अमूर्तं यत्परं ब्रह्म समूर्तं श्रुतिचोदितम्
ज्या परब्रह्माला रूप नाही, त्यालाच वेदांत रूप असलेलंही सांगितलं आहे.
सर्वेभ्यः कारणेभ्यश्च परात्परतरं परम्
सगळ्या कारणांपेक्षा आणि त्यांच्या मूळांपेक्षाही ते श्रेष्ठ आहे.
संविदं तेन यं वेदा विष्णुर्वेद न वै विधिः
ज्या चैतन्याला वेदांनी विष्णु म्हणून ओळखलं, ते विधीने समजत नाही.
स्वयंवेद्यः परं ज्योतिः सर्वस्य हृदि संस्थितः 4.1.23.
ते स्वतः जाणवणारं, सर्वांच्या हृदयात वसलेलं, परमोच्च तेज आहे.
नानारूपोप्यरूपो यः सर्वगोपि न गोचरः
अनेक रूपांनी दिसत असूनही ते मूळतः अरूप आहे; सर्वत्र असूनही ते इंद्रियांना कधीच सापडत नाही.
तस्येदमैश्वरं रूपं खंडचंद्रावतंसकम्
त्याचं दैवी रूप डोक्यावर अर्धचंद्राच्या अलंकाराने शोभून दिसतं.
लसद्वामार्धनारीकं कृतशेषशुभांगदम्
ते वाम भाग स्त्रीरूप असलेलं अर्धनारी रूपात तेजस्वी आहे आणि शेषाच्या शुभ अलंकारांनी सजलेलं आहे.
स्मरांगरजःपुंज पूजितावयवोज्ज्वलम्
कामदेवाच्या अंगाच्या धुळीने त्याचे तेजस्वी अवयव पूजले जातात.
महोक्षस्यंदनगमं विरुताजगवायुधम्
ते महान वृषभावर बसतं, धनुष्य धारण करतं आणि वन्यातील बैलाच्या शस्त्रांनी सजलेलं आहे.
उत्त्रासित महामृत्यु महाबलगणावृतम् मनोरथपथातीतं वरदानपरायणम्
महाबलवान गणांनी वेढलेलं, महामृत्यूला घाबरवणारं, इच्छेच्या मार्गापलीकडचं आणि वरदान देण्यास नेहमी तत्पर असलेलं आहे.
तस्य तत्त्वस्वरूपस्य रूपातीतस्य भो द्विज
हे द्विजा, त्या तत्वस्वरूपाचं रूप सर्व रूपांपलीकडचं आहे.
निराकारोपि साकारः शिव एव हि कारणम
रूप नसतानाही, रूप असलेला, शिवच सर्व कारणांचा मूळ आहे.
यथा तेनाखिलं ह्येतत्पार्वतीपतिसात्कृतम
पार्वतीपतीनेच हे सर्व जग निर्माण केलं आहे.
तथा मृडानीकांतेन विष्णुसादखिलंजगत 4.1.23.
मृडानीच्या पती विष्णुनेही हे सगळं जग टिकवून ठेवलं आहे.
यथाशिवस्तथा विष्णुर्यथाविष्णुस्तथा शिवः
शिव जसा आहे तसाच विष्णु आहे; विष्णु जसा आहे तसाच शिव आहे.
आहूय पूर्वं ब्रह्मादीन्समस्तान्देवतागणान्
त्याने प्रथम ब्रह्मा आणि सर्व देवतांना बोलावलं.
निजसिंहासनसमं कृत्वा सिंहासनं शुभम्
त्याने आपल्या सिंहासनासारखं एक सुंदर सिंहासन ठेवले.
श्लक्ष्णं कोटिशलाकं च विश्वकर्मविनिर्मितम्
ते सिंहासन गुळगुळीत, कोट्यवधी कड्यांनी सजलेलं आणि विश्वकर्म्याने घडवलेलं होतं.
कलशेन विचित्रेण ह्युपरिष्टाद्विराजितम्
वर सुंदर कलशाने सजवलेले होते.
पट्टसूत्रमयैरम्यैश्चामरैश्च परिष्कृतम्
सुंदर कापडी दोऱ्यांनी आणि आकर्षक चामरांनी ते सजवले होते.
प्रत्यक्षतीर्थपाथोभिः पंचकुंभैर्मनोहरैः
दिसणाऱ्या पवित्र तीर्थांचे पाणी भरलेल्या पाच रम्य कलशांनी ते शोभले होते.
देवानां च तथर्षीणां सिद्धानां फणिनामपि
त्या वेळी देव, ऋषी, सिद्ध आणि सर्प यांच्याही उपस्थितीने ते पावन झाले होते.
वीणामृदंगाब्जभेरी मरु डिंडिमझर्झरैः
वीणा, मृदंग, कमळ, भेरी, वाद्ये आणि झांज यांच्या गजरात वातावरण भरले होते.
ब्रह्मघोषमहारावैरापूरितनभोंगणे 4.1.23.
ब्रह्मध्वनी आणि मोठ्या जयघोषांनी आकाश दुमदुमून गेले होते.
आबद्धमुकुटं रम्यं कृतकौतुकमंगलम्
सुंदर मुकुट बांधून, मांगल्य आणि आनंदाचा संकेत दिला गेला.
अभिषिच्य महेशेन स्वयं ब्रह्मांडमंडपे
महेष्वराने स्वतः त्याचा अभिषेक ब्रह्मांडाच्या मंडपात केला.
ततस्तुष्टाव देवेशः प्रमथैः सह शार्ङ्गिणम्
नंतर देवाधिदेवाने प्रमथांसह शार्ङ्गधारीचे स्तवन केले.
मम वंद्यस्त्वयं विष्णुः प्रणमत्वममुं हरिम्
हा विष्णू माझ्या वंदनास पात्र आहे; त्या हरिला वंदन कर.
ततो गणेश्वरैः सर्वैंर्ब्रह्मणा च मरुद्गणैः
नंतर सर्व गणेश्वर, ब्रह्मा आणि मरुतगण यांनीही वंदन केले.
विद्याधरैः सगंधर्वैर्यक्षरक्षोप्सरोगणैः
विद्याधर, गंधर्व, यक्ष, राक्षस आणि अप्सरांचा समूहही उपस्थित होता.