं गताः
ज्यांनी पाप केलं होतं आणि काळानुसार मृत्यू पावले,