अयोध्यासदृशी कापि दृश्यते नापरा पुरी
अयोध्येसारखी दुसरी कोणतीही नगरी दिसत नाही.
यस्यां स्थितो हरिः साक्षात्सेयं केनोपमीयते
ज्यात स्वतः हरि वास करतो, तिची तुलना कोणाशी करता येईल?
अहो विष्णुरहो तीर्थमयोध्याऽहो महापुरी
वा! विष्णू! वा! तीर्थ! वा! अयोध्या! वा! महान नगरी!
इत्युक्त्वा तत्र बहुशो ननर्त प्रमदाकुलः
असे अनेकदा म्हणून तो आनंदाने नाचू लागला.
तं तथा नर्तमानं वै धर्मं दृष्ट्वा कृपान्वितः तं प्रणम्य च धर्मोऽथ तुष्टाव हरिमादरात्
धर्माला असे नाचताना पाहून, करुणेने भारावून धर्माने त्याला वंदन केले आणि मग आदराने हरिची स्तुती केली.
नमः शंकरसंस्पृष्टदिव्यपादाय विष्णवे ।। 2.8.4.
शंकराच्या स्पर्शाने पावन झालेल्या दिव्य पायांना असणाऱ्या विष्णूला नमस्कार.
भक्त्यार्च्चितसुपादाय नमोऽजादिप्रियाय ते
भक्तीने पूजले जाणारे पाय, ब्रह्मादिकांना प्रिय असलेल्या तुला नमस्कार.
नमोऽरविन्दपादाय पद्मनाभाय वै नमः
कमलासारख्या पायांना आणि पद्मनाभाला नमस्कार, खरंच नमस्कार.
ॐ नमो योगनिद्राय योगर्क्षैर्भावितात्मने
ॐ योगनिद्रेला वंदन, ज्यांचं मन योगाच्या तेजस्वींनी चिंतन केलं आहे.
सुकेशाय सुनासाय सुललाटाय चक्रिणे
सुंदर केस, नाजूक नाक, मोहक कपाळ आणि चक्र धारण करणाऱ्या त्या प्रभूंना वंदन.
सुबाहवे नमस्तुभ्यं चारुजंघाय ते नमः
सुंदर बाहू असलेल्या तुला मी वंदन करतो; आकर्षक जांघ असलेल्या तुला माझा नमस्कार.
केशवाय च शांताय वामनाय नमोनमः
केशव, शांतस्वभावी आणि वामन या तिघांनाही पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
उवाच स हृषीकेशः प्रीतो धर्ममुदारधीः
तेव्हा हृषीकेश आनंदाने आणि उदार मनाने धर्माविषयी बोलू लागले.
वरं वरय धर्मज्ञ यस्ते स्यान्मनसः प्रियः
धर्म जाणणाऱ्या, तुझ्या मनाला जे प्रिय वाटेल असा वर माग.
स्तोत्रेणानेन यः स्तौति मानवो मामतन्द्रितः
जो कुणी हा स्तोत्र मन लावून म्हणतो,
त्वामहं स्थापयाम्यत्र निजनाम्ना जगद्गुरो ।। 2.8.4.
जगाच्या गुरु, मी तुला तुझ्याच नावाने येथे स्थापन करतो.
स्मरणादेव मुच्येत नरो धर्महरेर्विभोः
फक्त स्मरण केल्यानेही मनुष्याला धर्महरीच्या पापांपासून मुक्ती मिळते.
सरयूसलिले स्नात्वा सुचिंताकुलमानसः
सरयूच्या पाण्यात स्नान करून, निर्मळ मनाने,
अत्र दानं तथा होमं जपो ब्राह्मणभोजनम्
येथे दान देणे, होम करणे, जप म्हणणे आणि ब्राह्मणांना जेवू घालणे—
अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि यत्किंचिद्दुष्कृतं भवेत्
माहितीने किंवा अज्ञानाने जरी काही पाप घडलं असेल,
प्रायश्चित्तेन विधिना पापं तस्य प्रणश्यति
नियमाप्रमाणे प्रायश्चित्त केल्याने ते पाप नष्ट होतं.
अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि राजादेर्निग्रहात्तथा तेनाप्यत्र विधातव्यं प्रायश्चित्तं प्रयत्नतः
अज्ञानाने, जाणूनबुजून किंवा राजाने शिक्षा दिल्याने जरी पाप झालं, तरी येथेही प्रयत्नपूर्वक प्रायश्चित्त करावं लागतं.
अत्र साक्षात्स्वयं देवो विष्णुर्वसति सादरः
येथे स्वतः भगवान विष्णू प्रेमाने वास करतात.
आषाढे शुक्ल पक्षस्य एकादश्यां द्विजोत्तम
आषाढ महिन्यातल्या शुद्ध पक्षातील एकादशीला, श्रेष्ठ ब्राह्मणा,
स्वर्गद्वारे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा धर्महरिं विभुम्
स्वर्गाच्या दाराशी स्नान करून, धर्महरी या पराक्रमी देवाचं दर्शन घेतल्यावर,
तस्माद्दक्षिणदिग्भागे स्वर्णस्य खनिरुत्तमा 2.8.4.
म्हणूनच दक्षिण दिशेला उत्तम सोन्याची खाण आहे.
व्यास उवाच भगवन्ब्रूहि तत्त्वज्ञ स्वर्णवृष्टिरभूत्कथम्
व्यास म्हणाले: हे भगवंत, सत्य जाणणारे, मला सांग — ही सोन्याची वृष्टी कशी झाली?
एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तरान्मम सुव्रत
हे उत्तम व्रत पाळणाऱ्या, हे सर्व मला सविस्तर सांग.
यस्य श्रवणतो नृणां जायते विस्मयो महान्
हे ऐकून लोकांना मोठा आश्चर्य वाटतो.
आसीत्पुरा रघुपतिरिक्ष्वाकुकुलवर्द्धनः
पूर्वी रघुकुळातील, इक्ष्वाकू वंश वाढवणारा एक राजा होता.