तुष्टावाष्टतनुं तुष्टः प्रफु ल्ल नयनांचलः 4.1.16.
आनंदी मनाने, फुललेल्या डोळ्यांनी, त्याने आठ रूप असलेल्या त्या देवाची स्तुती केली.
भार्गव उवाच त्वं भाभिराभिरभिभूय तमः समस्तमस्तं नयस्यभिमतानि निशाचराणाम्
भृगुपुत्र म्हणाला: प्रभो, तुझ्या तेजाने सर्व अंधार नाहीसे होतात आणि रात्री हिंडणाऱ्यांच्या इच्छा संपतात.
अष्टमूर्त्यष्टकेनेष्टं परिष्टूयेति भार्गवः 4.1.16.
भृगुपुत्राने आठ रूपे आणि आठ प्रकारच्या अर्पणांनी त्याची पूजा करून स्तुती केली.
अत्यर्कमत्यग्निं(?) च ते तेजो व्योम्न्यतितारकम् 4.1.16.
तुझं तेज सूर्याहून, अग्निहून आणि आकाशातील तारकांहूनही अधिक आहे.
अगस्त्य उवाच इत्थं सधर्मिणि कथां शुक्रलोकस्य सुव्रते 4.1.16.
अगस्त्य म्हणाले: हे सुभ्रते, अशी ही शुक्रमंडळाची खरी कथा सांगितली आहे.
यस्याः श्रवणमात्रेण प्रीणिते श्रवणे मम
जिचं केवळ ऐकण्यानं माझ्या कानांना आनंद मिळतो,
कस्य पुण्यनिधेर्लोकः शोकहृत्त्वेष निर्मलः
या पुण्याच्या साठ्यात जगात कोणाचा शोक नाहीसा होत नाही?
धयित्वा श्रोत्रपात्राभ्यां वाणीममृतरूपिणीम्
कानरूपी पात्रांनी त्या अमृतासारख्या वाणीचा आस्वाद घेतल्यावर,
उत्पत्तिं चास्य वक्ष्यावो भूसुतोयं यथाभवत्
आता आपण त्याची उत्पत्ती, तो पृथ्वीवर कसा आला ते सांगणार आहोत.
पुरा तपस्यतः शंभोर्दाक्षायण्या वियोगतः
पूर्वी, शंभू तप करत असताना, दक्षायणीपासून वेगळा होता,
ततः कुमारः संजज्ञे लोहितांगो महीतलात्
तेव्हा पृथ्वीवरून लाल अंग असलेला एक कुमार जन्माला आला.
माहेय इत्यतः ख्यातिं परामेष गतः सदा
म्हणून त्याला नेहमी 'माहेय' असं नाव मिळालं.
असिश्च वरणा चापि सरितौ यत्र शोभने
तेथे, सुंदर देवी, तलवार, झाडं आणि दोन नद्या आहेत.
सर्वगोपि हि विश्वेशो यत्र नित्यं प्रकाशते
तेथेच सर्वव्यापी, विश्वाचा स्वामी, नेहमी प्रकट होतो.
अमृतं हि भवंत्येव मृता यत्र शरीरिणः 4.1.17.
जेथे माणसं मरतात, तेथे त्यांना अमृतत्व मिळतं.
अपुनर्भवदेहास्ते येऽविमुक्रेतनुत्यजः
जे लोक अविमुक्त क्षेत्र कधीच सोडत नाहीत, त्यांची देह पुन्हा जन्म घेत नाहीत.
संस्थाप्य लिंगं विधिना स्वनाम्नांगारकेश्वरम्
त्याने विधिप्रमाणे तिथे, स्वतःच्या नावाने, अंगारकेश्वर नावाचं शिवलिंग स्थापलं.
ज्वलदंगारवत्तेजो यावत्तस्यशरीरतः
त्याच्या देहातून ज्या काळात ज्वलंत अंगारांसारखं तेज प्रकट होत होतं,
ततोंगारक नाम्ना स सर्वलोकेषु गीयते
म्हणून तो सर्व लोकांत अंगारक या नावाने प्रसिद्ध झाला.
अंगारक चतुर्थ्यां ये स्नात्वोत्तरवहांभसि
जे लोक चतुर्थीला अंगारकाच्या उत्तरेकडून वाहणाऱ्या पाण्यात स्नान करतात,
न तेषां ग्रहपीडा च कदाचित्क्वापि जायते
त्यांना कधीही, कुठेही, ग्रहांचे त्रास होत नाहीत.
उपरागसमं पर्व तदुक्तं कालवेदिभिः
तो सण, ग्रहांच्या संयोगासारखा असल्याचं, काळ जाणणाऱ्यांनी सांगितलं आहे.
श्रद्धया श्राद्धदा ये वै चतुर्थ्यंगारयोगतः
जे श्रद्धेने, अंगारकासंयुक्त चतुर्थीला श्राद्ध करतात,
अंगारकचतुर्थ्यां तु पुरा जज्ञे गणेश्वरः
पूर्वी, अंगारक चतुर्थीच्या दिवशी, गणेश्वराचा जन्म झाला.
एकभक्तव्रती तत्र संपूज्य गणनायकम् 4.1.17.
तेथे एकभक्त व्रत पाळून, गणनायकाची पूजा करावी.
अंगारेश्वर भक्ता ये वाराणस्यां नरोत्तमाः
वाराणसीमध्ये जे उत्तम पुरुष अंगारेश्वराचे भक्त आहेत,
अगस्त्य उवाच इत्थं कथयतोरेव रम्यां पुण्यवतीं कथाम्
अगस्त्य म्हणाले: अशा प्रकारे, तो रम्य आणि पुण्यदायी कथा सांगत असताना,
नेत्रानंदकरीं दृष्ट्वा शिवशर्माऽथ तां पुरीम्
डोळ्यांना आनंद देणारी ती नगरी पाहून, शिवशर्मा मग—
अध्वखेदापनोदाय पुनरस्याः पुरः कथाम्
प्रवासाचा थकवा दूर करण्यासाठी, पुन्हा त्या नगरीची कथा—
विधेर्विधित्सतः पूर्वं त्रिलोकीरचनां मुदा
सृष्टीकर्त्याच्या इच्छेची जाण करून घेण्यासाठी, त्याने आधीच आनंदाने त्रिलोकांची निर्मिती विचारात घेतली.