धर्म्याण्येव वचांस्यस्य मनः प्रीतिकराणि च ।। 4.1.8.
त्याची वचने खरंच धर्मयुक्त आणि मनाला आनंद देणारी होती.
पुरी संयमनी सेयमतीव शुभलक्षणा
ही संयमनी नगरी अत्यंत शुभ चिन्हांनी युक्त आहे.
यमरूपं वर्णयंति मर्त्यलोकेऽन्यथा जनाः
माणसांच्या जगात लोक यमाचं रूप वेगळंच सांगतात.
केन पश्यंत्यमुं लोकं निवसंति तथात्र के
कोणत्या मार्गानं काही लोक त्या जगाचं दर्शन घेतात, आणि तिथे कोण राहतात?
धर्ममूर्तिः प्रकृत्यैव निःशंकैः पुण्यराशिभिः
धर्माची मूर्ती स्वतःच, आणि त्याच्याभोवती निर्भय पुण्यसंचय नेहमी असतो.
अयमेव हि पिंगाक्षः क्रोधरक्तांतलोचनः
हा खरोखरच पिंगट डोळ्यांचा आहे, ज्याचे डोळे रागानं लाल झालेले आहेत.
ऊर्ध्वकेशोऽतिकृष्णांगः प्रलयांबुदनिःस्वनः
त्याचे केस ताठ उभे राहिले आहेत, अंग काळं-कुट्ट आहे, आणि त्याचा आवाज वादळाच्या ढगासारखा घुमतो.
आनयैनं पातयैनं बधानामुंच दुर्दम
त्याला घेऊन या! खाली फेकून द्या! बांधा! तो जेथून सुटत नाही, त्याला सोडा!
आताडयैनं दुर्वृत्तं धृत्वा पादौ शिलातले
या दुष्टाला मारा! त्याचे पाय दगडावर धरून ठेवा!
एतस्य गल्लावुत्फुल्लौ क्षुरेणाशुवि पाटय
या फुगलेल्या गालांना धारदार वस्त्रानं पटकन फाडा!
विदारयास्य मूर्धानं करपत्रेण दारुवत् 4.1.8.
त्याचं डोकं धारदार पत्र्यानं लाकडासारखं फाडून टाका.
परदारप्रसृमरं करं छिंध्यस्य पापिनः
या पाप्याचा जो हात दुसऱ्याच्या पत्नीपर्यंत गेला, तो हात छाटून टाका.
सूचीभी रोमकूपेषु तनुं व्यधिहि सर्वतः
त्याच्या अंगावर सर्वत्र सुया टोचून केसांच्या रंध्रांतून टोच.
परदारमुखाघ्रातुर्मुखे निष्ठीवयास्य हि
जो दुसऱ्याच्या पत्नीचा वास घेतो, त्याच्या तोंडात थुंक.
भर्जयैनं चणकवत्तप्तवालुक कर्परैः
त्याला गरम वाळू आणि मडक्यांच्या तुकड्यांनी हरभऱ्यासारखं भाज.
दोषारोपं सदाकर्तुरदोषे क्रूरलोचन
क्रूर डोळ्याच्या, जो नेहमी दुसऱ्यांवर खोटा दोष टाकतो त्याच्यावरच दोष ठेव.
अदत्तपरवस्तूनां गृह्णतः करपल्लवम्
जो दुसऱ्याचं परवानगीशिवाय वस्तू घेतो, त्याचा हात पकड.
अपवादं गुरोर्वक्तुर्निंदाकर्तुः सुपर्वणाम्
जो गुरूची निंदा करतो किंवा सज्जनांची बदनामी करतो, त्याला शिक्षा कर.
परमर्म स्पृशश्चास्य परच्छिद्रप्रकाशितुः
जो दुसऱ्यांचे दोष उघड करतो, त्याच्या शरीराच्या नाजूक जागा स्पर्श कर.
अन्ये न दीयमाने स्वे निषेद्धुःपापकारिणः
जे दुष्कृत्य करतात आणि मागितल्यावरही आपलं देत नाहीत—
देवस्वभोक्तुः क्रोडास्य ब्राह्मणस्वस्यभोजिनः 4.1.8.
जो देवाचं किंवा ब्राह्मणाचं मालमत्ता उपभोगतो—
न देवार्थे न विप्रार्थे नातिथ्यर्थे पचेत्क्वचित्
त्याने कधीही देव, ब्राह्मण किंवा पाहुण्यांसाठी अन्न शिजवू नये.
उग्रास्य शिशुहंतारममुं विश्रंभघातिनम्
हे संहारक, जो भयंकर तोंडाचा आहे, जो मुलांना मारतो किंवा विश्वासघात करतो—
ब्रह्मघ्नं चांधतामिस्रे सुरापं पूयशोणिते
जो ब्राह्मणहत्यारा आहे, मद्यपान करणारा आहे, पूय आणि रक्त खाणारा आहे, काळोख्या अंधारात—
तत्संसर्गिणमावर्षमसिपत्रवने तथा
आणि जो अशांशी संग करतो, त्याने एक वर्ष तलवारीच्या पानांच्या जंगलात राहावं.
आप्लुत्याप्लुत्य दुर्दंष्ट्रकाकोलैर्लोहतुंडकैः
त्याला पुन्हा पुन्हा बुडवून, भयंकर दात असलेल्या आणि लोखंडी चोच असलेल्या कोल्ह्यांनी फाडावं.
स्त्रीघ्नं गोघ्नं च मित्रघ्नं कूटशाल्मलिपादपे
जो स्त्री, गाय किंवा मित्राचा वध करतो, त्याला बनावट शाल्मलीच्या झाडाला बांध.
त्वचमस्य च संदंशैस्त्रोटय त्वं महाभुज
हे बलवान भुजांचा, त्याच्या कातडीला लोखंडी कळ्यांनी फाड.
ज्वालाकीले महाघोरे नरकेऽमुं नि पातय
त्याला ज्वाळांनी वेढलेल्या भयंकर नरकात खिळ्यावर खिळवून टाक.
कालकूटे च गरदं कूटसाक्ष्याभिवादिनम्
कालकूट नरकात, जो खोटी साक्ष देतो त्याला विष दे.