तद्भार्गवेणाद्य कृतं वृथा नः संजीव्य तानाजिमृतान्विपक्षान् 4.1.16.
आज भृगुकुळातील शुक्राने रणांगणात आमचे मारलेले शत्रू पुन्हा जिवंत करून व्यर्थ कृत्य केले नाही.
तुहुंडहुंडादिकजंभजंभविपाकपाकादि महासुरेंद्राः
तहुंड, हुंड, जंभ, जंभ, विपाक, पाक आणि इतर असे मोठे असुराधिपती—
यदि ह्यसौ दैत्यवरान्निरस्तान्संजीवयेदत्र पुनःपुनस्तान्
तो जर पुन्हा पुन्हा येथे पडलेले श्रेष्ठ दैत्य जिवंत करत राहिला,
इत्येवमुक्तः प्रमथेश्वरेण स नंदिना वै प्रमथेश्वरेशः
गणाधिपती नंदीने असं म्हटल्यावर, गणाधिपतींच्या अधिपतीने—
नंदिन्प्रयाहि त्वरितोतिमात्रं द्विजेंद्रवर्यं दितिनंदनानाम्
नंदी, त्वरेने आणि विलंब न करता, द्विजांमध्ये श्रेष्ठ, दितीच्या पुत्रांमध्ये प्रमुख असणाऱ्याजवळ जा.
स एव मुक्तो वृषभध्वजेन ननाद नंदी वृषसिंहनादः
वृषध्वजाने सोडल्यावर नंदीने बैलांमध्ये सिंहासारखा गजर केला.
तं रक्ष्यमाणं दितिजैः समस्तैः पाशासिवृक्षोपलशैलहस्तैः
त्याला सगळ्या दितीपुत्रांनी, दोरी, तलवारी, झाडं, दगड, पर्वत हातात घेऊन, संरक्षण दिलं.
स्रस्तांबरं विच्युतभूषणं च विमुक्तकेशं बलिना गृहीतम्
त्याचे वस्त्र खाली पडले होते, दागिने विखुरले होते, केस मोकळे झाले होते, आणि बलाढ्याने त्याला पकडलं.
दंभोलि शूलासिपरश्वधानामुद्दंडचक्रोपल कंपनानाम्
वज्र, त्रिशूळ, तलवार, कुऱ्हाड, भयंकर फिरणारी चक्र, दगड आणि थरथरणारी शस्त्रं यांचा वर्षाव झाला.
तं भार्गवं प्राप्य गणाधिराजो मुखाग्निना शस्त्रशतानि दग्ध्वा
गणाधिपती भृगुकुळातील शुक्राजवळ पोहोचला आणि तोंडातील अग्निने शेकडो शस्त्रं जाळून टाकली.
अयं स शुक्रो भगवन्नितीदं निवेदयामास भवाय शीघ्रम् 4.1.16.
हा शुक्रमुनि आहे, हे भगवंता; असे म्हणून त्याने लगेच भवानाकडे ही बातमी सांगितली.
न किंचिदुक्त्वा स हि भूतगोप्ता चिक्षेप वक्त्रे फलवत्कवींद्रम्
तो जीवांचा रक्षक काहीही न बोलता त्या श्रेष्ठ कवीला फळासारखा आपल्या तोंडात टाकून गिळून टाकला.
काव्ये निगीर्णे गिरिजेश्वरेण दैत्या जयाशा रहिता बभूवुः
गिरिजेच्या पतीने ते काव्य गिळल्यावर दैत्यांची विजयाची आशा संपली.
शरीर हीना इव जीवसंघा द्विजा यथा चाध्ययनेन हीनाः
जसे शरीराविना जीवांचे समूह किंवा अभ्यासाविना ब्राह्मण असतात,
पत्या विहीनाश्च यथैव योषा यथा विपक्षा इव मार्गणौघाः
तसेच जशा पतीविना स्त्रिया किंवा शत्रूविना बाणांचे समूह असतात,
विना यथा वैभवशक्तिमेकां भवंति हीनाः स्वफलैः क्रियौघाः
तसेच संपत्तीची शक्ती नसताना कर्मांची फळे मिळत नाहीत.
नंदिनापहृते शुक्रे गिलिते च विषादिना
नंदिने शुक्रमुनि नेला आणि दुःखी असणाऱ्याने त्याला गिळले.
तान्वीक्ष्य विगतोत्साहानंधकः प्रत्यभाषत
ते सर्व निरुत्साही झालेले पाहून अंधकाने त्यांना संबोधले.
तनूर्विना हृताः प्राणाः सर्वेषामद्य तेन नः
आज त्याने आमचे प्राण आणि शरीर दोन्ही हिरावून घेतले आहेत.
युगपन्नो हृतं सर्वमेकस्मिन्भार्गवे हृते गुरुः सर्वसमर्थश्च त्राता त्रातो न चापदि
एकाच वेळी सर्व काही नष्ट झाले, कारण भृगुवंशीय गुरु गेला; तो सर्व समर्थ आणि रक्षण करणारा असूनही संकटात आमचे रक्षण करू शकला नाही.
तद्धैर्यमवलंब्येह युध्यध्वमरिभिः सह 4.1.16.
म्हणून, येथे धैर्य धरून शत्रूंशी लढा.
अद्यैतान्विवशान्हत्वा सह देवैः सवासवैः
आज या असहाय्यांना, देवांसह आणि त्यांच्या इंद्रांसह, मारून टाका.
स चापि योगी योगेन यदि नाम स्वयं प्रभुः
आणि जरी तो योगी, स्वयंप्रभू, योगाने काहीही करील,
इत्यंधकवचः श्रुत्वा दानवा मेघनिःस्वनाः
अंधकाचे हे बोलणे ऐकून दानवांनी मेघांच्या गडगडाटासारखा आवाज केला.
सत्यायुपि न नो जातु शक्ताः स्युः प्रमथाबलात्
तरीही, खरं सांगायचं तर, आम्ही कधीच प्रमथांच्या सामर्थ्याला तोंड देऊ शकणार नाही.
ये स्वामिनं विहायाजौ बहुमानधना जनाः
जे लोक युद्धात आपल्या स्वामीला सोडून देतात, ते कितीही मानाने श्रीमंत असले,
अयशस्तमसा ख्यातिं मलिनीकृत्यभूरिशः
त्यांची कीर्ती अपयशाच्या अंधाराने पुन्हा पुन्हा मळकट होते.
किं दानैः किं तपोभिश्च किं तीर्थपरिमज्जनैः
दान केल्याने, तपश्चर्या केल्याने किंवा तीर्थस्नान केल्याने काय उपयोग?
संप्रधार्येति तेऽन्योन्यं दैत्यास्ते दनुजास्तथा
त्या दैत्यांनी आणि दानवांनी एकमेकांशी चर्चा केली.
तत्र वाणासिवज्रौघैः कटंकटशिलामयैः
तेथे बाणांचे, तलवारींचे, वज्रांचे आणि दगडांचे वर्षाव सुरू झाले.