कौस्तुभोद्भासितहृदः पीतकौशेयवाससः
त्याच्या हृदयात कौस्तुभ मणीचा प्रकाश आहे, आणि तो पिवळ्या रेशमी वस्त्रात आहे,
मरुत्वतातिमहती चिंताऽप्ता तत्तपोभयात्
वायुदेवतेमुळे, त्या तपामुळे, मोठी चिंता निर्माण झाली,
समर्थस्त्वप्सरोवर्गो नियंतुं यमिनां यमान्
अप्सरांचा समूह संयम पाळणाऱ्यांना थांबवण्यास समर्थ आहे,
तपस्विनां तपो हंतुं द्वौ मत्साहाय्यकारिणौ
तपस्व्यांचे तप नष्ट करण्यासाठी, दोन जण माझ्यासाठी मदतीला असतात,
एक एव किलोपायो बाले मे प्रभविष्यति
खरंच, त्या मुलासाठी एकच उपाय प्रभावी ठरेल,
बालत्वाद्भीषितो भूतैस्तपस्त्यक्ष्यत्यसौ ध्रुवम्
बालपणामुळे, भूतांनी घाबरून तो नक्कीच आपले तप सोडेल,
भल्लूकाकारसर्वांग उष्ट्रलंबशिरोधरः
संपूर्ण शरीराने अस्वलासारखा, आणि उंटासारखे डोके खाली लटकलेले,
तं व्याघ्रवदनः कश्चिद्व्यादाय विकटाननम्
कोणी तरी वाघासारखा चेहरा घेऊन, मोठे भीषण तोंड उघडतो,
रयात्तु मांसकं भुंजन्कश्चिद्विकटदंष्ट्रकः
दुसरा, भयंकर दात असलेला, शरीरातील मांस खातो,
अतितीक्ष्णैर्विषाणाग्रैस्तटानुच्चान्विदारयन् 4.1.20.
अतिशय तीक्ष्ण शिंगांच्या टोकांनी, हातपाय फाडतो आणि वर उचलतो,
कश्चिद्धि पन्नगी भूय फटाटोपभयानकः
कोणी तरी सर्पासारखा, फणा फडफडवून भयंकर आवाज करतो,
कश्चिच्च महिषाकारः क्षिपञ्शृंगाग्रतो गिरोन्
आणि दुसरा, महिषासारखा रूप घेऊन, शिंगांच्या टोकांनी डोंगरावर फेकतो,
कश्चिद्दावानलालीढ खर्जूरद्रुमसन्निभम्
कोणीतरी जण जणू काही जंगलातील आगीत भाजला गेला होता, आणि तो खजूराच्या झाडासारखा दिसत होता.
मौलिजैरभ्रसंघर्षं कुर्वन्दीर्घकृशोदरः
त्याच्या जटांनी आकाशातील ढगांना घास लागायचा, आणि त्याचे पोट लांब व खूपच सुकलेले होते.
कृपाणपाणिर्भग्नास्यो वामहस्तकपालधृत्
त्याच्या एका हातात तलवार होती, तोंड फाटलेले होते, आणि डाव्या हातात कवटी धरली होती.
विशाल सालमादाय कुर्वन्किल किलारवम्
त्याने मोठे सालाचे झाड उचलले आणि मोठ्याने गजर केला.
तमः संकेतसदनं व्याघ्रं वै वदनं महत्
अंधार हेच त्याचे गुप्त घर होते, आणि त्याचे मोठे तोंड वाघासारखे होते.
उलूकाकारतां धृत्वा फूत्कारैरतिदारुणैः
त्याने घुबडाचा रूप घेतले आणि फारच भयानक आरडाओरडा केला.
यक्षिणी काचिदानीय रुदंतं कस्यचिच्छिशुम्
एका यक्षिणीने कोणाच्यातरी रडणाऱ्या मुलाला पकडले.
पिपासिताद्य रुधिरं तेपि पास्याम्यहं धुव 4.1.20.
ती म्हणाली, 'आज मला रक्त प्यायची तहान आहे, मी नक्की तुझेच प्यायीन.'
अनीय तृणदारूणि परिस्तीर्य समंततः
तिने गवत आणि लाकूड आणले आणि सर्वत्र पसरवले.
वेताली रूपमास्थाय भंक्त्वा काचित्तरून्गिरीन्
एका वेताळीने रूप धारण केले आणि डोंगर व झाडे फोडली.
अन्या सुनीतिरूपेण तमभिप्रेक्ष्य दूरतः
दुसरीने सुनितीचे रूप घेऊन दूरून त्याच्याकडे पाहिले.
उवाच च वचश्चाटु बहुमाया विनिर्मितम्
तीने गोड पण फसव्या शब्दांत बोलले.
त्वदेकशरणां वत्स बत मृत्युर्जिघांसति
'बाळा, मी फक्त तुझ्यावरच आधार ठेवला आहे, आणि मृत्यू मला मारायला येतोय.'
प्रतिग्रामं प्रतिपुरं प्रत्यध्वं प्रतिकाननम्
गावोगाव, शहराशहर, प्रत्येक रस्त्यावर आणि जंगलातून मी फिरले.
यदा प्रभृति रे बाल निरगात्तपसे भवान्
'बाळा, ज्या दिवसापासून तू तपासाठी निघून गेलास—'
तैस्तैः सपत्नीदुर्वाक्यैर्दुनोपि त्वं यथार्भक
'—तुझ्या सावत्र आईच्या कडव्या शब्दांनी, तू लहान मुलासारखा त्रासलेला आहेस.'
न निद्रामि न जागर्मि नाश्नामि न पिबाम्यहम्
'मी ना झोपते, ना जागी राहते, ना खात, ना पिते.'
निद्रादरिद्रनयना स्वप्नेपि न तवाननम् 4.1.20.
'माझ्या डोळ्यांना झोपच लागत नाही; स्वप्नातही तुझे तोंड दिसत नाही.'